Η ζωή έχει την αγάπη για όνειρό της...

Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες σαν το καράβι κι έλεγες
Θα σ΄αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυό μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ότι θες...

Το τραγούδι μας.


....πέρασαν δεκαπέντε καλοκαίρια από τότε που τα βλέμματά μας πρωτοσυναντήθηκαν.

Σ΄αγαπώ μου έλεγες και εγω που μόλις είχα μαζέψει τα κομμάτια μου φοβόμουν να το ακούω...

Εχω φυλάξει το πρώτο τριαντάφυλλο που μου χάρισες. Ενα κατακόκκινο μπουμπούκι. Περνούσαν οι μήνες και τα τριαντάφυλλα πολλαπλασιάζονταν...

Πόνεσα πολύ, νωρίς, μα έμαθα πως η ευτυχία δεν μετριέται με χρόνο.

Στις στιγμές μας σου ορκίστηκα, στις άχρονες...

Κι είμαστε ακόμα εδω. Μαζί.

Από αγάπη γεννήθηκαν τα παιδιά μας. Με αυτήν μεγαλώνουν.

Στο όσο μας...

Σε θέλω !