Ευτυχία

Καμιά φορά, όταν οι ώρες σου είναι άδειες και όταν η μοναξιά σε πλακώνει, ανοίγεις το παράθυρο.

Σε κάποια μεριά που να μην έχει θλίψη, καυσαέριο, φωνές και κόσμο.

Βυθίζεσαι και χάνεσαι στο χρώμα του ουρανού, εκεί κάτω, εκεί που ο ήλιος παίζει με την θάλασσα, εκεί που το γλυκό φως του δειλινού στον ατέλειωτο ορίζοντα σε κάνει ευτυχισμένο.

Εκεί που το κύμα σκάει ήρεμα στην ακροθαλασσιά. Τα μάτια μου δακρύζουν, δεν ξέρω γιατί.
Αυτή τη στιγμή νιώθω ευτυχισμένη. Έτσι απλά!

Μια κιθάρα, ένας ήλιος ξεχασμένος στη δύση του, μια θάλασσα, δυό - τρία βότσαλα, μια φωτιά, λίγη μοναξιά και.... Θεέ μου αυτό λέγεται Ευτυχία;