...συννέφιασε ο ουρανός και έκρυψε το φως του ήλιου. Του δικού μου ήλιου. Απλώθηκαν τα μαύρα σύννεφα και μάζευαν βροχή. Πολύτιμη βροχή. Επιτέλους χαμογελώ. Πολλοί ξέρουν το χαμόγελό μου. Πόσοι όμως γνωρίζουν τα δάκρυά μου; Πόσοι τα είδαν; πόσοι δεν τα απόφυγαν;
Δεν είχε σημασία ο λόγος. Πάντα θα υπάρχουν λόγοι...
Αφέθηκα σε μια άλλη πραγματικότητα. Εγινα άλογο. Ενα ελεύθερο κατάλευκο άλογο. Πάντα αγαπούσα τα άλογα. Να τρέχω και να φτάνω τον χρόνο που όλο μου φεύγει...
Ετρεξα σ΄ένα λιβάδι παπαρούνες. Κι όταν κουράστηκα ξάπλωσα πάνω τους. Οι φίλες μου οι λεπτές, εύθραυστες παπαρούνες. Δεν είναι ακόμα η εποχή τους μα τα όνειρα δεν έχουν εποχές.
Τρέμω στην σκέψη του ανθρώπου που θα θελήσει να με ημερέψει. Δεν θέλω κανένα πρίγκιπα να με καβαλήσει, με σέλα ή χωρίς, για να αναζητήσει την αγαπημένη του πριγκίπισσα... Είναι περίεργοι οι ανθρώπινοι έρωτες και σίγουρα με ημερομηνία λήξης. Δεν θέλω να συμμετέχω.
Ούτε άλογο πολεμιστή θέλω να είμαι. Οι πόλεμοι έχουν πάντα κάποιον ηττημένο και εμένα δεν μου αρέσει να νικώ. Θέλω μόνο να ζω και να χαίρομαι...
Υστερα κατέβηκα στην θάλασσα. Μου αρέσουν οι αντανακλάσεις του ήλιου πάνω της... Είναι φθινόπωρο κι ο ήλιος ζεσταίνει όμορφα το κορμί μου. Δεν μοιάζει με τον καλοκαιρινό ήλιο που καίει, σαν επαναστάτης έφηβος....
Επαιξα με τα νερά της. Απόρησα με την ηρεμία της, καραβάκι έκανα τις σκέψεις και τις άφησα πάνω στα κύματα της, να τις ταξιδέψει. Οταν θα γυρίσουν πίσω θα είναι διαφορετικές...
Κυνήγησα την σκιά μου. Ανάλογα με το που πέφτει το φως μεγαλώνει ή μικραίνει.... Πάλι ο ήλιος και τα παιχνίδια του. Το φως και το σκοτάδι... η ζωή χρειάζεται και τους δυό... Κι εγω όταν κουράζομαι απ΄τα πρωινά παιχνίδια αποζητώ το σκοτάδι να με ξεκουράσει. Αφήνομαι στην αγκαλιά του Μορφέα κι ας φοβάμαι τον Εφιάλτη....
Εμεινες παρέα μου. Η μπόρα μας βρήκε να κουβεντιάζουμε για την ζωή.... για όσα αγαπήσαμε, για όσα μας πόνεσαν.... Περπατήσαμε στα στενά σοκάκια της ψυχής μας.... Τις κοινωνήσαμε αγάπη... Κοιτάξαμε την βροχή και γελάσαμε με όσους έτρεξαν να ανοίξουν τις ομπρέλες τους, με όσους έψαξαν να βρούν κάπου να καλυφθούν να μην τους αγγίξουν οι στάλες...
Σου είπα πως θέλω να κρυφτώ σε ένα παραμύθι.
- Μόνο βάτραχο μην με κάνεις, παρακάλεσες....
Χαμογέλασα πάλι.
Πέρασε η μπόρα.
* οι φωτογραφίες είναι του kryos.
