

Για τον Σουμάχερ η Φεράρι έχει σχεδόν αγγίξει διαστάσεις καλλιτεχνικές.
«Αν και οδηγός της, αν και θα έπρεπε να ρίχνω περισσότερο βάρος στην ταχύτητα παρά στην αισθητική, ομολογώ ότι στα χέρια μου, μία Φεράρι παύει να γίνεται εργαλείο δουλειάς. Μετατρέπεται, σχεδόν αντανακλαστικά, σ' έναν πολύ ευαίσθητο και πανάκριβο πίνακα ζωγραφικής που σε κερδίζει κι αναγκαστικά θαυμάζεις με εύλογο δέος. Και να φανταστεί κανείς ότι μέχρι το '95, ήδη με δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στην πλάτη, για μένα η Φεράρι δεν ήταν παρά ένα κόκκινο αυτοκινητάκι που προσπερνούσα και νικούσα με την Μπενετόν"
...Και που αλλού να είναι ο νους μου παρά στο αυτοκίνητο μου, που θα με ταξιδέψει τα ξημερώματα.
Θα τα πούμε Κυριακή ή Δευτέρα. Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!
Update Μουσική επιλογή του Cinestef



