Χρόνια Καλά και Πολλά, Λουλουδένια Μου!!!

Μωρό μου ένα ταξίδι η ζωή γεμάτη περιπέτειες...

Εύχομαι η βαλίτσα σου να είναι εξοπλισμένη με ΥΓΕΙΑ, γιατί είναι όμορφο να ταξιδεύεις γερή και δυνατή. ΑΓΑΠΗ, γιατί μόνο αυτή μπορεί να κάνει την διαφορά, ΧΑΡΑ, γιατί όλα είναι όμορφα κοντά της.

Να έχεις συνοδοιπόρους στο ταξίδι σου, να περπατούν δίπλα σου, χωρίς όμως να στερούν την ελευθερία σου. Να διαβάζεις και να σέβεσαι τις πράξεις των ανθρώπων που το πέρασμά τους απ΄την ζωή έγινε σκαλοπάτι για να ανέβουμε εμείς λίγο ψηλότερα.

Να αγαπάς τον εαυτό σου γιατί μόνο όταν έχεις αγάπη μπορείς να δώσεις. Να μην ζητάς περισσότερα απ΄όσα μπορεί να σου δώσει ο εαυτός σου και να έχεις υπομονή και επιμονή απέναντι σε ότι θέλεις να κατακτήσεις. Να έχεις αρμονία (δηλαδή ισορροπία, καρδιά μου, μεταξύ της ψυχής σου και του σώματος που διάλεξε η ψυχή για να κατοικήσει).

Να επιλέγεις την φωνή της καρδιάς σου κι ας είναι μεγαλύτερο το κόστος. Η ζωή αξίζει μόνο όταν την χρωματίζουμε με τα δικά μας χρώματα. Να αποδέχεσαι και να θυμάσαι πως υπάρχει μόνο μια γωνιά που μπορείς με σιγουριά να ξέρεις πως μπορεί να γίνει καλύτερη κι αυτή η γωνιά είναι ο εαυτός σου.

Σ ευχαριστώ που η παρουσία σου στην ζωή μου, μου υπενθύμισε έννοιες και πράγματα, που η ενήλικη ζωή με έκανε να ξεχάσω...

Σ ευχαριστώ που μπορείς να μου λες "δεν πειράζει μαμά" "το ξέρω πως δεν το ήθελες" "σ΄αγαπώ πολύ πολύ" κάθε φορά που κάνω λάθος...

Να θυμάσαι στα δύσκολα το "παιχνίδι" μας: "Μ΄αγαπάς;" με ρωτάς "Οχι δεν σ΄αγαπώ" σου απαντώ για να κόψω την αμήχανη σιωπή "ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ κουκλίτσα μου" και θα έχω ΠΑΝΤΑ ανοιχτή την αγκαλιά μου για σένα!

Η αλήθεια είναι πως γεννήθηκα όταν όλοι γιορτάζουν τα ψέματα....

 

"Θέλω να σου δώσω κάτι, μαμά" μου είπε διστακτικά η Ανθή μου. "Σου έφτιαξα μια ζωγραφιά...θέλεις να την δεις;" Παραλίγο να της πω "Σε λίγο, έχω δουλειά τώρα" μα θυμήθηκα πως είχα, απο γεννησιμιού τους,  βάλει εκείνα, τα δυό μου παιδιά,  ως πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μου. Σηκώθηκα, την αγκάλιασα και της είπα: "Ελα, πάμε να μου δείξεις την ζωγραφιά σου". "Σήμερα γιορτάζουν οι γυναίκες" μου είπε και συνέχισε " και σκέφτηκα να σου κάνω ένα δώρο. Θα μπορούσα να σου αγοράσω κάτι, ξέρεις απ΄τα λεφτά που μου δίνεις,  μα νομίζω πως αγαπάς πιο πολύ τις ζωγραφιές μου, γιατί αλλιώς δεν θα τις έβαζες στον τοίχο της κρεβατοκάμαράς σου. Ετσι δεν είναι μαμά;" Αρχισα να συγκινούμαι. Πως γίνεται να ξέρουν τόσα πολλά, να βλέπουν τόσο καθαρά τα μικρά παιδιά; αναρωτήθηκα....  

"Λοιπόν μαμά, σκέφτηκα να σου ζωγραφίσω το σπίτι των ονείρων σου, που περιέγραφες στον μπαμπά, πως θα ήθελες,  όταν θα μεγαλώσεις τόσο που δεν θα δουλεύεις πια, ένα απόγευμα, θυμάσαι; Ε λοιπόν, αυτό σου ζωγράφισα. Εξω στον κήπο είναι ο Δίας μας που θα ζήσει πολλά πολλά χρόνια, έβαλα κι ένα σκουπιδοτενεκέ για να μην λερώνουν οι άνθρωποι την παραλία και την θάλασσα και μέσα στον πάνω όροφο είσαι εσυ κι ο μπαμπάς. Εχει κι ένα μπαλκόνι για να πίνετε τον καφέ σας και να χαζεύεται την θάλασσα. Αλήθεια μαμά πως μπορείτε να είστε τόσο ήσυχοι, να καθόσαστε σε μια καρέκλα και μόνο να μιλάτε; Εμένα μου αρέσει να τρέχω.
Το σπίτι είναι κοντά στη θάλασσα, όπως σου αρέσει, ξέρω πως σου αρέσουν και τα βράχια μα δεν ξέρω πως να ζωγραφίζω βράχια...  Εκανα κι έναν ήλιο που ξέρω πως αγαπάς. Σου αρέσει η ζωγραφιά μου μαμά;"

Αν μου άρεσε; Την λάτρεψα την ζωγραφιά της. Της ζήτησα να προσθέσει την ημερομηνία και την υπογραφή της για να θυμάμαι την ημέρα κι ύστερα την κράτησα μες την αγκαλιά μου.

Μια Πρωταπριλιά πρωτοβρέθηκα κι εγω σε μια αγκαλιά. Κανείς δεν πίστεψε πως γεννήθηκα. "Ναι, καλά πρωταπριλιά, σε καταλάβαμε" έλεγαν στον ενθουσιασμένο μου μπαμπά που έπαιρνε να ενημερώσει συγγενείς και φίλους για την γέννησή μου. Εμειναν μόνοι εκείνη την πρώτη μέρα να χαμογελούν και να χαίρονται ο ένας τον άλλο και να καμαρώνουν το δημιούργημα της αγάπης τους....

Σε μια αγκαλιά μεγάλωσα και δεν στερήθηκα ποτέ την αγάπη τους. Κι ας πέρασα δύσκολη εφηβεία. Κι ας κοντραρίστηκα μαζί τους παλεύοντας για την πρόωρη ελευθερία μου. Εχει κατάλληλο χρόνο η ελευθερία; Εχει ηλικία;

Θυμάμαι τους "μεγάλους" να λένε, να λένε.... και τίποτα να μην λένε.... Υποσχέθηκα πως δεν θα με άφηνα να γίνω ποτέ "μεγάλη".

Το σώμα μου μπορεί ακόμα να τρέχει, να παίζει, να ερωτεύεται. Ακόμα χαρτογραφώ το Νίκο και ενθουσιάζομαι σε κάθε μου νέα ανακάλυψη. Εξακολουθώ να του κλείνω το στόμα όταν πάει να πεί το "πάντα" δίπλα στα "σ΄αγαπώ" του. 

Λένε πως είναι κανείς τυχερός αν έχει φίλους να τον συντροφεύουν στη ζωή του κι έτσι χαμογελώ στην καλή μου τύχη.

Δεν ξέρω αν ενηλικιώθηκε η καρδιά μου ποτέ, νομίζω πως τώρα την μεγαλώνουν τα δυό μου παιδιά που έχουν μεγαλώσει τόσο που χωράω πια στην αγκαλιά τους...

Ηλιε μου

Καλό μου αγόρι, ήλιος έγινες και φώτισες τις ζωές μας. Πέρασαν 11 χρόνια. Τόσα τα κεράκια που κοσμούν την τούρτα σου σήμερα.

Ηρθες και μου θύμισες πως είναι να αγγίζεις την στιγμή. Το τώρα. Το σήμερα.

Δάσκαλος έγινες και μου έμαθες ξανά πως το παιχνίδι έχει μεγαλύτερη αξία απ΄όλα τα σχολεία του κόσμου. Πως ένα "Σ αγαπώ μανούλα" μπορεί να κάνει ένα σώμα να ριγήσει από χαρά. Πως ένα "συγνώμη μαμά, δεν το ήθελα" με κάνει να νιώθω πως τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από ένα χαμογελαστό παιδικό προσωπάκι....

Μικρό μου ανθρωπάκι, μέλλοντος καιρού, μαθαίνω να βλέπω μέσα απ΄τα μάτια σου τον κόσμο.

Αφήνω να με παρασύρει ο ενθουσιασμός σου κι ύστερα μόνη αφήνω τα δάκρυα να υγραίνουν τα μάτια μου γιατί θυμάμαι πως ο ενθουσιασμός σαν τον έρωτα σε σύννεφο ψηλά σε ανεβάζει.

Πόσα χάνουμε μεγαλώνοντας....

Εύχομαι η υγεία, η αγάπη και η χαρά να είναι συνοδηγοί σου στον δρόμο της ζωής. Φίλοι πιστοί...

Κι ύστερα εύχομαι να μην χάσεις ποτέ το παιδικό σου βλέμμα. Να βλέπεις "αθώο" τον κόσμο και χωρίς φόβο να αντιμετωπίζεις κάθε αλλαγή.

Να μην ξεχάσεις πως είναι να είσαι παιδί, είναι η τρίτη μου ευχή, καλέ μου.

Σε εμάς εύχομαι να έχουμε μπροστά μας χρόνια για να σε χαιρόμαστε και να σε βλέπουμε να μεγαλώνεις.

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Σ Ο Υ Κ Α Λ Α ........................................

..........................Χ Ρ Ο Ν Ι Α Σ Ο Υ Π Ο Λ Λ Α ! ! !

Είναι στη μοίρα πολλών θησαυρών να μένουν σε βυθούς χαμένοι. Εύχομαι ο δικός σου θησαυρός να λάμπει στον ήλιο. Σε ευχαριστώ που υπάρχεις καρδιά μου!!!

Σαν Ψέμα...

Ετσι κύλησαν οι μέρες κι έγιναν χρόνια 43: Σαν ψέμα... Χρόνια τόσα, που μικρούλα δεν πίστευα πως θα φτάσω. Γι αυτό ευγνωμονώ όλα όσα έγιναν δρόμος για να φτάσω ως εδώ.

Μεγάλωσα τόσο, ώστε να μετράω απώλειες. Θα μου λείψει και φέτος η κάρτα με τις ευχές σου μπαμπά. Τι κι αν λένε πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, ψέματα λένε...

Νοιώθω ότι είμαι ευεργετημένη απ΄τις φιλίες μου. Δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς φίλους. Οάσεις στην έρημο της ζωής...

Κανείς δεν με ξέχασε σήμερα kryos, maya, talisker, Μαρίνα, Ειρήνη, South of the river καλέ μου Πάνο μια μουσική να είναι όλη η ζωή σου σε ρυθμούς rock, Χρόνια Πολλά και Καλά, negma, φάβα, Freedula, ηλιαχτίδα, Γιάννης, Faraona, Δημοσθένης, Γλαρένια, Αγγελος, Λίτσα, Ελένη, Κωνσταντίνε σας ευχαριστώ όλους!!!

Ευχαριστώ τον χρόνο που μέρα τη μέρα με σμιλεύει και μου δίνει την ευκαιρία να γίνομαι καλύτερη και να μαθαίνω απ΄τα λάθη μου.

Ευχαριστώ την φίλη μου την Sabrina που στο τελευταίο της ταξίδι στο Νεπάλ με σκέφτηκε και μου έφερε ένα υπέροχο singing bowl και τα σημαιάκια με τις προσευχές για να τις βάλω έξω και να τις διαβάζει ο άνεμος.

Ευχαριστώ τον έρωτα που με τίμησε με τα βέλη του και με ανέβασε στα σύννεφα, που δεν λέω να κατέβω. Είναι διαφορετικός ο κόσμος από ΄κει πάνω. Πιο όμορφος. Το δικό μου βέλος στην καρδιά έχει το όνομα Νίκος πάνω του. Σε ευχαριστώ που με αντέχεις...

Σ΄ευχαριστώ που στήθηκες χθες κάπου 3 ώρες, κατευθείαν μετά την δουλειά για να πάρεις τα δυό πολυπόθητα εισιτήρια εισόδου στον Irvin Yalom που για δεύτερη φορά επισκέφτηκε την Αθήνα και δεν ήθελα με τίποτα να τον χάσω. Δώρο που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Και δεν ήταν το μόνο: με περίμενε στο σπίτι μια ολοκαίνουργια Canon ixus 90 για την τσάντα μου. Η Sony που είχα μου χάλασε πριν λίγες μέρες. Να ΄ναι πολλά τα όμορφα που θα θέλω να φωτογραφίσω!

Ηταν υπέροχος και μου υπόγραψε τέσσερα βιβλία του. Τελικά όποια πέτρα κι αν σηκώσεις κάποιον Ελληνα θα βρεις... Για τον Yalom ήταν ο Επίκουρος.

Ευχαριστώ την faraona για την όμορφη μουσική, που μου χάρισε το πρώτο ευχάριστο διάλλειμα στην δουλειά.

Γλαρένια μου Ευχαριστώ για την υπέροχη φωτογραφία



Το τριαντάφυλλό σου είναι υπέροχο kryos. Οπως κι οι ευχές σου!

Marina σε ευχαριστώ πολύ μα εσυ είσαι το γέλιο που διώχνει τον πόνο, εσυ η ελπίδα πως ο άνθρωπος μπορεί να τα νικήσει όλα. Εγω χαίρομαι που είσαι φίλη μου!

Σας ευχαριστώ που υπάρχετε στην ζωή μου!!!

Τα Γενέθλια Του Κωνσταντίνου

Κωνσταντίνε

Χαίρομαι που ακόμα τα κεράκια δεν καλύπτουν την τούρτα των γενεθλίων σου.

Χαίρομαι πολύ που σε γνώρισα από κοντά.

Χαμογέλασα με την ΔΕΗ που σε δυσκόλεψε σήμερα. Πάντα βρίσκει τις πιο κατάλληλες μέρες...

Εύχομαι να χαμογελάς,

Εύχομαι να αγαπάς

Εύχομαι ποτέ να μην σβήσει η φλόγα της ελπίδας

Εύχομαι Υγεία

Εύχομαι τα όνειρα να πραγματοποιηθούν.

Εύχομαι να τα πούμε πάλι σύντομα!

Η μικρή Ανθή σου στέλνει ευχές και φιλιά. Της είπα πως έχεις φυλάξει την ζωγραφιά της και τότε έτρεξε και σου έφτιαξε άλλη μια. Μόνο που φέτος έγραψε και το όνομά σου. Πάει Β Δημοτικού πια...

Mauve Ευχές: Δεν Είναι Υπέροχη Η Ζωή;

Γλυκιά Νατάσσα εύχομαι τα όνειρά σου να γίνουν ζωή και η ζωή σου να μοιάζει με ένα όμορφο όνειρο.

Εύχομαι στις ακροβασίες σου το σκοινί να μένει σταθερά τεντωμένο και να σε αφήνει να ισορροπείς.

Εύχομαι στις ερωτήσεις να βρίσκεις τις απαντήσεις που θα σου ανοίγουν... μονοπάτια.

...Στα δύσκολα το πείσμα να σε θωρακίζει και νικήτρια να σε χρίζει...

Τα υπέροχα κεριά σου να διώχνουν τα σκοτάδια...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ !!!!!!!!

H ημέρα και η νύχτα της Negma!

Λίγες νότες ήταν το πρώτο που σκέφτηκα να φέρω....

...Πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν πως υπάρχουν μέρες που αποκτούν αξία επειδή είναι γενέθλιες μέρες φίλων. Μια τέτοια η σημερινή που γιορτάζεις φίλη μου negma.

Χ Ρ Ο Ν Ι Α .................Π Ο Λ Λ Α............. μα πάνω απ΄όλα ..........................................................Κ Α Λ Α ! ! !

αυτή είναι η πρώτη μου ευχή.

Αν με ρωτούσαν με τι χρώμα θα σε χρωμάτιζα θα διάλεγα το μωβ που είναι το αγαπημένο σου χρώμα.

...κι αν με ρωτούσαν να διαλέξω μια μόνο λέξη που να σε "ζωγραφίζει" αυτή θα ήταν "ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ".

... αν πάλι με ρωτούσαν πιο χαρακτηριστικό σου έχει γραφτεί μες το μυαλό μου αυτό είναι το χαμόγελό σου. Το καλύτερο όπλο στις κακοτυχίες και τις αναποδιές.

Εύχομαι η αγάπη, η πίστη, η αισιοδοξία, η χαρά, η υγεία, ο μικρός σου Αδάμ και ο μεγάλος σου έρωτας να στέκονται δίπλα σου και να σου χαρίζουν χαμόγελα ευτυχίας!

Και για να σχηματίσω τώρα που διαβάζεις ένα χαμόγελο, αν ήταν να διάλεγα ένα ρητό - ξέρεις από αυτά που σιχαίνεται η maya - θα διάλεγα αυτό:

"Μην προσπαθείς να μάθεις ένα γουρούνι να τραγουδάει. Χάνεις τον καιρό σου κι ενοχλείς και το γουρούνι..."

Φιλιά και Φιλία Φιλενάδα

Η Φιλία Είναι Πάντα Μια Γλυκιά Ευθύνη, Ποτέ Μια Ευκαιρία

....θυμάμαι συχνά την μέρα που συναντηθήκαμε. Εκείνο το όμορφο απόγευμα. Τότε που γνώρισα την μορφή σου, την καρδιά σου την ήξερα. Ακούω ακόμα την φωνή σου που ενθουσιασμένη γεφύρωνε την απόσταση μέχρι να αγκαλιαστούμε. 18 Νοεμβρίου δεν ήταν;

Πέρασε ένας χρόνος, μα εγω νιώθω πως σε ξέρω πολύ περισσότερο...

....αν ζωγράφιζα θα ζωγράφιζα μια πόρτα. Μια πόρτα ανοιχτή κι απέξω, λίγο πιο μακριά θα ζωγράφιζα την θάλασσα. Εσυ, ανάμεσα. Χαμογελαστή. Στα χέρια σου κρατάς ένα τσιγάρο. Ενα τσιγάρο σύντροφο που καίγεται στην ανάσα σου... Η θάλασσα σε χαιρετάει με τα κύματα, όχι δεν είναι άγρια, είναι μια θάλασσα φίλη. Που πάνω της ακουμπάς τα μυστικά σου. Μπροστά σου ένα μήνυμα πάνω στην άμμο:

Τα χρόνια σου βότσαλα, πολύχρωμα, χαϊδεμένα από τον ήλιο, σχηματισμένα απ΄το κύμα, που το χέρι του έρωτα τα πήρε και τα κράτησε στο βάζο της ζωής μην χαθούν, μην λησμονηθούν...

Εύχομαι τα χρόνια της φιλίας μας να είναι όσα τα χρόνια της ζωής....

M a y a

Χ ρ ό ν ι α ΄Ο μ ο ρ φ α, Γ ε μ ά τ α Ό ν ε ι ρ α ! ! !