80 σχόλια:
To τραγούδι λέγεται "Η φθορά του χρόνου" της Ηρώ. Voila οι στίχοι:
Νόμιζα πως θα' ρθεις σαν αστέρι από μακριά
πως θα λούσεις τη ζωή μου φως και ζεστασιά
Μα ήρθες σαν βροχούλα σαν σταγόνα και κυλάς
κάθε μέρα πιο βαθιά μου και με ξεδιψάς
Κι ολοένα στη ζωή μου μπαίνεις και σκορπάς
όλα τα εγώ μου και τους φόβους μου νικάς
Κι αν μια μέρα που θα φύγεις νιώσω μοναξιά
θα' ναι που θα πρέπει να γυρίσω στα παλιά
Μα όλα αυτά που μου' χεις δώσει θα' ναι μια ευχή
πως του χρόνου τη φθορά νικήσαμε μαζί
Νόμιζα η αγάπη είναι θάλασσα βαθιά
ό,τι κρύβει είν' αυτό που ο καθένας μας ζητά
Κι ήρθες αεράκι που φυσάει στα μαλλιά
μου 'δωσες ανάσα στα δικά μου τα φτερά
Κι όσο στο μυαλό μου μπαίνεις και χαμογελάς
δίνεις νόημα στο χρόνο και τον σταματάς...
Το συναπαντημα σου με τον βαθυτερο εαυτο σου, βροχης ταξιδι και παιχνιδισμα στο φως και το σκοτάδι.
Ποσο εντονα βλεπει αυτος που σε διαβαζει το κρυσταλλο σου,τον πεντακάθαρο βυθό σου!
Κι αν καποτε νόμιζες οτι η αγαπη ηταν η βαθεια θάλασσα που κρυβει ο,τι ο καθένας ζητα...ηρθε το αερακι κι εδωσε ανασα στα δικα σου φτερα.
Μεινε ετσι Αλεξάνδρα μου!
Εισαι αξιολατρευτη.
Απλά είσαι υπέροχη !!!!
κι επανέρχομαι
τι υπέροχο κείμενο! τόσο γεμάτο από συναισθήματα και βιώματα. είναι όμορφα τα παραμύθια, αρκεί να μην μένουμε για πολύ κρυμμένοι σε αυτά. σε φιλώ! καλημέρα!
Πάντα μου άρεσε να σε ανακαλύπτω μέσα από τη γραφή σου. Στις χαρές σου, στις ανησυχίες σου, στα θέλω και στις λαχτάρες σου, στο χαμόγελο και στο δάκρυ σου.
Ποιος είπε πως τα παραμύθια είναι μόνο για παιδιά;
Καλό ξημέρωμα Αλεξάνδρα μου
Σε φιλώ γλυκά :-))
@faraona: ευτυχώς που τίποτα δεν διαρκεί για πάντα... ούτε οι μπόρες...
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...
@kryos: ...και οι φωτογραφίες σου που δημιούργησαν όλο αυτό...
επίσης υπέροχες...
@unclescrooge: όμως είναι φορές που η πραγματικότητα δεν αντέχεται χωρίς τα παραμύθια ε;
Ενας καλός λόγος, μια φωτογραφία, μια μουσική σε βάζει στο παραμύθι και η μπόρα περνάει πιο εύκολα απ΄οσο νόμιζες...
Δεν ήταν τόσο φοβερή...
Καλό σου βράδυ.
@kalynama: Αρχίζω και πιστεύω πως οι μεγάλοι έχουν πιο πολύ ανάγκη τα παραμύθια...
Μου αρέσει να βλέπω την καρδιά σου γεμάτη αγάπη!
Φιλιά καληνύχτας
ΕΛΠΙΔΑ μου....αντιστροφη κι αναλογη...
με πηρες μαζι...
σ΄ ακολουθησα μαλλον....
κρυφα!!!!!!!
βημα βημα....σκια παραλληλη...
βουτηξα στα δάκρυα...γνωση να τα κανω θελησα...
κολημπησα σε χαμογελο αληθειας....
δροσιστικα μ΄αυτο...
σκια και χορεψα με την πιο λεπτη ισχνη παπαρουνα...
κι όμως αντεξε ...
τα αντεξε τα βηματα , δεν λυγισε....
λυγιζει ποτε η ελπιδα…Ελπιδα μου;…
σκια κι σ΄ακολουθησα στην θάλασσα….
Ένα με την σκια σου εγινα…και με τις ηλιαχτιδες στήθηκε ξανά χορός…
Που «ζεστασια» τον ονομαζουν…
Κι εγινα μετα πανι στο ξαρτι σου….
Μεχρι που ηρθε το σκοταδι….
Μια σκια θεματοφυλακας ονειρων θελησα να γινω …να αποτρεψω εισοδο σε εφιαλτες επισκεπτες….
