Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007

Juke box Μουσικών Αναμνήσεων



Εψαξα στο juke box των αναμνήσεων ένα cd να φτιάξω. Ενα κουνελάκι κάτασπρο βλέπω να περνάει και να μου τραγουδάει: "Αχ, κουνελάκι, κουνελάκι ξύλο που θα το φας..." μα έπειτα φεύγει βιαστικά.


Λίγο πιο κάτω, κάπου εκεί στο βάθος βλέπω τον Μάνο να μου τραγουδά:
" Η άδερφή μου η Ρεβέκκα
εφέτος έκλεισε τα 10,
θέλει να κάνει την μεγάλη,
αλλά μυαλό δεν έχει βάλει...
Κι ύστερα σου λένε ότι τα κορίτσια
θέλουνε να γίνουν με τα αγόρια ίσα ..."
και μετά ο Τζων Τίκης - αν δεν με απατά η μνήμη μου - σε ντουέτο:
" Πες μου μπαμπά μου, σε παρακαλώ,
είναι η αγάπη καλό ή κακό..."
ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα και την φωνή του Μπιθικώτση, ήρθαν για μια στιγμή σε ένα ρεφρέν:
"Το ένα τ΄άλογο να είναι άσπρο,
όπως τα όνειρα που έκανα παιδί,
το άλλο τ΄άλογο να είναι μαύρο
σαν την πικρή μου την κατάμαυρη ζωή"
(χαμογελάω γιατί ακόμα το τραγουδάω...)

Είναι η εποχή που ο παππούς κάνει μεγάλη θυσία και με πηγαίνει με το λεωφορείο στο ωδείο. Παράρτημα του Εθνικού... Με βλέπω να παίζω στο πιάνο τις πρώτες μου νότες.

Κι ύστερα Elvis Presley να τραγουδάει:
"Love me tender, love me sweet,
never let me go.
You have made my life complete,
and I love you so."
ή το Rock 'n Roll
"Number forty-seven said to number three:
"Let's rock, everybody, let's rock.
Everybody in the whole cell block
was dancin' to the Jailhouse Rock."
Η μαμά αγαπάει πολυ τον Elvis. Δεν την θυμάμαι να κλαίει τόσο πολύ όσο στο θάνατο του Elvis παρά μόνο όταν έχασε τον σύντροφό της, τον μπαμπά μου.
Κι ύστερα Beatles:
"It's been a hard day's night,
and I been working like a dog
It's been a hard day's night,
I should be sleeping like a log
But when I get home to you
I'll find the things that you do
Will make me feel alright"
και
" Yesterday, all my troubles seemed so far away
Now it looks as though they're here to stay
Oh, I believe in yesterday.
Suddenly, I'm not half to man I used to be,
There's a shadow hanging over me.
Oh, yesterday came suddenly.
Why she had to go I don't know she wouldn't say.
I said something wrong, now I long for yesterday. "
Το τραγουδάω κι ας έχω γνωρίσει μόνο το today. Βιάζομαι να μπω στον κόσμο των μεγάλων (τρομάρα μου). -"Μην βιάζεσαι μικρή είσαι ακόμα" συμβουλεύει η μαμά και ακούμε παρέα
"Forever and ever" και "Goodbye my love goodbye" με τον Demi Rousso.


... Ο μπαμπάς άνθρωπος του "κουρμπετιού" κάτι καταλαβαίνει: "Οι άντρες θέλουν...sex" μου λέει κοφτά. "Να κάνεις μόνο γιατί εσυ θέλεις κι όχι γιατί στο ζητάει. Αν σ΄αγαπά θα περιμένει, αν δεν περιμένει χάρη θα σου κάνει να σε αφήσει"

Μα εγω θέλω να ζήσω την... πρώτη φορά, να μου φύγει κι ένα "βάρος". Κάτι αρχίζω να μαθαίνω για την αρμονία...
"There's a lady who's sure
All that glitters is gold
And she's buying a stairway to heaven.
When she gets there she knows
If the stores are all closed
With a word she can get what she came for.
Ooh, ooh, and shes buying a stairway to heaven."

