Θέλω Να Κρυφτώ Σε Ενα Παραμύθι

...συννέφιασε ο ουρανός και έκρυψε το φως του ήλιου. Του δικού μου ήλιου. Απλώθηκαν τα μαύρα σύννεφα και μάζευαν βροχή. Πολύτιμη βροχή. Επιτέλους χαμογελώ. Πολλοί ξέρουν το χαμόγελό μου. Πόσοι όμως γνωρίζουν τα δάκρυά μου; Πόσοι τα είδαν; πόσοι δεν τα απόφυγαν;

Δεν είχε σημασία ο λόγος. Πάντα θα υπάρχουν λόγοι...

Αφέθηκα σε μια άλλη πραγματικότητα. Εγινα άλογο. Ενα ελεύθερο κατάλευκο άλογο. Πάντα αγαπούσα τα άλογα. Να τρέχω και να φτάνω τον χρόνο που όλο μου φεύγει...

Ετρεξα σ΄ένα λιβάδι παπαρούνες. Κι όταν κουράστηκα ξάπλωσα πάνω τους. Οι φίλες μου οι λεπτές, εύθραυστες παπαρούνες. Δεν είναι ακόμα η εποχή τους μα τα όνειρα δεν έχουν εποχές.

Τρέμω στην σκέψη του ανθρώπου που θα θελήσει να με ημερέψει. Δεν θέλω κανένα πρίγκιπα να με καβαλήσει, με σέλα ή χωρίς, για να αναζητήσει την αγαπημένη του πριγκίπισσα... Είναι περίεργοι οι ανθρώπινοι έρωτες και σίγουρα με ημερομηνία λήξης. Δεν θέλω να συμμετέχω.

Ούτε άλογο πολεμιστή θέλω να είμαι. Οι πόλεμοι έχουν πάντα κάποιον ηττημένο και εμένα δεν μου αρέσει να νικώ. Θέλω μόνο να ζω και να χαίρομαι...

Υστερα κατέβηκα στην θάλασσα. Μου αρέσουν οι αντανακλάσεις του ήλιου πάνω της... Είναι φθινόπωρο κι ο ήλιος ζεσταίνει όμορφα το κορμί μου. Δεν μοιάζει με τον καλοκαιρινό ήλιο που καίει, σαν επαναστάτης έφηβος....

Επαιξα με τα νερά της. Απόρησα με την ηρεμία της, καραβάκι έκανα τις σκέψεις και τις άφησα πάνω στα κύματα της, να τις ταξιδέψει. Οταν θα γυρίσουν πίσω θα είναι διαφορετικές...

Κυνήγησα την σκιά μου. Ανάλογα με το που πέφτει το φως μεγαλώνει ή μικραίνει.... Πάλι ο ήλιος και τα παιχνίδια του. Το φως και το σκοτάδι... η ζωή χρειάζεται και τους δυό... Κι εγω όταν κουράζομαι απ΄τα πρωινά παιχνίδια αποζητώ το σκοτάδι να με ξεκουράσει. Αφήνομαι στην αγκαλιά του Μορφέα κι ας φοβάμαι τον Εφιάλτη....

Εμεινες παρέα μου. Η μπόρα μας βρήκε να κουβεντιάζουμε για την ζωή.... για όσα αγαπήσαμε, για όσα μας πόνεσαν.... Περπατήσαμε στα στενά σοκάκια της ψυχής μας.... Τις κοινωνήσαμε αγάπη... Κοιτάξαμε την βροχή και γελάσαμε με όσους έτρεξαν να ανοίξουν τις ομπρέλες τους, με όσους έψαξαν να βρούν κάπου να καλυφθούν να μην τους αγγίξουν οι στάλες...

Σου είπα πως θέλω να κρυφτώ σε ένα παραμύθι.


- Μόνο βάτραχο μην με κάνεις, παρακάλεσες....


Χαμογέλασα πάλι.


Πέρασε η μπόρα.







* οι φωτογραφίες είναι του kryos.