Μα….ανικανη κι ανημπορη σε τουτο σταθηκα….κι με ένα «συγνωμη δάκρυ» μ αντίκρισε η αυγή….
Αλέξανδρα …..
Ελπιδα μου….
Σε ευχαριστω….
Σε ευχαριστω για τουτο το ταξιδι…..
Βημα βημα….
Ανασα ανασα
Φιλι φιλι….
Υποσχεση………….
@Μαρίνα Γ: πόσο χαίρομαι όταν με ακολουθείς στη στράτα μου...
Γέλια, δάκρυα, πόνος, χαρά, αγάπη
όλα δικά μας είναι..
θαυμάζω το θάρρος σου - το ξέρεις - κι είναι φορές που το χρειάζομαι...
...ήσουν μαζί μου...
κι όσοι εφιάλτες κι αν έρθουν τα όνειρά μας δεν θα τα πάρουν, ποτέ...
..ε καλή μου;
Υπόσχεση καλή μου Μαρίνα
Δάκρυ δάκρυ
φιλί φιλί
στη ζωή ... μαζί
Αλεξάνδρα:
"Kι' εσύ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι
γιατί χανόμαστε.
Μές στο δικό σου παραμύθι ξαναβρέστο
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάστο, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου.
Κι' αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη
αυτών που χάμω τα πετάξανε
Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι
αλλιώς τη βάψαμε.
Κι' αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι
γιατί χανόμαστε.
Μές στο δικό μας παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάστο, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου.
Ετσι, Αλεξάνδρα;
Θελω να μου λες καθε βραδια τετοια παραμυθια
γιατι ξερω πως τα λες τοσο ομορφα οπως τα γραφεις
θελω να βαλεις επιτελους νικνεημ στο μπλοκ σου γιατι εχει ακομα την τελεια και δεν ειχα καταλαβει οτι ανηρτησες ..
Θελω να σου πω οτι οταν βγαινεις απο την Αλεξ της καθημερινοτητας γραφεις υπεροχα
αλλα αυτο δεν θα στο πω
γιατι στο χω πει χιλιες φορες
και θα γινω μονοτονη
επισης θελω να πω πως εχω ξεκινησει διαβασμα πολυ καιλιγο σας χανω αλλα ευλπιστω το σκ
να σας βρω
να μην εχεις μποουλιγκ
να μην εχεις πανε ελα με τα παιδια
να μην εχεις νευρα
να μην εχω νευρα επισης
να μην εχει η αλλη μπαλετο
να μην εχει η Φαρα δουλειες
να μην εχει η Στελλα φοινικακια
και να κανουμε πλακα
και καληνυχτα τωρα
γιατι εχω νανι!!!!
@βιολιστής στη στέγη: Τσακνής ε;
ναι όμορφο τραγούδι! Ευχαριστώ!
Στο δικό μας παραμύθι...
Καλημέρα
@Talisker: μμ έκανα κάτι αλλαγές και έχασε το όνομα του το blog μου μάλλον. Θα το κοιτάξω!
Μου αρέσει να μου το λές κι ας το έχεις πει χίλιες φορές. ;-)
Οκ κοντά είναι το σκ, για να δούμε...
Φιλάκια
καλημέρα
και πρόσεχε μην
παρα-μορφωθείς... ;-))))
αμάααααν!
πόσο καιρό είναι αυτό το παραμύθι?!
εγώ πού είμαι?
σε άλλο?
απαράδεκτη.
ειδικά να χάνω τέτοιες στιγμές σου.
τεσπα.
νάμαι τώρα.
τι να κάνω?
να πάρω κάθε στροφή, κάθε ισιάδα του ονειρου?
είναι απο τα πολύ ωραία σου.
όταν ρε παιδί μου αφήνεις τον εαυτό σου...
άμα προλαβαίνεις λίγο για την αλεξάνδρα...
είσαι λουλούδι. πώς να το πω?
και πάιζει και το άλλο.
είσαι τόοοοοσο σωστή παντού
που γουστάρω λίγη πάλη.
θέλω κάπου να αντιστέκεσαι.
για την φιλενάδα μου.
κατάλαβες?!
:)))))))))))))
μου έδωσες πολλές εικόνες
έχεις τρόπο που το κάνεις αυτο όταν έχεις χρόνο...
θέλω να πάρω τα ποπ κόρν και να αράξω.
καρασμάτς!
μα πολύ.
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
έχεις όμορφο μαύρο.