Υστερα, η απόρριψη: "Δεν μπορώ σήμερα, θα σε πάρω τηλέφωνο αύριο"
Μπαμπά δεν μου είπες πως η πρώτη αγάπη πονάει τόσο...
"If tomorrow never comes
Will she know how much I loved her
Did I try in every way to show her every day
That shes my only one
And if my time on earth were through
And she must face the world without me
Is the love I gave her in the past
Gonna be enough to lastIf tomorrow never comes"
και
"Tuesday's gone with the wind.
My baby's gone with the wind.
Train roll on. Tuesday's gone."
αλλά και
" Τι θα πει απαγορεύεται δεν έμαθα
ένα νόμο ξέρει μόνο η καρδιά μου
πάντα έκανα ότι ήθελα κι ας έπαθα
όσα λάθη έχω κάνει είναι δικά μου
Για ό,τι έχω κάνει δε μετανιώνω,
δε μετανιώνω
είναι η ζωή μια πλάνη γεμάτη δάκρυ
και ψέμα μόνο
και πίστεψα σε σένα κι εσύ ήσουν ψέμα
κι εσύ ήσουν ψέμα
για ό,τι έχω κάνει δε μετανιώνω δε μετανιώνω"
τραγουδάει ο Τουρνάς και εγω ζητάω να πιαστώ από κάπου να σωθώ...


"I realize the best part of love is the thinnest slice
And it don't count for much
But Im not letting go
I believe theres still much to believe in...

Lost in love and I dont know much
Was I thinking aloud and fell out of touch?
But Im back on my feet and eager to be what you want"
από τους Air Supply και
"Nights in white satin,
Never reaching the end,
Letters I've written,
Never meaning to send.
Beauty I'd always missed
With these eyes before,
Just what the truth is
I can't say anymore.
Cause I love you,
Yes, I love you,Oh, how, I love you." από τους Moody Blues

και από τους Lynyrd Skynyrd:
"If I leave here tomorrow
Would you still remember me?
For I must be travelling on, now,
There's too many places I haven't seen
And if I stayed here with you, now
Things just wouldn't be the same
Well I'm as free as a bird now,
And a bird you can not change.
And a bird you can not change.
And a bird you can not change.
Lord knows I can't change
Bye, bye, its been a sweet love.
And though this feeling I can't change.
Please don't take it badly,
The Lord knows I'm to blame.
And, if I stayed here with you now
Things just wouldn't be the same.
For I'm as free as a bird now,
And this bird you'll never change.
And the bird you can not change.
And the bird you can not change.
Lord knows, I can't change.
Lord help me, I can't change."
Να και τα πρώτα ποτά. Νιώθω καλύτερα τώρα, μούδιασε λιγάκι η καρδιά και δεν πονάει...
Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

τραγουδάει με πάθος ο Lennon μα η βαρύτητα με κρατάει στη γη....

Εποχή της επανάστασης και της παρανομίας: Θέλω μηχανάκι και έτσι ο μπαμπάς που δύσκολα μου χαλάει το χατίρι μου αγοράζει ένα Garelli μοτοποδήλατο. Μαύρο με χρυσά γράμματα. Οταν αργότερα το άλλαξα για ένα "παπί" Honda αυτό το χάρισα στον 8χρονο αδερφό μου.

Στην άσφαλτο κουρσάρος
με καράβι την μοτοσυκλέτα
παντιέρα το μπουφάν το πλαστικό.
Στα 18 σου έσπασες τα φρένα
ταξιδεύεις για ταξίδια άλλα.

όπως και

Get your motor runnin
'Head out on the highway
Lookin' for adventure
And whatever comes our way
Yeah Darlin' go make it happen
Take the world in a love embrace
Fire all of your guns at once
And explode into space

Η ζωή μου σε ρυθμούς Hard Rock: Rory Galagher, Doors, Queen, Toto, Ac/Dc, Black Sabbath, Judas Priest, πηγαίνουν γάντι με τις αναζητήσεις μου. Η εποχή που αν ήσουν αντρας με μακριά μαλλιά θα τραβιόσουν συχνά για "εξακρίβωση στοιχείων". Θα τραβιόσουν επίσης αν σύχναζες σε Rock club.