Μια Αξέχαστη Πανσέληνος

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ελληνιστί UPDATE:


Αυτό το υπέροχο βράδυ με πανσέληνο θα μας μείνει αξέχαστο. Σαν τατουάζ στην μνήμη της καρδιάς. Κι επειδή η καταπιεσμένη φωτογράφος, εγώ, έπρεπε να βρω τρόπους να σας φέρω τις φιλενάδες μου, να τι σκαρφίστηκα. Φέρνω σε φωτογραφίες τα υπέροχα χέρια τους.


Καταρχήν η ιδιοκτήτρια της ταβέρνας, που ξελιγώσαμε στα γέλια, για να μην λέτε πως λέμε ψέματα:

Δεν προλάβαμε να κάτσουμε στο τραπέζι, ούτε καν προλάβαμε να παραγγείλουμε, ήταν περίπου τότε που η ΑΜ διάβαζε το νούμερο του τραπεζιού ως ορεκτικό, που η negma μας η καλή έβγαλε το... μανό της.... Μάλιστα! Ιδού οι αποδείξεις με την άδεια της φυσικά. Καραφλή; κι αυτό το μαλλί που βρέθηκε; Μωβ νύχια, μωβ πορτοφόλι... Ολα μωββββββ


Στην παρέα, λοιπόν, είχαμε την υπέρτατη τιμή και την μεγάλη χαρά να έχουμε την ΑΜ Talisker





που τι άλλο θα διάλεγε εκτός από μύδια; Το χεράκι της άπλωθηκε βεβαίως σε όλα τα πιάτα...

Ηταν η κυρία maya, επι των τιμών, που η ανατροφή της, της επέβαλε να φάει τις τηγανιτές γαρίδες με το πηρουνάκι και το μαχαιράκι και ουχί με το χεράκι...

και φυσικά η κυρία negma που την καταπιέσαμε εγω και η maya να ετοιμαστεί γρήγορα. Οπως βλέπετε όταν λέει ότι το μωβ είναι το χρώμα της το εννοεί. Τέλεια φροντισμένα νύχια!!!Τι άλλο λοιπόν...

... καλή παρέα, έλλειψη αλκοόλ λόγω οδήγησης, καλό φαγητό, πολλά γέλια, αβίαστα, ο χρόνος και οι έννοιες για λίγο στην γωνία και... να ΄μαστε καλά κορίτσια να το επαναλάβουμε!!!!

************************************************************************************

...βάζω τα γυαλιά της πρεσβυωπίας, που πέρσυ μου χάρισαν τα χρόνια. Κοιτάζω στο ημερολόγιο. Όταν το αγόρασα οι σελίδες του ήταν κατάλευκες και το ίδιο, έμοιαζε με τα χιλιάδες άλλα ημερολόγια της ίδιας έκδοσης. Όχι πια. Τώρα οι σελίδες του είναι γεμάτες από πολύτιμες σημειώσεις, ραντεβού, εκκρεμότητες. Είναι μέρος της δικής μου ζωής... "Τελειώνουν οι σελίδες σου, τελειώνει κι άλλη μια χρονιά μαζί σου" σκέφτομαι και χαμογελώ. Κάθε τέλος μια καινούργια αρχή....

Εδω στην καρέκλα του γραφείου χάνομαι για λίγο. Είναι που με παίρνει απ΄το χέρι η μουσική που μου έστειλες το πρωί. Με πάει σ΄ένα βουνό με δέντρα να χορεύουν στον ρυθμό του βοριά, τα πουλιά τιτιβίζουν στην ζωή, κάνει κρύο μα εγω κάθομαι στις όχθες ενός μικρού ποταμού. Μου αρέσει να χαζεύω το νερό που περνάει από μπροστά μου κι ενω έχω την αίσθηση πως είναι το ίδιο, ξέρω πως είναι διαφορετικό... Ετσι κυλούν οι ζωές μας κι οι άνθρωποι μέσα σ΄αυτές...

...Λεω ποτάμι και η μνήμη ζωγραφίζει μια φίλη που σε λίγο δεν θα πατάει στην γη μα θα πετάει ψηλά, πάνω απ΄τα σύννεφα. "Θα κάνεις μια ευχή εκεί που θα ΄σαι πιο κοντά στον ουρανό; Ζήτα του βροχή, πόσο την θέλω... Πες στον πανσέληνο πως το βράδυ θα ανοίξω το παράθυρό μου, ζητάω το άγγιγμά του".

...Βιάζομαι να βγω έξω. Ανεβαίνω στο μηχανάκι. Πάντα το ίδιο αίσθημα ελευθερίας. Παίζω με τους καθρέπτες των αυτοκινήτων, που περιμένουν ανυπόμονα να ξεκινήσουν. Στο έγραψα χθές... Περνάω ανάμεσα, ο αέρας περνάει μέσα στο κράνος, μου ψιθυρίζει...

Εφτασα σπίτι.... μου ανοίγει την πόρτα ο γιός μου. "Εσυ είσαι μαμά;" κοιτάζω το προσωπάκι του... πως περνούν τα χρόνια σκέφτομαι... "εγώ είμαι αγόρι μου" του λέω κι εκείνος πέφτει στην αγκαλιά μου. "Σ΄αγαπάω μαμά" μου λέει... Νιώθω γεμάτη. Σαν να μου πήρε την κούραση η κουβέντα του.

Η μικρή κάθεται στο γραφείο της. "Τελειώνω τα μαθήματά μου" μου λέει. "Αγκαλίτσα;". Νιώθω να παθαίνω υπεροξυγόνωση. Η ευτυχία μου χαμογελάει.

Λείπεις εσυ. Απογευματινός σήμερα. Θα περιμένω την νύχτα να σε φέρει...

Περνάει η ώρα, τρώω, απαντάω στις ερωτήσεις των παιδιών στα μαθήματα, δεν προλαβαίνω τίποτα άλλο, πρέπει να πάμε στο ωδείο. Πάμε, γυρνάμε....

Τέλειωσαν κι οι υπερωρίες λέω στον εαυτό μου. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Κάνει λίγο κρύο σήμερα. Χαίρομαι.

Χτυπάει το τηλέφωνο. Επιτέλους! το περίμενα... Σκέψεις και συναισθήματα που θα πάρουν μορφή σε λίγη ώρα. Καιρός ήταν! Βγαίνω ξανά. Σκέψεις που απλώνονται, κρατάω τον ενθουσιασμό μου, κοιτάζω από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου τον πανσέληνο και του κλείνω το μάτι....

Αυτή η νύχτα αξέχαστη θα μείνει. Ανάμεσα στους υπέροχους μεζέδες, τα γέλια και τις χαρές.... Πέρασα υπέροχα!

Σας ευχαριστώ...

Να Είσαι Ο Εαυτός Σου

Είναι ένα κείμενο που βρέθηκε στην παλιά εκκλησία του Αγιου Παύλου στη Βαλτιμόρη το 1692.

Επεσε το πρωί στα χέρια μου, την ώρα που στη σκέψη μου είχα την Βασιλική Νευροκοπλή - που είναι ο εαυτός της - και που παρουσίασε το τελευταίο της βιβλίο, "Σε Τέμπο Κόκκινο" εκδόσεις Λιβάνη, το Σάββατο στον Ιανό στην Αθήνα και ήμουν απούσα....

"Ρώτησα τον πατέρα μου αν υπάρχει Θεός. Κι εκείνος μου απάντησε: "για εκείνους που πιστεύουν πως υπάρχει Θεός, υπάρχει... Για κείνους που πιστεύουν πως δεν υπάρχει, δεν υπάρχει". Αντρεϊ Ταρκοφσκι

Μείνε ήρεμος στο μέσο της βοής και της βιασύνης. Αναλογίσου την ειρήνη που βασιλεύει στη σιωπή.

Να έχεις καλές σχέσεις με όλους τους ανθρώπους δίχως να ασκείς βία στον εαυτό σου.

Να λες την αλήθεια σου, ήρεμα και καθαρά και ν΄ακούς τους άλλους.

Εχουν τη δική τους ιστορία να σου διηγηθούν.

Απόφευγε τους θορυβώδεις και επιθετικούς ανθρώπους.

Υπερφορτώνουν το νου.

Οταν συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους ίσως νιώθεις ματαιότητα και πίκρα

γιατί πάντα βλέπεις να υπάρχουν πιο μικροί και

πιο μεγάλοι άνθρωποι από σένα.

Να χαίρεσαι αυτά που έχεις πετύχει

όσο και τα σχέδιά σου.

Ν΄ασκείς τη εργασία σου με ενδιαφέρον Οσο ταπεινή κι αν είναι παίζει

καθοριστικό ρόλο στη αλλαγή της μοίρας του κόσμου.

Κρατάς κάτι σημαντικό στα χέρια σου

σε μια εποχή που όλα αλλάζουν.

Να είσαι προσεκτικός στις συναλλαγές σου

γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος απάτη.

Μην επιτρέψεις όμως να τυφλωθείς απ΄αυτό

και να μην αναγνωρίζεις πια την αρετή γύρω σου.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με υψηλά ιδανικά

και η ζωή είναι γεμάτη ηρωισμό.

Να είσαι ο εαυτός σου.

Ιδιαίτερα, μη προσποιείσαι ότι αγαπάς.

Ομως μη γίνεσαι Κυνικός με την αγάπη γιατί παρόλη την ερημιά

και την έλλειψη κατανόησης είναι παντοτινή σαν το Χορτάρι.

Ακολούθησε τη ροή του χρόνου με αρμονία.

Μην αποζητάς μια εποχή που έχει πια περάσει.

Να καλλιεργείς και να δυναμώνεις το πνεύμα σου, για να μπορείς

να ανταπεξέλθεις σε αναπάντεχες δυσκολίες.

Αλλά μην φέρνεις θλίψη στον εαυτό σου με φαντάσματα.

Οι περισσότεροι φόβοι γεννιόνται απ΄την κούραση και τη μοναξιά.

Οπως τα δέντρα και τ΄ αστέρια έχεις δικαίωμα να βρίσκεσαι εδώ
και παρόλο που δεν το βλέπεις πάντα καθαρά
το σύμπαν ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου και όλα πάνε καλά.

Εχε λοιπόν ειρήνη με τον Θεό, όποιος κι αν νομίζεις ότι είναι

και έχε ειρήνη στην ψυχή σου μέσα στη σύγχιση της ζωής.

Παρόλη την ψεύτικη ζαλάδα, την πίκρα

και τα προδομένα όνειρα, είναι ένας υπέροχος κόσμος.

Να είσαι αληθινός.

Η ευτυχία ας είναι η έμπνευσή σου.

Βασιλική καλοτάξιδο να είναι κι αυτό το πνευματικό σου παιδί.

Η Σκιά Μου Κι Εγώ ! ! !

Παιχνίδι για δύο, καλεσμένες από τον kryo, πρέπει να παίξουμε εμείς οι δύο....



...έλα, σε κάλεσαν, μην τους αφήνεις να περιμένουν, πες
σκιά μου σε έχω κλεισμένη στα σκοτεινά μου;

...δεν φανερώνεται κι ας ξέρει πως όλος ο κόσμος την
περιμένει, εμένα βάζει να μιλάω, με λόγια δικά της να απαντάω.

...ήμουν κάποτε καταπιεσμένη, μέσα σε νόρμες φυλακισμένη,
πρώτα τα πρέπει, ύστερα τα μη, με δίκασαν δίχως καμιά αφορμή.

...είμασταν φίλες εγω κι αυτή σε ένα σώμα και μια ψυχή,
σκιά πως κατάντησα μην με ρωτάτε, τα γκρέμισα όλα σε μια στιγμή.

...ήθελα ήλιο, σκιά μου χάριζαν και σε θρανία με κάθιζαν
ονειρευόμουνα κι εκείνοι μου όριζαν πως να πετύχω.

...κρασί τους κέρναγα, χολή μου γυρνούσαν,
για την αλήθεια όλοι μιλούσαν, μα την μισούσαν, και την πονούσαν.

...δεν καταλάβαινα κι όλο κρυβόμουνα, κι έτσι μεγάλωνα
κι όλο χανόμουνα στα παραμύθια, που ήταν φτιαγμένα από αλήθεια.

...όλο μπλεκόμουνα σε ερωτήσεις μα δεν βρισκόντουσαν οι απαντήσεις.
Τι είναι καλό και τι είναι κακό προσπαθούσα με κόπο να βρω.

...πως μου την έδιναν τα ψεύτικα γέλια και τα χαμόγελα τα πεταμένα.
έβλεπα πίσω απ΄όλα αυτά, με μια ματιά χωρίς να χρειάζομαι γυαλιά.

...πολύ λυπόμουνα που έγινα άλλη, τώρα σε ένα σώμα, δυό "μεγάλοι".
Είμαι αλλού κι όμως εδω, να προσπαθώ να σ΄αγαπώ...

...το σκοτάδι απλώθηκε χάθηκε η σκιά μου
που τόση ώρα μίλαγε μέσα από την καρδιά μου....

Νομίζω πως μπορούν να ελευθερώσουν τις σκιές τους για λίγο ο Αγγελος Σπύρου, η maya και η faraona.

Τα Γενέθλια Του Κωνσταντίνου

Κωνσταντίνε

Χαίρομαι που ακόμα τα κεράκια δεν καλύπτουν την τούρτα των γενεθλίων σου.

Χαίρομαι πολύ που σε γνώρισα από κοντά.

Χαμογέλασα με την ΔΕΗ που σε δυσκόλεψε σήμερα. Πάντα βρίσκει τις πιο κατάλληλες μέρες...

Εύχομαι να χαμογελάς,

Εύχομαι να αγαπάς

Εύχομαι ποτέ να μην σβήσει η φλόγα της ελπίδας

Εύχομαι Υγεία

Εύχομαι τα όνειρα να πραγματοποιηθούν.

Εύχομαι να τα πούμε πάλι σύντομα!

Η μικρή Ανθή σου στέλνει ευχές και φιλιά. Της είπα πως έχεις φυλάξει την ζωγραφιά της και τότε έτρεξε και σου έφτιαξε άλλη μια. Μόνο που φέτος έγραψε και το όνομά σου. Πάει Β Δημοτικού πια...

Παίζω Τα Παιχνίδια Της Faraona και της DeeDee

Η Faraona με κάλεσε να παίξω το παιχνίδι με τις ακόμα 7 αλήθειες. Αργησα αρκετά μα να ΄τες:

1. Επαναστατώ αν καταπιεστώ με όποιον τρόπο. Μου αρέσουν οι επιλογές και θέλω όσοι στέκονται δίπλα μου να είναι ελεύθεροι.

2. Τελευταία παθαίνω συχνά πολιτισμικά σοκ απ΄την αδιαφορία των συνανθρώπων μου. Είναι απ΄τις αλήθειες που αρνούμαι να δεχτώ.

3. Με οτιδήποτε και να ασχοληθώ δεν θα το παρατήσω αν δεν το εξαντλήσω. Μου αρέσει να το παρακάνω. Στις πατρικές συμβουλές "παν μετρον άριστον" απαντούσα με το "παν μετρο άχρηστον". Μέσα απ΄τα άκρα βρίσκω το μέτρο μου.

4. Δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς μουσική και φίλους.

5. Μου αρέσει να δίνω και να βλέπω χαμογελαστά πρόσωπα.

6. Ζω μέσα στην δική μου τάξη και δεν θέλω κανείς να μου το χαλάσει αυτό.

7. Μου αρέσουν οι έκπληξεις και οι τρέλες. Στέλνουν την καθημερινότητα τουλάχιστον μετεξεταστέα.

H DeeDee με κάλεσε στο παιχνίδι των ερωτήσεων.

1. Ποιό μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;
Θα ΄θελα να ήξερα τις σκέψεις των δέντρων και των ζώων. Πόσο ανόητοι φαντάζουμε στα δικά τους μάτια;

2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;
Δεν θα μπορούσα να κρατήσω σε νούμερο οτιδήποτε αφορά την αγάπη...

3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου.Τι όνομα θα διάλεγες;
Πως θα μπορούσα να αλλάξω το όνομά μου; Είναι το καλύτερο που ξέρω....

4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου;
Εχω ήδη αφήσει εντολή να με κάψουν και να πετάξουν την στάχτη μου στον άνεμο. Θα ήθελα όμως αν είχα ταφόπετρα να έγραφε: "Εζησα με όση ένταση μπορούσα. Αγάπησα και αγαπήθηκα. Πόνεσα μα δεν πλήγωσα. Από αγάπη γεννήθηκαν τα δυό μου παιδιά. Πέθανα ευτυχισμένη."

5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα:
Απόλυτα δεν μου ταιριάζει κανένα. Και τον μικρό πρίγκηπα τον έγραψε η DeeDee. Εν όψει Χριστουγέννων θα επιλέξω το "Κοριτσάκι με τα σπίρτα" γιατί είναι το πιο κοντινό στην πραγματικότητα. Θέλω να θυμάμαι το σκληρό πρόσωπο της ζωής....

6. Διάλεξε καινούριους γονείς:
Δεν θα το έκανα ποτέ.

7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου:
Ταφόπλακες, τελευταία λόγια, να ανησυχώ γιατρέ μου;;; Τα τελευταία ομορφότερα λόγια τα είπε κάποιος που έζησε πολλά πολλά χρόνια πίσω και που θαυμάζω: " Ώρα να φεύγουμε... εγώ για να πεθάνω, εσείς να ζήσετε. Ποιος από μας βαδίζει προς ένα καλύτερο πεπρωμένο, αυτό μονάχα ο Θεός το ξέρει». Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Σωκράτη στους δικαστές του. Αυτά θα έλεγα....

8. Αν ήσουν συγγραφέας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος.
Χαζεύω πολλές φορές τους τίτλους στα βιβλία στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Θα δυσκολευόμουν αν έπρεπε να βρω τίτλο και θα ήταν σχετικός με το μυθιστόρημα. Απ΄όσο γνωρίζω δεν έχω γράψει όμως...

9. Αν ήσουν αυτοκίνητο, τι μάρκα θα ήσουν;
Θα ήμουν γερμανικό αυτοκίνητο και κατά προτίμηση και λόγω θαυμασμού Porsche. Ζητώ ταπεινά συγνώμη στα Opel....

10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;
Θα ήθελα να ήμουν ένα κάταστπρο, άγριο άλογο.

11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Που άργησα να γνωρίσω και να αγαπήσω τον εαυτό μου.

12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται...
Επειδή έπαιξα τίμια και αληθινά στα παιχνίδια της ζωής....

13. Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;
Θα πρόσφερα τα πάντα και την ζωή μου γι αυτούς που αγαπώ.... Η θυσία είναι βαριά κουβέντα. Την αντιπαθώ.

Υπάρχει κανείς που δεν έχει παίξει; Να παίξει!

Mauve Ευχές: Δεν Είναι Υπέροχη Η Ζωή;

Γλυκιά Νατάσσα εύχομαι τα όνειρά σου να γίνουν ζωή και η ζωή σου να μοιάζει με ένα όμορφο όνειρο.

Εύχομαι στις ακροβασίες σου το σκοινί να μένει σταθερά τεντωμένο και να σε αφήνει να ισορροπείς.

Εύχομαι στις ερωτήσεις να βρίσκεις τις απαντήσεις που θα σου ανοίγουν... μονοπάτια.

...Στα δύσκολα το πείσμα να σε θωρακίζει και νικήτρια να σε χρίζει...

Τα υπέροχα κεριά σου να διώχνουν τα σκοτάδια...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ !!!!!!!!