Έλα Να Πάμε Στα Καμένα...

Πόσο άλλαξαν οι διακοπές

Υποσχέθηκα φωτογραφίες και νά ΄τες!

Αυτός είναι ο κήπος και κάποια από τα Μπάγκαλοους του ξενοδοχείου που μείναμε. Το περπάτημα από το δωμάτιο μέχρι την θάλασσα, έφτανε για να χωνέψουμε ότι είχαμε φάει...

Σκέφτομαι πόσο άλλαξαν οι διακοπές μας. Καλύτερα: πόσο αλλάξαμε εμείς και οι ανάγκες μας.

Αν κάποιος μου έλεγε πριν 10 χρόνια ότι θα διάλεγα και θα μου άρεσαν οι διακοπές τύπου All Inclusive μάλλον θα γελούσα. Κάτι ο κακός επαγγελματισμός των συμπατριωτών Ελλήνων (που έβλεπαν Ελληνα και δεν έδιναν σημασία..) κάτι οι ανάγκες που αλλάζουν (τα παιδιά τα θέλουν όλα) όμως μας έκαναν να τις επιλέγουμε τα τελευταία 5 χρόνια.

Θυμάμαι τις τελευταίες διακοπές τύπου "ενοικιαζόμενο δωμάτιο" στην Σαντορίνη. Ο Γιώργος μας ενός χρονού και 2 μηνών. Είχαμε κλείσει νωρίς και συστημένα ένα δωμάτιο με air condition και κουζίνα. Αμ δε! βρήκαμε ένα δωμάτιο με ... ανεμιστήρα και υποτυπώδη κουζίνα. Την κούνια του μωρού δίπλα στον σκουπιδοτενεκέ στημένη. Με φαντάζεστε ε; Σηκωμένη τρίχα και ... το πρώτο ματς με τον ιδιοκτήτη. Υστερα προς αναζήτηση άλλου δωματίου μα χωρίς αποτέλεσμα...

Οσο για φαγητό, άτυχοι και εκεί. Την δεύτερη μέρα και για τις 2 επόμενες με διάρροια και οι τρείς. Οσο για χρήματα; Το 1999 που αναφέρομαι για 2 βδομάδες 800.000 δρχ. Ορκιστήκαμε ότι τέτοιες διακοπές δεν θα ξανα-κάναμε. Η Σαντορίνη κατά τα άλλα απλά υπέροχη. Ισως ένα από τα πιο ξεχωριστά σημεία του πλανήτη...

Οι διακοπές all inclusive - ή οι διακοπές με το βραχιολάκι - λοιπόν μας συστήθηκαν όταν η Ανθή ήταν ενός χρόνου. Εκεί πρωτοπερπάτησε. Μάλιστα τότε είχαμε πάει διακοπές Πάσχα, αλλά ήταν τέτοιος ο ενθουσιασμός που τελικά τις κάναμε καλοκαιρινές διακοπές προσθέτοντας μια ακόμα εβδομάδα. Απο τότε είναι ο τύπος καλοκαιρινών διακοπές που προτιμούμε οικογενειακώς...

Το μεγάλο κάστρο της Ρόδου με την γαλανόλευκη να κυματίζει. Το έχω επισκεφτεί κάμποσες φορές μα δεν κουράζομαι να περπατώ στα βοτσαλένια του σοκάκια και να πλάθω ιστορίες χρόνων περασμένων... Φυσικά δεν κρατιέμαι από το να ψωνίσω -και το μεγάλο μου μωρό να παραπονιέται- στα υπέροχα μαγαζάκια του.... Ο Γιώργος διάλεξε έναν ιππότη για το δωμάτιο του κι η Ανθή ένα περιδέραιο με μια καρδιά κρυστάλλινη και το αρχικό της μέσα.

Γειά σου ιππότη, ανάμνηση άλλων εποχών!

Στην επόμενη ανάρτηση Πεταλούδες που όλο και λιγοστεύουν.

Ενα ανέκδοτο

Πάει ένας τύπος σ΄ένα σουβλατζή:

-"Θέλω να μου κάνεις 4 σουβλάκια πίτα, αλλά τις θέλω ειδική παραγγελία.
Θέλω 2 πίτες σουβλάκια και 2 σεφταλιές.
Στο πρώτο σουβλάκι θέλω το κρέας να είναι καμένο από την μια, ωμό από την άλλη και την πίτα ωμή.
Στο δεύτερο σουβλάκι θέλω να είναι πολύ ξερό το κρέας και η πίτα μαύρη.

Στην μια σεφταλιά τα θέλω όλα ωμά, με το αίμα τους και μόνο με αγγούρι.
Στην άλλη θέλω το κρέας κάρβουνο, την πίτα μαυρισμένη από την μια, ωμή από την άλλη και μόνο με κρεμμύδι.

-"Μα είναι πολύ δύσκολη η παραγγελία σου", του λέει ο σουβλατζής.

Και ο τύπος απαντά:

-"Προχθες, ρε καραγκιόζη που μου τα έφτιαξες έτσι ακριβώς, χωρίς να στο ζητήσω, δεν ήταν δύσκολα;"

Καλοκαιρινές Διακοπές !!!

...Βρίσκομαι ήδη στη μέση των διακοπών μου... και το άγχος της επιστροφής εισβάλλει σιγά σιγά μες το μυαλό μου. Προσπάθειες κάνω να μοιάσει με άπειρο το υπόλοιπο του χρόνου μου...

Μα είπα να περάσω κι από δω...

