Η Ραδιοφωνική Μου Παρέα

"Είμαστε στον αέρα!"



Τι θυμήθηκα τώρα! Υπήρξα ραδιοπειρατίνα τον παλιό καιρό. Και ο αδερφός μου ραδιοπειρατής. Κάπου στο 1984 με 1986... Ο σταθμός μας, ένας μικρούλης, με το ζόρι έπιανε στα στενά όρια Ν.Μάκρη - Ραφήνα. Είχε δυό λυχνίες και μας είχε χαρίσει άπειρα ηλεκτροσόκ λόγω πολικότητας. Η αδρεναλίνη έτρεχε στο κορμί μας όταν τα ραδιογωνόμετρα ήταν στην περιοχή.

Η δισκοθήκη μου μετρούσε 2.500 δίσκους βινυλίου που ακόμα υπάρχουν στην βιβλιοθήκη μου. Είχα τρέλα με την μουσική και με τα βιβλία. Για χρόνια όλο μου το χαρτζιλίκι εκεί πήγαινε. Κάθε Παρασκευή.



Αφιερώσεις, προτιμήσεις όλα ακόμα φυλαγμένα σε ένα τετράδιο....



Προτιμώ το ραδιόφωνο απ΄την τηλεόραση. Το θεωρώ πιο ζωντανό. Πιό άμμεσο. Εχω ακόμα γραμμένες κασσέτες από ραδιοπειρατές και όχι μόνο. Κι αν έχω ξεχάσει ονόματα, έχω φυλαγμένες αρκετές φωνές στην μνήμη μου. Και πολλές στιγμές...



Δίπλα στο κρεβάτι μου υπάρχουν πάντα τα αγαπημένα μου βιβλία και φυσικά ένα φορητό mp3 - ραδιόφωνο. Ισως γι αυτό δεν καταλαβαίνω από μοναξιά. Ολοι οι "φίλοι" μου είναι εκεί δίπλα.



Η μέρα μου αρχίζει στις 6:30 το πρωί. Κάποτε το πρώτο που έκανα αφού σηκωνόμουν ήταν ένα τσιγάρο. Τώρα είναι τριαντάλεπτη γυμναστική. Οι πρώτες φωνές που ακούω είναι του Γιάννη Καλαμίτση και της Κατερίνας Σερέτη στην ΝΕΤ 105,8.

Ο Γιάννης Καλαμίτσης είναι η πρωινή μου παρέα πολλά χρόνια τώρα. Αν δεν κάνω λάθος κάπου στις αρχές του 1990 τον πρωτο-άκουσα. Ο αγαπημένος ραδιοπαραγωγός του πατέρα μου επίσης. Κάθε καλοκαίρι είναι "συνοδηγός" μου στη διαδρομή Νέα Μάκρη - Αθήνα. Μου αρέσει ο ευθύς λόγος του, η ωριμότητά του και οι γνώσεις του. Θαυμάζω τα πολύπλευρα ταλέντα του και τους χαμηλούς του τόνους. Στιχουργός, θεατρικός συγγραφέας (περισσότερο επιθεώρησης), ραδιοπαραγωγός, μα πάνω απ΄όλα ένας άνθρωπος που δεν μπαίνει σε καλούπια...




Τα δύσκολα είναι στην ζώνη 8:00 - 10:00. Συνήθως μοιράζω τον χρόνο ή τις μέρες, ανάμεσα στον Χρήστο Μιχαηλίδη που τώρα είναι στο Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 είναι blogger, νομίζω πως αντικατοπτρίζει τον κοινό νου, μου αρέσει ο τρόπος που αντιμετωπίζει την καθημερινότητα και τα προβλήματά της, και στον Βασίλη Αδαμόπουλο στον ΑΝΤ1 97.2, που να πω την αλήθεια πρώτα γνώρισα ως blogger και μετά ως ραδιοπαραγωγό. Με τον Βασίλη πίνω τον πρώτο μου καφέ και ξεκινάω την δουλειά στο γραφείο. Κάθε μερα γίνεται καλύτερος. Του αρέσει να αναλύει ένα θέμα απ όλες τις πλευρές του και θέλει να το εξαντλεί. Μου αρέσει ο ενθουσιασμός που τον διακρίνει.





Η επόμενη επίσκεψη στον Δίεση 101,3 και την Δήμητρα Τριανταφυλλίδη που εκπέμπει από τις 10:00 ως τις 13:00.

Η επόμενη βόλτα στις 16:00 - 17:00 στα λημέρια του Γιάννη Πετρίδη - που είναι τόσο παλιά παρέα για μένα και τόσο αγαπημένη, στη ΝΕΤ και πάλι. Πάντα θαύμαζα τις μουσικές του γνώσεις και τους τόσους πολλούς δίσκους του.

Σχόλασα! Περνάω λοιπόν απο τον Δίεση και τον Πέτρο Κουμπλή στην εκπομπή "ο Πέτρος και ο λύκος" από τις 17:00 - 18:00.

Στο δρόμο πάλι για τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών. Από τις 18:00 - 19:00 παρέα με τον ραδιοφωνικό σταθμό που ήταν ο πρώτος ελεύθερος. Εποχή Εβερτ λέω τώρα... Αρης Δαβαράκης, επίσης blogger στην εκπομπή του "Πάντα στη Βεράντα".

Επιστροφή σπίτι με την παρέα του Σπύρου Σεραφείμ, που επίσης πρώτα γνώρισα ως blogger κι ύστερα άκουσα την φωνούλα του στον angel 88,9. Μου κάνει παρέα απ΄τις 19:00 - 22:00. Αγαπώ τις ροκ επιλογές του. Αγαπάει την αυτοκίνηση, του αρέσει η ταχύτητα και νομίζω πως χαίρεται να ακροβατεί... Τις περισσότερες φορές σε εκείνον λέω την ραδιοφωνική μου καληνύχτα.


Να μην ξεχάσω τις μικρές ροκ εκπομπές του an205 Βράχος Είναι Και Κυλά, blogger απ΄την λατρεμένη μου Σαντορίνη που βγαίνει στον αέρα τα Σάββατα μα εγω τις ακούω όποτε θέλω. :-)

Ακόμα ακούω την φωνή που έρχεται από το ραδιοφωνικό παρελθόν να λέει: "Για σένα. Οπου κι αν είσαι, όποιος κι αν είσαι..."

Καλή Ακρόαση!!!