Theres no time for us
Theres no place for us
What is this thing that
builds our dreams yet
slips awayFrom us
Who wants to live forever
Who wants to live forever....?
Theres no chance for us
Its all decided for us
This world has only
one sweet moment
set aside for us

Στο φροντιστήριο αγγλικών ο δάσκαλος μου βγάζει nick name και με φωνάζει Miss America.
Ε ναι, την θαυμάζω αυτή τη χώρα. Ολα τα είχε σε μέγεθος extra large και τις ευκαιρίες!
Τυχερή ένιωθα τώρα. Τα καλοκαίρια μέσα στην Αμερικάνικη βάση τα πέρασα.
Απ΄έξω διαδήλωνε το ΚΚΕ εκτός από τις 4 Ιουλίου (γιορτή για την ανεξαρτησία της Αμερικής). Τότε και αυτοί έμπαιναν - ίσως πρώτοι - μέσα. Εμαθα τα 3ήμερα αμερικάνικα πάρτυ και άρπαξα το πρώτο χαστούκι από την μαμά που με βρήκε τύφλα μεθυσμένη....
Αρχισα το τσιγάρο. Είμαι μεγάλη φώναζα!
Αρχισε η επανάσταση χωρίς αιτία: Απειλές, κόντρες, ξενύχτια, παζάρια για την ώρα που θα έμενα έξω, ολονύχτιες συζητήσεις, εβδομαδιαίες επισκέψεις στο αεροδρόμιο (ήταν το μόνο ανοιχτό τις πρωινές ώρες), αγγίγματα τρυφερά, άδολα...
Αργότερα θα πονούσαν.
Ψάχνω τα όρια μου και φτάνω στα άκρα.

"Άσε με να κάνω λάθος
μην παριστάνεις το Θεό
δε μ’ αρέσουν οι σωτήρες
δε γουστάρω να σωθώ.

Δεν πειράζει αν μετά θα μετανιώσω
δεν τρέχει τίποτα αν διπλά θα κουραστώ
Δεν με νοιάζει απογοήτευση αν νιώσω
Αφού ξέρω πως έπαιξα και γω…»


στιγμές συνειδητοποίησης:

I close my eyes, only for a moment,
and the moment's gone
All my dreams, pass before my eyes, a curiosity
Dust in the wind, all they are is dust in the wind.
Same old song, just a drop of water in an endless sea
All we do, crumbles to the ground, though we refuse to see
Dust in the wind, all we are is dust in the wind
[Now] Don't hang on, nothing lasts forever but the earth and sky
It slips away, and all your money won't another minute buy.
Dust in the wind, all we are is dust in the wind
Dust in the wind, everything is dust in the wind.

Κόντρες, βόλτες με το Mini Cooper που έχω "βουτήξει" τα κλειδιά Γλυφάδα, Βαρκιζα, Σούνιο, Μαραθώνας, Διόνυσος, Πεντέλη... χειρόφρενα με το αυτοκίνητο, σούζες με το μηχανάκι.

"Δεν θα πεθάνουμε ποτέ
κουφάλα νεκροθάφτη"

Κι άλλη παρανομία. Τρέμετε ραδιογωνόμετρα. Φτιάξαμε ραδιοφωνικό σταθμό. Τι παράξενο.
Εχουμε ακροατήριο. Μας ακούνε!!! Ενα πετυχημένο πάρτυ μας χαρίζει τον κόσμο όλο! Είμαστε δυνατοί. "Ακούτε τον 805. Κάντε τις αφιερώσεις και θα τις βγάλουμε ζωντανά στον αέρα".
Η μαμά φωνάζει. Της χαλάμε την ησυχία και την μεσημεριανή σιέστα.

Κι ύστερα Pink Floyd, King Crimson, Scorpions...