Update: Μόλις έμαθε η μικρή μου Ανθή πως έχεις γενέθλια πήγε και σου ζωγράφισε. Να τα φτερά σου με τα δικά της χρώματα...

Μες Την Ανοιξη ! ! !

... Το ήξερε ο Χειμώνας, όταν δοκίμαζε την φύση και την αντοχή της, με τα πολλά του κρύα, με τα χιόνια και τους κρύους ανέμους που έστελνε. Θα έρθει η Ανοιξη μονολογούσε. Που οι άνθρωποι την αγαπούν και εκείνη τους χαρίζει χρώματα, τους χαρίζει αρώματα και έρωτα!

Έτσι, πέρασε ο καιρός κι ήρθε η Ανοιξη. Φωτεινή, ελπιδοφόρα, χρωματιστή, όμορφη. Και σε μια της μέρα, που κάποιοι άνθρωποι θεωρούν γρουσούζα (το γιατί είναι μια άλλη ιστορία), γεννήθηκε ένα αγόρι. Ναι, ήταν 13 Απριλίου. Σαν σήμερα δηλαδή. Ενα αγόρι που έφερε την χαρά σπίτι. Κάθε μικρός άνθρωπος που γεννιέται είναι και μια μικρή φλόγα ελπίδας πως ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος με την δική του προσπάθεια, με το δικό του μικρό φως...

Ο τόπος που γεννήθηκε ήταν ένας όμορφος τόπος. Με την φύση να χαίρεται την κάθε εποχή. Με τα βουνά, τα ποτάμια, να παίζουν στον ρυθμό της... Μεγάλωνε με αγάπη! Κι οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με αγάπη σίγουρα κάτι όμορφο προσθέτουν στο puzzle της ζωής.

Από νωρίς κατάλαβε πως ευτυχισμένος ήταν όταν έγραφε. Εγραφε λοιπόν κι ακόμα γράφει προς μεγάλη χαρά του κύκλου που έχει δημιουργηθεί γύρω του.

Του αρέσει να γράφει για τον ανθρώπινο πόνο. Και πάντα στις ιστορίες του, η ελπίδα έχει τον τελευταίο λόγο. Αλλωστε αυτή δεν θα πεθάνει τελευταία; Κι ας μην είμαστε εκεί να το διαπιστώσουμε.

Μέσα από τα κείμενά του τον πρωτογνώρισα. Αγάπησα τον τρόπο που γράφει. Ρούφηξα το πρώτο του πνευματικό παιδί "Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου" το αγκάλιασα, στάθηκα σε κάθε του λέξη και τώρα περιμένω να αγκαλιάσω το δεύτερο βιβλίο του.

Σήμερα γράφω εγω για κείνον λίγες γραμμές. Γνωριστήκαμε από κοντά στις 13 Οκτωβρίου της χρονιάς που πέρασε. Λένε πως η φιλία ωριμάζει σαν το κρασί και γίνεται καλύτερη με τα χρόνια. Η δική μας δεν έχει χρονίσει ακόμα μα εγω τον νιώθω φίλο από παλιά.

Γιάννη, σήμερα, με την ευκαιρία των γενεθλίων σου, θέλω μέσα απ΄την καρδιά μου να ευχηθώ:

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Κ Α Λ Α & Π Ο Λ Λ Α ! ! ! !

Να είσαι πλημμυρισμένος στην αγάπη. Και να καλομαθαίνεις στα δώρα της.

........

*Τα κομμένα λουλούδια δεν τα συμπαθώ, όπως ξέρω πως δεν τα συμπαθείς. Χθες τράβηξα φωτογραφία τις αγαπημένες μαργαρίτες που όσα χρόνια περπατάω στη γή άλλα τόσα εκείνες βγαίνουν να μου θυμίζουν πως η άνοιξη είναι εδώ, στο απέναντι οικόπεδο που ανήκει στον δήμο και ευτυχώς ακόμα δεν ξέρει τι να το κάνει. Κάθε χρόνο που τις βλέπω αναστενάζω από χαρά που υπάρχουν ακόμα και μου φέρνουν αυτές την άνοιξη.

Δεν χρειάζεται να παίξεις το "Μ΄αγαπά, δεν μ΄αγαπά" μαζί τους, γιατί σε αγαπά, γιατί σε αγαπάμε Γιάννη!

** Το τραγουδάκι της αγαπημένης σου Χ Αλεξίου "Τα καλύτερα" γιατί πιστεύω πως τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

Σαν Ψέμα...

- "Καλά, καλά ωραίο ψέμα βρήκες να μας πεις ρε Γιάννη!" ακούστηκε η φωνή του θείου μου στον ενθουσιασμό του πατέρα μου που πριν λίγα λεπτά του χάρισα τον τίτλο του πατέρα (τίτλο που τον τίμησε με τον καλύτερο τρόπο σε όλη του τη ζωή. Περήφανα κυλάει μες τις φλέβες μου) και θέλησε να το πει σε όλο τον κόσμο. Σ΄όλον τον δικό του κόσμο.

Κι αν κανένας δεν θυμάται την γιορτή μου, τα γενέθλιά μου τα θυμούνται εύκολα. Ε καλά, οι νέοι μου φίλοι ξέρω νομίζουν πως είναι ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα όλα αυτά...

Κι όμως, όπως ο Οβελίξ έπεσε στο καζάνι με το μαγικό υγρό έτσι κι εγω έπεσα στην ημέρα που για τους άλλους είναι αφιερωμένη στο ψέμα μα εμένα η αλήθεια δεν μ΄αφήνει να πω ποτέ ψέματα....

Από τότε πέρασε αρκετός καιρός.

Χάρηκα, ενθουσιάστηκα, έπεσα, σηκώθηκα, πόνεσα, αγάπησα, φίλιωσα και ευτυχώς μεταξύ μας δεν πότισα ποτέ με μίσος την καρδιά μου. Βρέθηκα με ανθρώπους, πολλούς έχασα στην πορεία, άλλοι συντροφιά μου ακόμη μα όλους, όλους τους έχω μέσα στην καρδιά μου. Οι ρυτίδες που σιγά σιγά σχηματίζονται στο πρόσωπό μου είναι η απόδειξη...

"Αγάπησε τον εχθρό σου. Αυτό θα τον τρελάνει"

Άλλωστε, αυτό που μας βοηθάει να πάμε μπροστά δεν είναι μόνο οι φίλοι, αλλά και οι εχθροί. Μια γροθιά, σε πάει πολλά περισσότερα βήματα μπροστά από ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο.

Θέλησα να αλλάξω τον κόσμο κάποτε, μα τα χρόνια που περνούσαν με τα εντατικά τους μαθήματα πολλές φορές με δίδαξαν πως ο κόσμος δεν θέλει να σωθεί. Του είναι πιο εύκολο να συνεχίζει να υπάρχει ασυνείδητα για όσο... Εμαθα να τον δέχομαι όπως είναι. Αλλωστε όπως έγραψε ο Aldous Huxley: Υπάρχει μόνο μια γωνιά στην οικουμένη που μπορείς με σιγουριά να ξέρεις πως θα καλυτερεύσει και αυτή η γωνιά είναι ο εαυτός σου. Ξεκίνα λοιπόν από εκεί κι όχι από τον κόσμο που σε περιβάλλει.

Κι έτσι προέκυψε το μοτό μου: "Όσο ζω ελπίζω κι όσο ελπίζω, απελπίζομαι".

Κάποτε αγάπησα, με τρόπο εγωιστικό, μα καρτερικά η αγάπη με δίδαξε πως η ομορφιά, η ευτυχία, ο σεβασμός, η κατανόηση, η ευθύνη, ο ενθουσιασμός και η ελευθερία της δεν μπορεί να μου ανήκει... Οσο την φροντίζω γι αυτό που είναι και την δέχομαι όπως είναι εκείνη θα ανοίγει τον δρόμο μπροστά μου στο Πάντα. Εκείνο που τόσο πρόωρα ζήτησα να κατακτήσω.