@maya: νομίζω πως πήρα ένα από τα σπάνια και ομορφότερα κοπλιμέντα:
"έχεις όμορφο μαύρο"... μου είπες
Με γνώρισες σε καιρό "ειρήνης" μα υπήρξα πολεμίστρια, ακόμα, όταν χρειαστεί αρματώνομαι...
...απλά κάποιος που ξέρει από πόλεμο προτιμάει 1000 φορές την ειρήνη και μεγαλώνει τα περιθώρια...
...και δεν είσαι απαράδεκτη... δεν θα άλλαζα ανάρτηση αν δεν έκανες την εμφάνισή σου. Αρα να έρχεσαι με το πάσο σου...
Φιλάκια καλημέρας
"συννέφιασε ο ουρανός και έκρυψε το φως του ήλιου. Του δικού μου ήλιου. Απλώθηκαν τα μαύρα σύννεφα και μάζευαν βροχή. Πολύτιμη βροχή"
Είναι που έχεις μάθει να κινείσαι με τον δικό σου θαυμαστό τρόπο μέσα στον κόσμο μας..... άλλοτε να πολεμάς κι άλλοτε να αποδέχεσαι..... πάντα όμως με ομορφιά και συνειδητότητα που δείχνει το ότι αποκτήθηκε δύσκολα .... είναι που βλέπεις δώρα εκεί που άλλοι απογοητεύονται και κλαίνε την μοίρα τους...... κι όταν κρύβεται ο ήλιος σου από μαύρα σύννεφα εσύ θεωρείς τη βροχή πολύτιμη...γιατί έχεις μάθει ότι όλα έχουν σκοπό ύπαρξης.
Είναι που όταν οι πιο πολλοί διαλέγουν το μονοπάτι της σκληρότητας για να πορευτούν , εσύ διαλέγεις να θέλεις να κρυφτείς σ ένα παραμύθι .... για όσο .... και ποιος δεν θα ήθελε να σου κάνει παρέα εκεί ?
Σ ευχαριστώ για το ταξίδι .... για την ξενάγηση σ ένα τόπο πολύτιμο που θα μπορούσα να προσπεράσω αν δεν ήσουν εσύ να δείξεις την ομορφιά .
Είναι πολύ όμορφη αυτή η γειτονιά σε κάθε γωνιά της... αλλά το σπίτι της Αλεξάνδρας έχει μια άλλη ιδιαίτερη δυναμική....θέλεις να το βλέπεις εκεί να δεσπόζει.... αποπνέει την εσωτερική δύναμη .... την ακεραιότητα της οικοδέσποινας .... και ξέρεις ότι υπάρχει κάποιος που μπορεί να σε ακούσει , να μοιραστείς μαζί του τα δύσκολα.
Και να χαρεί μαζί σου αληθινά , όταν τα πράγματα πάνε καλά.
Να έχεις ένα υπέροχο Σαββατόβραδο σου εύχομαι κούκλα μου !!!
Φιλιά !!!
Και το τραγούδι της Ηρώ υπέροχο !!!
@kryos: καλώς τον!
Οι φωτογραφίες σου μου ξετύλιξαν όσα ένιωθα εκείνη τη στιγμή. Είσαι υπεύθυνος γι αυτήν την ανάρτηση!!!
...όλοι με κάποιον τρόπο αντιμετωπίζουμε την ζωή. Νομίζω πως δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος.
...Δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε τι μας κάνει ευτυχισμένους, κι ας είναι συνήθως εύκολο, ας στέκεται μπροστά μας...
Υποτίθεται πως ο πόνος πρέπει να μαλακώνει τους ανθρώπους. Δεν είναι καν λογικό κάποιος που έχει πονέσει να θέλει να δώσει τον πόνο στον δίπλα του...
Είμαι πάντα εδω για τους φίλους μου, ξέρω ότι κι εκείνοι είναι εδω για μένα... για τις μαύρες μου και για τις κόκκινες στιγμές μου...
Σε ευχαριστώ για τα τρυφερά σου λόγια...
και για τις όμορφες φωτογραφίες σου!!!
Καλό Σ/Κ
Χαίρομαι που σου άρεσε το τραγουδάκι. :-)
Τα παραμύθια μας σκεπάζουν τις κρύες νύχτες, μας φωτίζουντις μέρες τις ανήλιαγιες, μας οδηγούν στην πιο σπουδαία αλήθεια, που είναι η χαρά.
Καλό μήνα Αλεξάνδρα μας!
Γίνε Πήγασος ...
Κι άσε τα φτερά
να καλπάζουν της φαντασίας ...
που είναι το πιο γρήγορο όχημα ...
σε ταξιδεύει πάντα και παντού ...
Κι απόλαυσε το ταξίδι !!!
Η πάντα ευαίσθητη Αλεξάνδρα μας.
Όμορφη γραφή με συναίσθημα
και ρομαντική διάθεση.
Κάλπαζε ελεύθερη πλάι στην Θάλασσα.
με τις σταγόνες της βροχής
να δροσίζουν
το πρόσωπό σου, κι έπειτα στα στενά
σοκάκια της πόλης περιπλανήσουν
μέχρι το πρωί…!
Πού ξέρεις ίσως συναντήσεις
κι εμένα.
Καλό μήνα γλυκιά μου.
Πάντα περνάει η μπόρα...
Να μονάχα θέλει εκείνες τις στιγμές που η υγρασία σου τρυπάει τα κόκκαλα και σε πονάει να μην κάνεις απολύτως τίποτα,και να την αφήσεις να περάσει..
Καλό σου μήνα Αλεξάνδρα
σε φιλώ
κέλλυ
Εξαιρετικη ιστορια! Δυνατη, τρυφερη...νομιζω οτι ολοι μας καπου θα ειδαν ενα δικο τους κομματι... Εμενα με αγγιξαν πιο πολυ:
"Δεν είναι ακόμα η εποχή τους μα τα όνειρα δεν έχουν εποχές.
Τρέμω στην σκέψη του ανθρώπου που θα θελήσει να με ημερέψει"
Και οι μπορες ειναι και ομορφες και χρησιμες. Γιατι ξερουμε παντα πως θα περασουν, αλλα μας υπενθυμιζουν την ομορφια του ηλιου!
Θυμάσαι που σου έλεγα ότι πριν γνωριστούμε και μου πεις τι δουλειά κάνεις, είχα την αίσθηση από διάφορα που διάβαζα στο μπλογκ σου, ότι το επάγγελμά σου έχει να κάνει με τα Γράμματα? Και μου έλεγες "καμμία σχέση! από που κι ως που?!!!" και τέτοια?
Ε, από κείμενα σαν κι αυτό είχα αποκομίσει αυτήν την αίσθηση!
Κατάλαβες τώρα?
Χαίρομαι που έστω και καθυστερημένα το ανακάλυψα! Σωστό διαμάντι! Ούτε ξέρω πόσες φορές το διάβασα και το ξαναδιαβάζω!
(Πάντως εγώ για Mustang σ' έχω, αν μιλάμε για άλογα...)
Φιλιά πολλά και καλημέρες, φιλενάδα!
ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
@Βασιλική Ν: οι αλήθειες πουθενά δεν λάμπουν τόσο όσο στα παραμύθια...
Κάτι ξέρεις εσυ από όμορφα παραμύθια...
;-)))
Σε ευχαριστώ
@Sidepap21: Υποφέρουμε μες την καθημερινότητά μας και χρειαζόμαστε της φαντασίας μας τα ταξίδια...
Γίνομαι Πήγασος...
@ζαφορά: ίσως και να συναντηθήκαμε!
Καλό μήνα...
@rodoula kelly: ο άνθρωπος λένε μπορεί να αντέξει τα πάντα αν δεν διαρκεί πάνω από ένα δευτερόλεπτο...
Ολα περνούν, ακόμα κι η ζωή... κάθε της δευτερόλεπτο είναι τόσο μοναδικό και ανεπανάληπτο...
Πόσα τέτοια όμως φεύγουν χωρίς την δική μας προσοχή και αγάπη...
Καλό μας μήνα
Κέλλυ
@Butterfly: Την ομορφιά του ήλιου.... ναι ομορφή μου πεταλούδα. Πράγματι από τις μπόρες παίρνει την αξία του ο ήλιος...
Καλό μας βράδυ
@negma: mustang ε; δεν ξέρω ελεύθερη θα θελα να ΄μαι, να χαίρομαι τις ανάσες μου, τον ήλιο, την θάλασσα και να χω συντροφιά...
Αυτό δεν είναι που μας λείπει;
Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λογάκια σου!
Καλό βραδάκι!
Φιλάκια πολλά!!!