Mother do you think they'll drop the bomb?
Mother do you think they'll like this song?
Mother do you think they'll try to break my balls?
Mother should I build the wall?
Mother should I run for president?
Mother should I trust the government?
Mother will they put me in the firing line?
Mother am I really dying?
Hush now baby, baby, dont you cry.
Mother's gonna make all your nightmares come true.
Mother's gonna put all her fears into you.
Mother's gonna keep you right here under her wing.
She wont let you fly, but she might let you sing.
Mama will keep baby cozy and warm.
Ooooh baby ooooh baby oooooh baby,
Of course mama'll help to build the wall.

Αλλά και Μουσικές Ταξιαρχίες, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Λήτης +Τρύκ, Πουλικάκος, Παύλος Σιδηρόπουλος, Socrates, Ζουγανέλης, Τουρνάς...

Υστερα, μπήκε εκείνος στη ζωή μου. Μόλις που είχα μαζέψει τα κομμάτια μου. Πολλά ζευγάρια υιοθετούν ένα μουσικό κομμάτι που τους αρέσει από κοινού: το δικό μας κομμάτι είναι (από την πρώτη στιγμή που το ακούσαμε) το Θάλασσες του Δημήτρη Μητροπάνου:

Θάλασσες...
μέσα στα μάτια σου θάλασσες...
Και με ταξίδευες σαν το καράβι, κι έλεγες
"Θα σ' αγαπώ με τα καλοκαίριαμε τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες
"Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω
απόψε να μεθύσω
Τα καλοκαίρια πες μου πως μπορώ
μονάχος μου να ζήσω
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω
απόψε να μεθύσω
Σε μονοπάτι αδιάβατο θα βγω
θα βγω να σε ζητήσω
Θάλασσες...
μέσα στα μάτια σου θάλασσες...
Και με ταξίδευες σαν το καράβι,
κι έλεγες "Θα σ' αγαπώ μη μου συννεφιάζεις
σαν αμαρτία και σα γιορτή
μάθε στα μάτια μου να διαβάζεις
ό,τι με λόγια δε σου 'χω πει"

Και μετά την ημέρα του γάμου μου τραγούδησα στους καλεσμένους μου το Hotel California παρέα με την κολλητή μου:

On a dark desert highway, cool wind in my hair
Warm smell of colitas, rising up through the air
Up ahead in the distance, I saw a shimmering light
My head grew heavy and my sight grew dim
I had to stop for the night
There she stood in the doorway;
I heard the mission bell
And I was thinking to myself,’this could be heaven or this could be hell’
Then she lit up a candle and she showed me the way
There were voices down the corridor,
I thought I heard them say...
Welcome to the hotel california
Such a lovely place
Such a lovely face
Plenty of room at the hotel california
Any time of year, you can find it here
Her mind is tiffany-twisted, she got the mercedes bends
She got a lot of pretty, pretty boys, that she calls friends
How they dance in the courtyard, sweet summer sweat.
Some dance to remember, some dance to forget
So I called up the captain,’please bring me my wine’
He said, ’we haven’t had that spirit here since nineteen sixty nine’
And still those voices are calling from far away,
Wake you up in the middle of the night
Just to hear them say...
Welcome to the hotel california
Such a lovely placeSuch a lovely face
They livin’ it up at the hotel california
What a nice surprise, bring your alibis
Mirrors on the ceiling,
The pink champagne on ice
And she said ’we are all just prisoners here, of our own device’
And in the master’s chambers,
They gathered for the feast
The stab it with their steely knives,
But they just can’t kill the beast
Last thing I remember, I wasRunning for the door
I had to find the passage back
Τo the place I was before’relax,’
said the night man,We are programmed to receive.
You can checkout any time you like,
But you can never leave!

Καρπός της αγάπης μας τα δυό μας παιδιά... Ενα αγόρι κι ένα κορίτσι. Πως πέρασε ο καιρός έτσι όμορφα δίπλα σου:

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιάστην αγορά, στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο
Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα
Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός
Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
μα ούτε και στους μεγάλους
πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά
πως είμαι ασχημοπαπαγάλος
Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι.
Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν γυρνάς μέσα στην πόλη
Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός


Κι όταν έφυγε ο μπαμπάς στο ταξίδι χωρίς γυρισμό, καθώς τον συνόδευα του τραγουδούσα:

Πολύ με πίκρανες ζωή
μακριά θα φύγω ένα πρωί
θ' ανέβω σ' ένα αεροπλάνο
να δω τον κόσμο από κει πάνω
Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά
και συ την πήρες σοβαρά
Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει μ' ένα μικρούλι τόπι
Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στη στιγμή θα τούς ξεχάσεις
Αγαπημένε μου, μην κλαις
πάμε μαζί ψηλά, αν θες
να δεις τη γη απ' τη σελήνη
ένα φεγγάρι είναι και κείνη
Όταν κοιτάς απο ψηλά
μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά
και συ τον πήρες σοβαρά
και συ τον πήρες σοβαρά
Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα
και τα κανόνια με παιχνίδια
από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε
οι ομορφιές και τα στολίδια
Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις

και οι άνθρωποι μονάχοι σε στίχους του Γιάννη Καλαμίτση, γιατί όσο "θόρυβος" και να υπάρχει γύρω μας, παραμένουμε "μονάχοι"


Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι

όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι
Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα

σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...


Και τώρα πρέπει να μάθω να ζω χωρίς εσένα.... και ξέρω πως θα ΄ναι δύσκολο. Ομως εχω πάντα ενα τραγούδι να με συντροφεύει....

18 σχόλια:

μαριάννα είπε...

Υπέροχο! Φανταστικό μουσικό κουτί αναμνήσεων! Με συγκίνησες... κι ακόμα πιο πολύ γιατί είσαι και γαμώ τα τυπάκια! Και σούζες και μεθύσια και παρτάκια! Και το κυριότερο, σταθμός ε;
Και οι μουσικές επιλογές άψογες... από μικρή το είχες το γούστο ε;
Σου εύχομαι οι αναμνήσεις σου να είναι πάντα έτσι. Τρυφερές και γλυκές, αλλά ζωντανές, έντονες κι ενδιαφέρουσες!

Αλεξάνδρα είπε...

@ghteytria: μήπως εσυ δεν μας ταξίδεψες Ιταλία μεριά; ναι πρόλαβα και έκανα αυτά που ήθελα και δεν πρόλαβα άλλα τόσα!

Εχουμε ίδιο μουσικό γούστο; Πολύ χαίρομαι. Σε ευχαριστώ και για τις ευχές σου.

Και... σε ευχαριστώ που πέρασες!

Aggelos Spyrou είπε...

Γέμισες με τις λέξεις μουσική το χώρο! :)

Αλεξάνδρα είπε...

@Αγγελε δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς μουσική.
Αυτή μου έδινε πάντα απαντήσεις και με έναν τρόπο ήταν πάντα δίπλα μου.
Και πάντα απολαμβάνω τις δικές σου μουσικές επιλογές...
Χαίρομαι που άκουσες τις μουσικές...
Ακόμα δεν ξέρω πως να ανεβάζω τραγούδια στο blog. Αλλα θα μάθω
:-)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πανέμορφο ταξίδι αναμνήσεων είναι τούτο;
Πού τον θυμήθηκες το Τζων Τίκη....Τουρνάς (μαγεία), Δέσποινα Γλέζου με τους PAUL, Παύλος Σιδηρόπουλος..
Pink Floyd...
Κι' όταν έφυγε η γιαγιά "Ξέρω πως δεν θα 'ρθεις ξανά
άλλη φορά δεν θα σε δω
όμως για μένα είσ' εδώ
είσαι παντού και πουθενά"
(Μαρινέλα-Χατζής)

Μικρή επαναστάτρια τί μου θύμισες...να 'σαι καλά!!!

Γλαρένιες αγκαλιές

Αλεξάνδρα είπε...

@φύρδην-μίγδην: έχω αφήσει απ΄έξω πολλές μουσικές και πολλούς μουσικούς που λατρεύω! Δεν ήθελα να σας κουράσω παραπάνω.
Ομως χαίρομαι που σας γύρισα λίιιιγο πίσω.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

"Σιγά μην κλάψω", Αγγελάκας. Δικό σου.

Αλεξάνδρα είπε...

@Βασίλη: Σε ευχαριστώ!

