Με τα μάτια της καρδιάς της.

Μου το άφησε η Κική, η κοπελιά του Δημήτρη, σχόλιο στο κείμενο που είχα γράψει για κείνον.

Άξιζε τον κόπο να γίνει ανάρτηση η κατάθεση της καρδιάς της:

Πρίν δυόμιση χρόνια πήραν τον Δημήτρη, 31 Ιουλίου 2005.

Μιά απόφαση που πολλούς βόλευε να γίνουν έτσι τα πράγματα, 13 χρόνια και 9 μήνες.

Η κλούβα φεύγει για Τρίκαλα μαζί με τον Δημήτρη και απο κει και πέρα ξεκινάει και ο γολγοθάς όλων μας, μα πιό πολύ του Δημήτρη. Από την πρώτη μέρα μέχρι και σήμερα φωνάζει πως είναι αθώος, αλλά κανείς δεν τον ακούει, κανείς δεν θέλει πραγματικά να ψάξει για την αλήθεια.

Δικαστές-Εισαγγελείς κλείνουν τα μάτια και τ΄αυτιά σε μιά αλήθεια.Κανείς δεν θέλει να δικάσει την υπόθεση Διφωνίδη. Γιατί; Από αναβολή σ΄αναβολή.

Μια δικαιολογία απο την άλλη μεριά και η αναβολή γίνεται δεκτή και κείνος ακόμα στην φυλακή να περιμένει να εκδικαστεί η υποθεσή του. Ως πότε;

Έχουν περάσει δυόμιση χρόνια κι ακόμα το Εφετείο δεν έχει γίνει.Σ΄ένα χρόνο ο Δημήτρης βγαίνει,θα έχει εκτίσει την ποινή του για κάτι που δεν έχει κάνει.

Αλλά ποιός θα του δώσει αυτά που έχασε τόσα χρόνια. Ποιός θα του χτίσει τα όνειρα που κάποιοι του γκρέμισαν; Κανείς! Γιατί κανείς δεν μπορεί να γυρίσει το χρόνο πίσω. Τελικά όποιος φοράει στολή έχει περισσότερα δικαιώματα στην ζωή. Μπορεί να κατηγορήσει όποιον θέλει να πεί όσα ψέματα θέλει να καταστρέψει ανθρώπους χωρίς να τον κατακρίνει κανείς και προπαντώς να τον πιστέψουν όλοι. Γιατί πολύ απλά φοράει μιά στολή.

Περάσαμε πολύ δύσκολες ημέρες όλοι και ακόμα περνάμε. Θυμάμαι τον Δημήτρη να με ρωτάει πως είναι έξω ο κόσμος, τι έχει αλλάξει και τι έχει μείνει ίδιο. Τα Χριστούγεννα τι χρώματα έχουν οι δρόμοι που είναι στολισμένοι. Δυόμιση χρόνια προσπαθεί να δει μέσα από τα δικά μας μάτια. Και παρ΄ όλα αυτά έχει ακόμα υπομονή πως κάποια μέρα κάτι θα γίνει και θα λάμψει η αλήθεια.

Πόση υπομονή και δύναμη χρειάζεται άραγε για να αντέξεις κάτι τέτοιο; Κι όμως ο Δημήτρης την έχει και δίνει και σε μας. Από τότε που έφυγε χάσαμε κάποιους ανθρώπους, τις δυό του γιαγιάδες που φύγανε απο τον καημό τους, τον πατέρα μου... Δεν μπόρεσε κανέναν να δει για τελευταία φορά. Ανίψια που γεννήθηκαν και δεν έχει γνωρίσει. Κι όλα αυτά γιατί ο κ. Τ.......... υποστηρίζει οτι έχει πυροβοληθεί απο τον Δημήτρη κι ας μην τον αναγνώρισε την πρώτη φορά και ας μην είναι δικά του τα αποτυπώματα που έχουν βρεθεί και ας τον έχουν δει σε άλλο μέρος την ώρα του συμβάντος και τόσα άλλα που κανείς δεν θέλει να τα δει.

Το Εφετείο έχει οριστεί για τις 21 Ιανουαρίου, σε μία βδομάδα,ας γίνει επιτέλους κάτι. Ας βρει κάποιος την αλήθεια.

Ευχαριστώ όλους όσους είναι δίπλα στον Δημήτρη όλα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα τον θείο του το Γιάννη που του έχει σταθεί σαν πατέρας απο την πρώτη στιγμή, την θεία του την Άννα που έχει περάσει τόσα και είναι ακόμα δυνατή,την Μάρα!!! Για την μάνα του τι να πω δεν έχω λόγια! Δημήτρη θα σε περιμένω όσο χρειαστεί να φτιάξουμε το σπίτι που έχουμε ονειρευτεί χωρίς κάγκελα.

Σ΄ ΑΓΑΠΩ!

ΚΙΚΗ