Aλεξάνδρα πρώτη φορά μπήκα στο ΥΠΕΡΟΧΟ BLOG σου τι να σού πω απλά με ταξιδεύεις με το πολύχρωμο blog σου και με τα υπέροχα χρώματα σου στην ιστιοσελίδα σου.
Σαν φιλοξενούμενος και δη νησιώτης θα σου αφιερώσω τους στίχους απο ένα ποιήμα-τραγούδι απο ένα αγαπημένο μου συγκρότηματα που λέγονται Διάφανα Κρίνα.
Σε μια γη που ανατέλλει
Στίχοι: Διάφανα Κρίνα
Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα
Αν φόβοι σέρνουν τυφλά την καρδιά σου
Είναι φωτιά που αντιστέκει στην ανηφοριά
Άθλια μοίρα σου ανοίγει πληγές
Άσε το πλοίο να βγει απ’ τις ράγες αυτές
Γείρε στον ώμο μου βγάλε φτερά
Θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά
Σε μια γη που ανατέλλει
Αν την ψυχή, χώμα την θεωρείς
Τότε βαριές θ’ απλώνονται όλες οι μέρες
Αν η αγάπη είναι ο φόβος που ενώνει
Σαν μένεις μόνος σου, όρθιος να στέκεις στο κρύο
Αν βρεις τη λάμψη και μια άγρια χαρά
Θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά
Σε μια γη που ανατέλλει
Αν ταπεινώνουν το μέσα σου οι μπόρες
Ρούφηξε όλους τους δρόμους και βγάλε τις ρίζες
Αν στο σκοτάδι τις σκέψεις σου θρέψεις
Φρόντισε να ‘χεις μ’ αλήθεια θα την πιστέψεις
Σαν δυο μικρά ασημένια πουλιά
Θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά
Σε μια γη που ανατέλλει
Γείρε στον ώμο μου βγάλε φτερά
Θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά
Σε μια γη που ανατέλλει
Αν την ψυχή…
Χώμα θεωρείς…
Αν την ψυχή…
Χώμα θεωρείς…
Φιλιά πολλά απο ένα ανήσυχο παιδί της πλατείας...
ήρθα για να τα κάνω ρημαδιό...
καλημέρα σας!!!!!!!!!
@To παιδί της πλατείας: σε ευχαριστώ για το τραγουδάκι. Από την Ζάκυνθο ε;
Αν κρίνω απ΄το Avatar σου πρέπει να είσαι αρκετά ανήσυχο παιδί ε;
Καλωσόρισες!
@dimosthenis s: γιατρέ μου καλωσόρισες!
κάνε ότι καταλαβαίνεις...
καλημέρα σας!
πρωινή πρωινή σήμερα...
εγώ πάντως το γάλα το μοίρασα. και τις εφημερίδες.
μια χαρά περνάτε εκεί στα ξένα!!!! μες στα γούστα...
@dimosthenis s: παρότι λιγουλάκι ξενυχτισμένη, ήθελα κι άλλο ξενύχτι με ακόμα περισσότερο mohito, αλλά μια υπνουλιάρα φίλη ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε, ήθελε να πέσει στην αγκαλιά του Μορφέα νωρίς χθες.
Ααα ξύπνησα για να κάνω τις υπερωρίες μου σήμερα...
Στα ξένα είμαστε εμείς ή εσυ;
Μπερδεύτηκα!
Εγώ γιατί να είμαι στα ξένα;;;;;
Αφού εδώ έχω βρεί την ησυχία μου, την ηρεμία μου, όλα μου! Άρα; Είμαι στα ξένα;;;;;;;;;
Κι άλλωστε Ευρωπαϊκή Ένωση δε λέγεται;;; Ε, αυτό είμαι κι εγώ... πολίτης του κόσμου...
Για λεγ για λεγ
μες στην κραιπάλη
Σόδομα και Γόμορα :)))))
@dimosthenis s: το σημαντικό είναι να βρίσκεις την ηρεμία σου και όλα σου.
Αλλωστε είναι καλό και για μενα ενας πολίτης του κόσμου εκεί.
Αφορμή για επίσκεψη...
Θα σου πω πως σε συζητούσαμε. Αρα με μια έννοια ήσουν παρέα
;-)
Μήπως φτερνιζόσουν;
Όποτε θέτε καλέ κυρία.
Ανοίξαμε και σας περιμένουμε
@dimosthenis s: πάντως θα την χάσεις την ησυχία σου...