Λοιπόν, δυό μέρες πριν ξεκινήσουν οι καλοκαιρινές διακοπές μου χτύπησε το τηλέφωνο. Η ταξιδιωτική μας σύμβουλος μας τηλεφώνησε για να μας ενημερώσει ότι οι διακοπές που είχαμε κλείσει από τον Μάιο κιόλας, δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν για.... λόγους ασφαλείας...
Χρειαστήκαμε 5 λεπτά για να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση. Μετέωροι με τηλεφωνική διαβεβαίωση πως θα βρεθεί εναλλακτική λύση περιμέναμε να μάθουμε για το μέλλον των καλοκαιρινών διακοπών μας... Επρεπε να διαλέξουμε μεταξύ Κρήτης (την επισκεφτήκαμε το Πάσχα), Σουνίου (σαν μαύρο αστείο) ή Ρόδο. Διαλέξαμε την Ρόδο και ξανα μείναμε μετέωροι για να μάθουμε τις.... λεπτομέρειες, όπως το πως θα πάμε και το πότε....
Απάντηση πήραμε μόνο την επόμενη μέρα μια μέρα δηλαδή πριν ξεκινήσουν τυπικά οι ...διακοπές μας. Μάθαμε στις 23:30 ότι θα πετάξουμε στις 5:30!!!
Βέβαια επειδή η επιλογή μας ήταν για Πελοπόννησο τα αεροπορικά έξοδα όπως και την ενοικίαση του αυτοκινήτου τα ανέλαβε το ξενοδοχείο που μας ακύρωσε τις διακοπές.

Δεν ξέρω αν φαντάζεστε τα επίπεδα του άγχους μας...

Παραλίγο - κυριολεκτικά - να γίνει δημοσιογραφικό θέμα η ταλαιπωρία μας και εμείς να έχουμε τα 5 λεπτά διασημότητας στη ζωή μας.
Τελικά προτιμήσαμε να κρατήσουμε τις διακοπές από την 5λεπτη διασημότητά μας...

Περνάμε όμορφα:

Με πολύ θάλασσα - από νωρίς το πρωί, εως αργά το απόγευμα,

Με πολύ και ωραίο φαγητό 3 φορές την ημέρα και ενδιάμεσα μεζεδάκια,

Με αρκετή γυμναστική - 4 φορές την ημέρα για κάποιες μέρες,

Και με αρκετές βόλτες.

Σας έχω παρέα και σας σκέφτομαι όλους!!!

Σας υπόσχομαι με την επιστροφή και φωτογραφίες!

Για όσους επέστρεψαν καλή δύναμη, σε όσους συνεχίζουν εύχομαι να περνάνε υπέροχα και να ξεκουράζονται πολύ γιατί ο χειμώνας είναι μεγάλος....

Μια Ιστορία Για Όλους Τους Καιρούς

...Ενας ιδιοκτήτης pet shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω απ΄το κατάστημά του, που έγραφε:



ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ



Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας: "Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι;"



Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν απο 30 έως 100 δολάρια.



Ο μικρός βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε:

"Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια;"



Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.



Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια. Το ένα απ΄αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω απ΄τ΄άλλα κουτάβια.

Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει;"



Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο γοφό και πως θα έμενε έτσι σ΄όλη του τη ζωή.



Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα αποφασιστικά: " Θέλω να το αγοράσω!"



Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό κουτάβι. Αλλά, πάλι, αν επιμένεις θα σου το χαρίσω.."



Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να το αγοράσει έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντάς του ένα ποσό κάθε μήνα.



Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: "το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου όπως τ΄άλλα σκυλιά..."



Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό σίδερο.

"Όπως βλέπετε, ούτε κι εγω θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του... επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον να το καταλαβαίνει..."


Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει...

Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε:
"Εύχομαι... όλα τα κουτάβια να βρούν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα..."


ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΑΓΑΠΑ

ΣΕ ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΤΙΜΑ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ...



Υγ: Ισως αυτή να είναι η τελευταία ανάρτηση πριν φύγω για διακοπές...
Την αφιερώνω στον σκύλο μου και σύντροφό μου για 8 χρόνια
Πάρη που δεν είναι πια εδώ....



Υγ 2: Δεν θα μου λείψετε γιατί θα σας πάρω μαζί μου...
17 μέρες είναι θα περάσουν

Σκουπίδια

Είναι διαφημιστική αφίσα από την wind μα μου άρεσε πολύ!

Θα ήθελα να μπορούσα να την μοιράσω σε όλους τους Έλληνες που τόσο λίγο προσέχουν τα σκουπίδια τους στις παραλίες που και εκείνοι κάνουν μπάνιο.

Το έχω κάνει πια σύστημα. Αργά το απόγευμα, μαζί με τα παιδιά, καθόμαστε και μαζεύουμε όσα σκουπίδια μπορούμε. Προς μεγάλη μας χαρά, τελευταία, είδαμε κι άλλους να το κάνουν.

Είμαι σε κλίμα διακοπών! Μετρώ τις μέρες, μετρώ τις ώρες, μετρώ τα κύματαααα που τραγουδάει ο Νίκος Πορτοκάλογλου.

Να αράξω, να μην σκέφτομαι τίποτα σπουδαίο! Να ξεκουραστεί το σώμα μου που μ΄αντέχει και μ΄ανέχεται! Να αφεθώ στους ήχους της φύσης! Να μην με νοιάζει ο χρόνος, να του γυρίσω την πλάτη κι ας είναι για μόνο 12 μέρες. Μου φτάνει!

Να σκέφτομαι όλους εσάς που γνωρίζω από εδώ κι ας μην έχω την μορφή σας παρά μόνο κάποιες σκέψεις σας!

Τελικά, με αρκετή προσπάθεια μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη...