Δεν Είμαι Από Δω...

Χάθηκα για λίγο στον λαβύρινθο της καθημερινότητας, που ομολογώ πως βοήθησα στον σχεδιασμό του.

Χάρηκα που μπορώ να υπερηφανεύομαι πως μετράω τα χρόνια ανάμεσα στους φίλους που τόσο απρόσμενα έκανα μέσα από την μπλογκογειτονιά.

Γεννητούρια της DeeDee, πατέρας ο Takiz χαίρομαι με την χαρά τους, εύχομαι τα μωρά να ζήσουν σε έναν ακόμα καλύτερο κόσμο. Να έχουν υγεία και αγάπη. Πολύ αγάπη!!!

Κράτησα μια κουβέντα ενός φίλου σήμερα που αφού ήταν καυστικός με την πολιτική κατάσταση της χώρας μου είπε: " Μα εμένα τι με νοιάζει... Δεν είμαι από δω... Εγω κατοικώ πάνω σε ένα σύννεφο". Τι όμορφη κουβέντα.... Την άφησα να με πάρει μαζί της πάνω στο σύννεφο.

Κι ύστερα ένα δώρο: ένα όμορφο τραγούδι μαζί με τους στίχους του. Το αγάπησα από το πρώτο άκουσμα. Δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει και το έχει γράψει ένα νέο παιδί ο Ορέστης Ντάντος όπως με πληροφόρησε o kryos που μου το έστειλε. Είναι το τραγούδι που ακούγεται από το podcast.

Οι στίχοι:

"Λοιπόν λυπάμαι, αλλά δεν ξέρω που πάμε

Αν θέλεις έλα, είσαι μεγάλη κοπέλα

Κι αποφασίζεις αν προχωράς ή αν γυρίζεις...

Εγώ θα πάω, παίρνω ανάσα, βουτάω.

Φτάνω στον πάτο. Δεν είναι ωραία εκεί κάτω...

Μετά ανεβαίνω, τώρα το καταλαβαίνω, Ξανα-ανασαίνω

Και τώρα καταλαβαίνω

Περνάς τ’ αγκάθια, περνάς τ΄αγκάθια μονάχα για την προσπάθεια...

Ένα μαχαίρι κρατάει το αόρατο χέρι και κάθε μέρα, σου λέει την ίδια φοβέρα:

θα το παλέψεις ή αλλιώς θα μου τα επιστρέψεις όπως τα βρήκες

και μη μετράς πόσες νίκες, γιατί στ' αγκάθια...γιατί στ' αγκάθια

Μετράει μόνο η προσπάθεια...

Βλέπω το μέλλον των κερδισμένων κυπέλλων και λέω ΟΧΙ

τέρμα οι μεγάλοι μου στόχοι γιατί είναι τύχη, αν τελικά θα πετύχει

και δεν με νοιάζει που πάω μ' όποια σου μοιάζει καμιά εμπάθεια.

Καμιά εμπάθεια, γι'αυτούς που κάνουν προσπάθεια...

Δεν τους ζηλεύω, μ'αρέσει απλώς να χαζεύω

τι έχουν οι άλλοι μες στο δικό τους κεφάλι, σε τί διαφέρουν

όλοι μπορούν να στη φερουν μ'αυτά τα χάδια που αφήνουν βαθιά σημάδια...

μη σταματήσεις, μη σταματήσεις ειν' η καλή σου προσπάθεια...

Μα ποιά ζωή σου; Θα πάρεις κάτι μαζί σου;

πόσα θα μείνουν κι αν όσα θέλεις δεν γίνουν, θα γίνουν άλλα...

είναι μεγάλη η σκάλα...

Δεν πάω πάσο κι αν όλα είναι να τα χάσω καμιά ευθύνη...

Ποτέ μη σώσει και γίνει.

Εγώ ομορφιά μου τ' αγαπάω τα καρφιά μουκαι δεν κωλώνω

στον πρώτο δυνατό πόνο

και πες στο χάρο...και πες στο χάρο...

ΘΑ ΠΑΩ ΟΤΑΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ...

και πες στο χάρο θα πάω οταν γουστάρω...

Ναι, και πες στον χάρο θα πάω εγώ όταν γουστάρω....»

