Σαν Ψέμα...

- "Καλά, καλά ωραίο ψέμα βρήκες να μας πεις ρε Γιάννη!" ακούστηκε η φωνή του θείου μου στον ενθουσιασμό του πατέρα μου που πριν λίγα λεπτά του χάρισα τον τίτλο του πατέρα (τίτλο που τον τίμησε με τον καλύτερο τρόπο σε όλη του τη ζωή. Περήφανα κυλάει μες τις φλέβες μου) και θέλησε να το πει σε όλο τον κόσμο. Σ΄όλον τον δικό του κόσμο.

Κι αν κανένας δεν θυμάται την γιορτή μου, τα γενέθλιά μου τα θυμούνται εύκολα. Ε καλά, οι νέοι μου φίλοι ξέρω νομίζουν πως είναι ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα όλα αυτά...

Κι όμως, όπως ο Οβελίξ έπεσε στο καζάνι με το μαγικό υγρό έτσι κι εγω έπεσα στην ημέρα που για τους άλλους είναι αφιερωμένη στο ψέμα μα εμένα η αλήθεια δεν μ΄αφήνει να πω ποτέ ψέματα....

Από τότε πέρασε αρκετός καιρός.

Χάρηκα, ενθουσιάστηκα, έπεσα, σηκώθηκα, πόνεσα, αγάπησα, φίλιωσα και ευτυχώς μεταξύ μας δεν πότισα ποτέ με μίσος την καρδιά μου. Βρέθηκα με ανθρώπους, πολλούς έχασα στην πορεία, άλλοι συντροφιά μου ακόμη μα όλους, όλους τους έχω μέσα στην καρδιά μου. Οι ρυτίδες που σιγά σιγά σχηματίζονται στο πρόσωπό μου είναι η απόδειξη...

"Αγάπησε τον εχθρό σου. Αυτό θα τον τρελάνει"

Άλλωστε, αυτό που μας βοηθάει να πάμε μπροστά δεν είναι μόνο οι φίλοι, αλλά και οι εχθροί. Μια γροθιά, σε πάει πολλά περισσότερα βήματα μπροστά από ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο.

Θέλησα να αλλάξω τον κόσμο κάποτε, μα τα χρόνια που περνούσαν με τα εντατικά τους μαθήματα πολλές φορές με δίδαξαν πως ο κόσμος δεν θέλει να σωθεί. Του είναι πιο εύκολο να συνεχίζει να υπάρχει ασυνείδητα για όσο... Εμαθα να τον δέχομαι όπως είναι. Αλλωστε όπως έγραψε ο Aldous Huxley: Υπάρχει μόνο μια γωνιά στην οικουμένη που μπορείς με σιγουριά να ξέρεις πως θα καλυτερεύσει και αυτή η γωνιά είναι ο εαυτός σου. Ξεκίνα λοιπόν από εκεί κι όχι από τον κόσμο που σε περιβάλλει.

Κι έτσι προέκυψε το μοτό μου: "Όσο ζω ελπίζω κι όσο ελπίζω, απελπίζομαι".

Κάποτε αγάπησα, με τρόπο εγωιστικό, μα καρτερικά η αγάπη με δίδαξε πως η ομορφιά, η ευτυχία, ο σεβασμός, η κατανόηση, η ευθύνη, ο ενθουσιασμός και η ελευθερία της δεν μπορεί να μου ανήκει... Οσο την φροντίζω γι αυτό που είναι και την δέχομαι όπως είναι εκείνη θα ανοίγει τον δρόμο μπροστά μου στο Πάντα. Εκείνο που τόσο πρόωρα ζήτησα να κατακτήσω.

κι έτσι μου προέκυψε αυτή η αλήθεια κατακόκκινη σαν το αίμα:

Η αγάπη αναζητεί πάντα έναν τρόπο!

Η αδιαφορία ψάχνει πάντα μια δικαιολογία...

(γιατί το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η αδιαφορία).

Διάλεξα την φωτογραφία των πρώτων γενεθλίων μου γιατί κοιτάζω την ζωή με ενθουσιασμό, με την χαρά της εξερεύνησης, με αγάπη, με αγνότητα, με αθωότητα και με τρόπο επαναστατικό: δεν με νοιάζει που ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να βάζουμε τα χέρια μας στην τούρτα. Αν κοιτάξετε προσεκτικά μέχρι και τα παπούτσια μου δοκίμασαν την τούρτα μου...

"Επανάσταση είναι να έχεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά. Να επιμένεις, ν΄αγαπάς τη ζωή και να φροντίζεις να μην τη μολύνεις με το πέρασμά σου" έγραψε η Αλκυόνη Παπαδάκη.

Αν θα ήθελα να μου ευχηθώ κάτι αυτό θα ήταν να μην χάσω ποτέ τον ενθουσιασμό μου απέναντι στην ζωή...

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές, τα όμορφα λόγια που θα αντ - ηχούν στα δύσκολα μέσα μου. Σας ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου.

Το καλό του να γερνάς είναι ότι όλα αυτά που δεν μπορούσες να αποκτήσεις όταν ήσουν νέος, τώρα πια δεν τα χρειάζεσαι. L Mc Candless

Σ΄αυτόν τον κόσμο όλα φεύγουν...

Μόνο τα γεράματα έρχονται...

Ο χρόνος είναι μεγάλος δάσκαλος, αλλά δυστυχώς σκοτώνει όλους τους μαθητές του... Berlioz

κλείνω με την ολόκληρη αλήθεια Αριστοτέλη: Η ελάχιστη αρχική απόκλιση απ΄την αλήθεια, πολλαπλασιάζεται αργότερα χιλιάκις...