κι έτσι μου προέκυψε αυτή η αλήθεια κατακόκκινη σαν το αίμα:

Η αγάπη αναζητεί πάντα έναν τρόπο!

Η αδιαφορία ψάχνει πάντα μια δικαιολογία...

(γιατί το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η αδιαφορία).

Διάλεξα την φωτογραφία των πρώτων γενεθλίων μου γιατί κοιτάζω την ζωή με ενθουσιασμό, με την χαρά της εξερεύνησης, με αγάπη, με αγνότητα, με αθωότητα και με τρόπο επαναστατικό: δεν με νοιάζει που ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να βάζουμε τα χέρια μας στην τούρτα. Αν κοιτάξετε προσεκτικά μέχρι και τα παπούτσια μου δοκίμασαν την τούρτα μου...

"Επανάσταση είναι να έχεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά. Να επιμένεις, ν΄αγαπάς τη ζωή και να φροντίζεις να μην τη μολύνεις με το πέρασμά σου" έγραψε η Αλκυόνη Παπαδάκη.

Αν θα ήθελα να μου ευχηθώ κάτι αυτό θα ήταν να μην χάσω ποτέ τον ενθουσιασμό μου απέναντι στην ζωή...

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές, τα όμορφα λόγια που θα αντ - ηχούν στα δύσκολα μέσα μου. Σας ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου.

Το καλό του να γερνάς είναι ότι όλα αυτά που δεν μπορούσες να αποκτήσεις όταν ήσουν νέος, τώρα πια δεν τα χρειάζεσαι. L Mc Candless

Σ΄αυτόν τον κόσμο όλα φεύγουν...

Μόνο τα γεράματα έρχονται...

Ο χρόνος είναι μεγάλος δάσκαλος, αλλά δυστυχώς σκοτώνει όλους τους μαθητές του... Berlioz

κλείνω με την ολόκληρη αλήθεια Αριστοτέλη: Η ελάχιστη αρχική απόκλιση απ΄την αλήθεια, πολλαπλασιάζεται αργότερα χιλιάκις...

Λείπω Σε Αγώνες

Φαβούλα μου γλυκειά έχεις γενέθλια!!!!

Τι ωραία που είναι όλες αυτές τις μέρες με τις γιορτούλες σας!!!!

Σου εύχομαι λοιπόν ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ!!!

Να είναι στην γυναικοπαρέα σου πάντα η Υγεία, η Αγάπη, η Φιλία!

Θα χτυπήσω τις κορύνες για να πέσουν όλες κάτω και μαζί με αυτές ότι σε έχει πικράνει...

Λυπάμαι που δεν έχω τον χρόνο να σου στείλω τις ευχές μου ιδιοχείρως, μα ο χρόνος και πάλι με βασανίζει με το τρέξιμό του.

θα στήσω για σένα σήμερα και μετά τον αγώνα θα πιω στην υγεία σου!!!!

Εύχομαι σύντομα να βρω τον χρόνο για το blogοπαιχνιδάκι 3+3 ....

Κωνσταντίνε μας

Το ιστολόγιο του εορτάζοντος είναι ΕΔΩ

Υγ: οι ευχές μου είναι βασισμένες πάνω στην ζωγραφιά της κόρης μου, που ζωγράφισε κατά παραγγελία μου, για τα γενέθλιά σου.

Η Μωβ Νατάσα Μας Έχει Γενέθλια ! ! !

Πρόσεξε τον κορμό του δέντρου: έγινε από ένα μικρό κλαδάκι...

Ο πύργος με τα επτά πατώματα, ξεκίνησε από μια φτιαριά...

Ενα ταξίδι χιλιομέτρων άρχισε από ένα μόλις βήμα...

Φιλενάδα μην κουραστείς ποτέ να γιορτάζεις την ημέρα που γεννήθηκες...

Ναι είναι γεγονός η Νατάσα έχει τα γενέθλιά της

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΕΝΑΔΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!