οπότε σκέψου το
;-)
Σώπα βρε..!
By the way, πέρνα από την κολλητή, λίγο...
Αναφέρομαι σ αυτο:
"να μην εχεις μποουλιγκ
να μην εχεις πανε ελα με τα παιδια
να μην εχεις νευρα
να μην εχω νευρα επισης
να μην εχει η αλλη μπαλετο
να μην εχει η Φαρα δουλειες
να μην εχει η Στελλα φοινικακια
και να κανουμε πλακα"
...δουλειες δεν εχω ιδαιτερα πολλες ...εχω ομως μια ιωση που με χτύπησε στο στομάχι και μ εχει ριμαξει.
Συν τοις αλλοις εδω και μια εβδομαδα κόψαμε το ρημαδοτσίγαρο και εχουμε τα συμπτωματα των πρωτων ημερων στερησης που ειναι πολυ εντονα οταν καπνίζεις επι 35 χρόνια.Τελικα ομως ειναι πολυ πιο ευκολο απο οτι το φανταζόμουν ...γιατι εγω νόμιζα οτι θα βγαινε καθε πρωι το θηριο απο μεσα μου και δεν μπορω καθολου τα θηρια και τις ασχημόφατσες τους.
Α και το αλλο ...πινω τσαϊ κι οχι καφε πια...ειμαι σε ειδικη διαιτα αποτοξίνωσης ...αχχχχ πως να το δω τωρα ολο αυτο???
Τι λες Αλεξανδρα μου κι εσυ?
Σε φιλω στις 4.20 μες το καρχάραμα!
Χαχαχα!!!
Καραχάραμα!
Ειδες τι κανει η στερηση?
Α ΚΑΛΆ!
εγώ δεν είχα ενεργοποιήσει το έλα-πίσω-σχόλιο
και εδώ γίνεται της πουτάνας!!!!
μα καλά...
θα άφηνα να πέσουν οι δυσφημίσεις έτσι, αν ήξερα?!!!!!!
μου τα χώνεις στον γιατρο?!!!!
θα μου αθξήσει την δόση!
αχ τι μου κάνεις...
τεσπα.
γι'αλλο ήρθα.
καλό είναι.
να σου πω?
θα με σκλαβώσεις πολύ ακόμα?
το κέιμενο "απλά και υπέροχα"
δεν είναι κάτι για να μπει δα
και σε στήλη στο πλάι!!!!
μημικομπλάρεις!
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
@faraona: κάπνιζα 20 χρόνια και πια πάνε 10 χρόνια που το έχω κόψει.
Θα σου πω ότι εύχομαι να μην το ξαναβάλεις στο στόμα σου και επειδή είπες εμείς ούτε ο άντρας σου.
Είναι πιο εύκολο απ΄όσο νομίζουμε.
Εχω γράψει και μια ανάρτηση για το παλιο τσίγαρο..
φιλάκια πολλά
@maya: ο γιατρός ξέρει από δόσεις. Θα κάνει ότι πρέπει για να διατηρήσει την τρέλα σου.
Εμένα μου άρεσε το αυθόρμητο κείμενό σου και το έβαλα.
Νταξ;
φιλάκια πολλά
ο γιατρός θα σας αρχίσει στις ενέσεις μου φαίνεται...
@dimosthenis: ο γιατρός έχει σίγουρα καλά αντανακλαστικά!!!
Με εντυπωσίασες πάλι
we are here to serve :)
@dimosthenis: χαίρομαι που το κάνετε καλά :-)
Στη maya βάζω δυό σταγόνες alouperidin να τις αυξήσω;
Φαντάζομαι έχετε μάθει ότι καιγόμαστε εδω ε;
έχω κάνει και σχετική αγανάκτηση...
alloperidin ή allourinol?
παλιό φάρμακο, υπάρχουν καλύτερα με μικρότερες παρενέργειες
@dimosthenis: έκανες ανάρτηση; πάωωωωωω
μμμ σαν το leponex 1χ3?
πάω να δω τι έγραψες!
ΟΧΙ ΡΕ!!!!!!!
Zyprexa πχ
@dimosthenis: ε δεν τα ξέρω τόσο καλά... ψυχίατρος είμαι;;;
@dimosthenis: ε δεν τα ξέρω τόσο καλά... ψυχίατρος είμαι;;;
συγνώμη.
βρίζεστε...?