Και για όσους δεν το ξέρουν:

Σιγά μην κλάψω Γιάννης Αγγελάκας

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι.
Και πως αν θέλω περισσότερα να δω,
σ' ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

kelly alamanou είπε...

To τραγούδι της ψυχής σου με άγγιξε..
Από καρδιας ότι καλύτερο στη ζωή σου!
τα φιλιά μου.

Αλεξάνδρα είπε...

@rodoyla-kelly: Ολες οι ψυχές ξέρουν τραγούδια. Λίγοι άνθρωποι όμως θέλουν να τα μάθουν.

Σε ευχαριστώ για την ευχή σου!

Εχεις και τα δικά μου φιλιά!

Cinestef είπε...

Σ'ευχαριστώ...
Με ταξίδεψες αυτή την καυτή καλοκαιρινή βραδιά.
Με πήγες πίσω στο καλοκαίρι του [τολμώ να πώ...;] 71, όταν άκουγα το Obladi Oblada σε 45άρι στο πικάπ της θείας μου και το Πού Νά'ναι ο Ίσκιος σου Θεέ... στο καλοκαίρι του 73 όταν πήγαινα σε ένα γάμο στα Λευκά Όρη ακούγοντας Ιστορία μου, Αμαρτία μου... στο καλοκαίρι του 83 όταν άκουγα Stairway to Heaven με την αγάπη μου αγκαλιά στο κατάστρωμα ενός ποταμόπλοιου... στο καλοκαίρι του 82 όταν βρέθηκα κάτω από ένα υπόστεγο στο ξέσπασμα καταιγίδας ακούγοντας Hell's Bells... και σε πολλά άλλα μουσιkά καλοκαίρια με Puccini στο Ηρώδειο, Bruch στο αμάξι, Gounod στο εξωτερικό, Άλκυστη στο Γκάζι και... και... και...
Δε θέλω να γυρίσω από αυτό το ταξίδι...
Στεφ

Σπύρος είπε...

Πραγματικά BOX μαγικού μουσικού ταξιδιού και αναμνήσεων! το διάβαζα και ήμου άλλου. Πολύ ωραιο ποστάκι (σου εχω πρόσκληση στο blog μου) φιλιά Καλημέρα :)

Αλεξάνδρα είπε...

@cinestef: αυτό δεν θα πει ζωή; να θυμάσαι τους δρόμους που πέρασες και να αφήνεσαι στους δρόμους που είναι μπρος σου...
Ετσι όλη η ζωή είναι ένα ταξίδι χωρίς προορισμό...

καλωσόρισες!!!

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: ήθελα να σας βολτάρω - λίγο γρήγορα είναι η αλήθεια - στον δικό μου μουσικό κόσμο...
Χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα!
Ερχομαι στο blog σου...

Αλεξάνδρα είπε...

@aphrodite: σε ευχαριστούμε για την ενημέρωση!

Ανώνυμος είπε...

Δεν ήταν ο Τζων Τίκης αλλά ο Τώνυ Βαβάτσικος στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης προ αμνημονεύτων χρόνων. Τραγουδούσε ντουέτο με ένα κορίτσι θαύμα της εποχής...
Αντώνης, Θεσσαλονίκη

Ανώνυμος είπε...

Παρεμπιπτώντος, ο Τζων Τίκης στα τέλη της δεκαετίας του '80 και αρχές '90 το γύρισε στο "ελαφρολαϊκό" βλ. σκυλάδικο με στίχους όπως: Παρακαλώ, παρακαλώ καν' τε μου το χατήριιιι, Η νύχτα η αποψινή μοιάζει με χαρακίρι...
Αντώνης, Θεσσαλονίκη

Αλεξάνδρα είπε...

@Ανώνυμε Αντώνη: κάπου τον έχω ακόμα τον δίσκο μα δεν θυμάμαι.
Για να το λες όμως κάτι θα ξέρεις παραπάνω.
Χαίρομαι διπλά που γύρισες τις σελίδες του ημερολογίου μου τόσο πίσω.
Φυσικά ευχαριστώ για την πληροφορία.

Καλωσόρισες λοιπόν