Εδειξα το μισοφέγγαρο στην Ανθή καθώς γυρίζαμε με την "πάπια" από το ωδείο. Κι ύστερα τον ήλιο που μέσα στο πορτοκαλί του πάπλωμα μας καληνύχτιζε... "Τέτοια ώρα είναι ακόμα μέρα το καλοκαίρι" μου είπε η μικρή παραπονεμένα. "Θα αγαπούσες τόσο πολύ το καλοκαίρι αν δεν ήξερες τον χειμώνα;" την ρώτησα. "Εχεις δίκιο. Αλλωστε ο χειμώνας έχει τα χιόνια και τα χριστουγεννιάτικα δώρα". Εσφιξε τα χεράκια της γύρω από την μέση μου. Ο άνεμος έφερε την τελευταία της κουβέντα να μου χαιδέψει την καρδιά: "Σ΄αγαπάω μαμά"

Υγ έχεις δίκιο. Δεν περπατάμε τσάμπα τόσα χρόνια πάνω στη γη.

Ανεκδοτάκι...

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Ένας παπάς αποφασίζει, πως μια επίδειξη θα έδινε άλλη βαρύτητα στο
κυριακάτικο κήρυγμα, γι αυτό έβαλε τέσσερα σκουλήκια σε τέσσερα μπουκάλια.

- Το πρώτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε οινόπνευμα
- Το δεύτερο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καπνό
- Το τρίτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε σπέρμα και
- Το τέταρτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καθαρό νερό.

Στο τέλος του κηρύγματός του ο παπάς δίνει τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής:

- Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του αλκοόλ, πέθανε
- Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του καπνού, πέθανε
- Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι με το σπέρμα, πέθανε
- Αυτό μόνο που τοποθετήθηκε μέσα στο καθαρό νερό έζησε.

Ο παπάς απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα ρώτησε: «Ποιό είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα, από αυτήν την παραβολή?»

Και μια γριούλα από το βάθος της εκκλησίας αναφωνεί:

"Οσο Πίνουμε, Καπνίζουμε και Κάνουμε έρωτα ΔΕΝ θα πιάσουμε Σκουλήκια!!!"

Αυτός Ο Κόσμος Δεν Θα Αλλάξει Ποτέ.....

Βρίσκεται ένας τύπος µε το αυτοκίνητό του οδηγώντας στην Εθνική οδό. Στην πορεία µένει από µηχανική ßλάßη. Σκέπτεται ότι δεν έχει οδική ßοήθεια και αποφασίζει να κάνει ωτοστόπ να πάει σε κοντινή πόλη για ανεύρεση συνεργείου. Σταµατάει ένα φορτηγό εξηγεί στον οδηγό την πορεία του και ο οδηγός προθυµοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδροµή µετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτά τη ψηφίζει, αυτός µε καµάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει απότοµα ο οδηγός το φορτηγό και του λέει: κατέßα γρήγορα από το αυτοκίνητό µου ρε µαλάκα!!!

Απορηµένος ο κακοµοίρης τi να κάνει κατεßαίνει και ξανά πάλι ωτοστόπ.

Σταµατάει ένα αυτοκίνητο εξηγεί στον οδηγό την πορεία του και ο οδηγός προθυµοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδροµή µετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτά τη ψηφίζει, αυτός µε καµάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει απότοµα ο οδηγός το αυτοκίνητο και του λέει: κατέßα γρήγορα από το αυτοκίνητό µου ρε ηλίθιε!!!

Απορηµένος ο κακοµοίρης τi να κάνει κατεßαίνει και ξανά πάλι ωτοστόπ.

Σταµατάει ένα αυτοκίνητο µε µια πολύ ωραία γυναίκα της εξηγεί την πορεία του και αυτή προθυµοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδροµή µετά από πολλές συζητήσεις η γυναίκα τον ρωτά τη ψηφίζει, αυτός σκέπτεται και της απαντά ΠΑΣΟΚ, µπράßο του απαντά αυτή χαρούµενη και εγώ ΠΑΣΟΚ ψηφίζω και συνεχίζουν την συζήτηση και την πορεία τους χαρούµενοι.

Μετά από πολλές συζητήσεις και χαριεντίσµατα σταµατούν σε ένα ξενοδοχείο για τα περαιτέρω , µπαίνουν σε ένα δωµάτιο, φιλάκια, αγκαλιές κλπ. Σε κάποια στιγµή της ερωτικής πράξης λέει η γυναίκα στον τύπο: ξέρεις εµένα όταν κάνω έρωτα µου αρέσει να µε χτυπούν. Τι να κάνει ο τύπος µέσα σε όλα αρχίζει να την χτυπά, απέναντι από το κρεßάτι ήταν ένας καθρέφτης κοιτάζει ο τύπος στον καθρέφτη ßλέπει τα γενόµενα σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει: Ε ΡΕ, ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΕΓΙΝΑ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ ΚΙΟΛΑΣ!!!

Η πολιτική κατάσταση της χώρας είναι για γέλια και για κλάματα.

Καλή ψήφο (αν υπάρχει τέτοια)