τι λέξεις είναι αυτές?!!!!
τι λέτε?
ποιος θα κάνει ένεση?
ποιά δόση μου φτάνει?
είμαι καλά γιατρέ μου?
τι κάνεις αλεξάνδραααααααααα?
:)
καλησπέρα σας
είμαι η μάγια και είμαι καλά.
έτσι πιστεύεις εσύ maya
χαχαχαχαχαχα
@maya: ψάχνουμε φάρμακο για σένα
:-)
τι κάνεις πεταλούδι μας;;;
Ηρθε ο Δημοσθένης και με ανέβασε λίγο...
ποιός γελάει στην τάξη?!!!!!!!!!
ποιά τάξη; τί λέτε;;;;;
maya ακούς φωνές και γέλια μου φαίνεται
@maya: ο δάσκαλος!!!
χαχαχαχαχαα
Θα με αφήσετε να διαβάσω τι έγραψε ο δάσκαλος;
φρου φρουτ φρουτ...
~~^^~^^^^^~^^^~~~~~^^^~~~
πώς με βλέπς?
:))))))
είναι του ανεβαστικού ο γιατρός
τάπαμε!
εγκεφαλογράφημα είναι αυτό ήκαρδιογράφημα;;;;
ό,τι και να' ναι καλό δείχνει.
ευγε ευγε!
φωνέεεεεεεεεεεες
ακούω φωνέεεεεεεεεεεες
που λένε πώς φταιιιιιιιιιιιις...
και λοιπά και λοιπά!
δάσκαλε!
στο σοβαρό τώρα.
να διαβάσεις τον γιατρό.
τα είπε πάλι όπως πρέπει.
όσο για το ανεβαστικό.
ουέ κι αλίμονο αν τον πετύχεις στο κάτω..........
αι αι αι...
είναι η πτήση μου λέμε!!!!!!!!
φρουτ. φρουτ. φρουτ!
της πεταλούδας.
μην μπερδεύεσαι...
:)
λοιπόν τα λέει ακριβώς όπως τα πιστεύω
Μπράβο γιατρέ!!!
βλέπω είσαι της κουλτούρας...
δηλαδή πρέπει να είμαι χάλια, για να γράφω καλά;;;;
το pulitzer παρακαλώ σε χρόνο που με βολεύει
και καρδιογράφημα να ήταν πάλι καλά έδειχνε :))))
λοιπόν, μόλις ετοίμασα μια μπολωνέζ και μαρουλοσαλάτα.
c u αργοτέρως
@dimosthenis: καλή όρεξη.
το pulitzer απο μένα όποτε σε βολεύει θα το έχεις.
Υποφέρει η λογική μου σε κάτι τέτοια επεισόδια απ΄την τοποθέτηση του κόσμου που τρέχει εύκολα να δικάσει
δώσε κι ένα χάδι στον Εκτορα...
καλή όρεξη!
μπα.
εγώ καθ'ότι φανατική
γουστάρω και στα καλά σου όταν γράφεις.
και τέρμα τα καλά λόγια.
άι φάε.
ιναφ.
με χαλάτε!
αλεξάνδρα μου?
έχεις grey's anatomy απόψε
να ξελαμπικάρουμε λίγο?
@maya:και βέβαια έχω!
όλο το season 3
και πριν βάλω την πρώτη μπουκιά (ΕΓΩ μαγείρεψα βεβαίως βεβαίως)
σήμερα είναι ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ NIGHT
όλυμπι-
ολυμπι-
ολιμπιακέεεεεεεεεεεεεεεεεεε
ομάδα ομαδάρα μουυυυυυυυυυυυυυυυυυ
σούκατσε ο κιμάς?!
νερό!
αλεξανδραααααααα
μην με συγχίζεις.
εννούσα στην τηλεόραση!
γρμφ.
πάω να γράψω.
γειά τώρα!
Άντε μη σου πω τίποτα για τον Πειραιά σου...
@maya: τςτςτς όλοι έχουν ελαττώματα....
@dimosthenis: μπράβο γιατρέ!!!!
παναθηναϊκάρα!!!!
μμμ έχεις πολύπλευρα ταλέντα ε;
ένα, ένα τα μαθαίνω :-)
φάε παιδί μου πρώτα...
με ποιόν πάιζετε?
τον ακλόνητον?
τους τσίπριους? πώς τους λέν?
Δημοσίευση σχολίου