Παρασκευή, Μαΐου 16, 2008




Ανοιξαν οι ουρανοί να σε δεχτούν. Πόσο πρόωρα σε πήρε ο θάνατος να σε κάνει αστέρι του... Πόσο βιαστικά μοίρασε πόνο στους αγαπημένους σου και δάκρυα...

Κρίμα που σου στέρησαν την ευκαιρία να τον κοιτάξεις κατάματα. Σου έκρυψαν την αρρώστια σου και συ δεν ήθελες να δεις... Δεν συμφώνησα, μα μήπως με ρώτησε κανείς; Τα ψέματα σε συντρόφευσαν κοντά στους έξι μήνες. Ενα ερωτηματικό στα μάτια σου. Μόνιμο...

Εγω ήξερα! Τυχαία εντελώς έμαθα...

Γιατί τα κακά νέα έχουν τρόπο και ταξιδεύουν γρήγορα; Γιατί δεν γίνεται το ίδιο με την χαρά; Γιατί βρίσκουμε χρόνο να παρευρεθούμε στη κηδεία και όχι στη ζωή; Γιατί ο θάνατος μας δίνει υπερεντατικά μαθήματα που όμως εύκολα ξεχνάμε;

Γιατί, γιατί, γιατί....

ξέρω, ξέρω αναπάντητα θα μείνουν...

Καλό σου ταξίδι!

30 σχόλια:

Σπύρος είπε...

Αλεξάνδρα ; τι συνεβη ;καποιος δικό σου ; η απλά ένα κειμενο; ...

Οτι και να ειναι ας ευχηθω ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ... καλο ΣΚ να δωσεις χαιρετισμους στην υπεροχη οικογενεια :)

Talisker είπε...

.....................

σ αυτα δεν υπαρχουν λογια παρηγορητικα ...
ματια μονο διεγερμενα απο ενδιαφερον
και ενα χερι απλωμενο ..

στην σιωπη!

Aggelos Spyrou είπε...

Μερικά πράγματα είναι δύσκολο να τα καταλάβει ο μέσος άνθρωπος.

Η αγάπη, το γέλιο, ο θάνατος, ο ίδιος του ο εαυτός.

Κάποιοι νομίζουν ότι τα έχουν καταλάβει όλα. Μιλάνε για τους άλλους σαν να τους έχουν σπουδάσει, δίνουν συμβουλές και νουθεσίες, νομίζουν ότι αγαπούν, νομίζουν ότι πληγώνονται και σαν τους αντικρύσεις λες "σπουδαίος άνθρωπος αυτός".

Κι αν τον ρωτήσεις "ποιος είσαι;" απάντηση δεν έχει πραγματική.

Μην ρωτάς πολλά "γιατί" Αλεξάνδρα μου. Ο άνθρωπος έχει μάθει απλά το θάνατο να προσμένει μια ζωή ολάκερη.

Να ρωτάς μόνο γιατί δεν ξέρουμε να κατανοούμε με τόσο μυαλό που μας έδωσε ο Θεός, γιατί δεν ξέρουμε να συγχωρούμε τους άλλους, μήτε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Εκεί κρύβεται η λύτρωση της ζωής, κι όχι σε ζωντανούς επικήδειους.

Νηφάλια Μέθη είπε...

αχ αυτα τα γιατι...

σαν γροθιες στο στομάχι..

δεν έχω λόγια,αγκαλια και χάδι στην καρδιά σου..

ο Θεος ας αναπαυσει τη ψυχη του

kryos είπε...

Αυτές τις στιγμές έχω δέκα θεωρίες και καθόλου λόγια .
Μόνο λίγο να σταθώ στο ότι δεν το ήξερε ... συμφωνώ με σένα Αλεξάνδρα μου ... ξέρω ότι και η άλλη άποψη έχει επιχειρήματα αλλά πιστεύω ότι είχε δικαίωμα να ξέρει.
Μπορεί να ήθελε να συμφιλιωθεί κα κάποια πρόσωπα ... να ανοίξει την ψυχή του σε άλλους...να προσευχηθεί...ποιός μπορεί να του το στερήσει αυτό ?
Να τον έχετε πάντα ζωντανό στην μνήμη σας .
Κουράγιο και δύναμη στους δικούς του.

γιάννης φιλιππίδης είπε...

αχ, αλεξάνδρα μου,

γνώριζα, κι είχα σταθεί με τη γνώμη σου,

κι όμως, στην περίπτωση του δικού μου ανθρώπου, όπου όλα ήταν φανερά…

τώρα που μεγάλωσα
κι όσο ζω συμπεράσματα δε θα μπορώ να βγάλω

δε ξέρω τι είναι καλύτερο

γιατί σ’ αυτόν, κι όχι στον άλλον,

γιατί εγώ, κι όχι αυτός….

…και τα θλιβερά νέα θα πετάνε γρήγορα πάνω απ’ το κεφάλι μας σα μαύρα πουλιά, για να μας κατεδείξουν πόσο μικροί κι ανήμποροι είμαστε συχνά…

μαζί σου καρδιά μου
όποια στιγμή με σκεφτείς, μαζί σου…

φιλι

Σπύρος είπε...

ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ :) ΦΙΛΙΑ ..πολλους χαιρετισμους :)

Alexis B είπε...

Μόνο ένα χάδι, τίποτε άλλο.
Καλή εβδομάδα

Ανώνυμος είπε...

Καλή εβδομάδα σας

Τα συλλυπητήρια μου.
Ο θάνατος ενός δικούς σου είναι μεγάλο πλήγμα..

Και θέλει καρδιά για όσους μένουν εδώ..
.. να τον θυμούνται με όλα τα καλά του..
.. και τότε να γινετε πιο έντονη η απουσία του...... ..σχήμα οξύμωρο...

Αλλά, έτσι είναι η ζωή
Καλή δύναμη !!!

BUTTERFLY είπε...

Γιατί βρίσκουμε χρόνο να παρευρεθούμε στη κηδεία και όχι στη ζωή; Γιατί ο θάνατος μας δίνει υπερεντατικά μαθήματα που όμως εύκολα ξεχνάμε;

Τα ειπες ολα!
Συλληπητηρια και καλο του ταξιδι!

xaos είπε...

Καλύτερα που δεν τό ξερε.Καλό του ταξίδι.

maya είπε...

Γιατί βρίσκουμε χρόνο να παρευρεθούμε στη κηδεία και όχι στη ζωή;

απο τα πιο γλυκόπικρα ερωτηματικά.
υπέροχο.

για τον θάνατο χωρίς γνώση
τι να πω
που δεν είπες?
αφηνιάζω απο νεύρα.
με ποιό δικαίωμα
να μην ξέρει κάποιος
για την ζωή του?

δεν χωράει στο μυαλό μου.
ειλικρινά.

φιλενάδα?
καλά έκανες και άφησες το ίδιο τραγούδι.
είναι πάντα όμορφο.
στα όμορφα και τα άσχημα.

καλησπέρα
πάντα στην σκέψη μου
αυτές τις μέρες
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: φίλος και συνεργάτης ήταν...

Είναι αυτή η πίκρα που έρχεται παρέα με τον θάνατο...

καλημέρα

Αλεξάνδρα είπε...

@talisker: η σιωπή! πόσο πολύτιμη είναι κάποιες φορές, όσο αφόρητη είναι κάποιες άλλες...

Σε ευχαριστώ!

Αλεξάνδρα είπε...

@aggelos spyroy: πικραμένος μου φάνηκες...

Δεν είναι τυχαίο που ο πιο σοφός ανάμεσα στους ανθρώπους ο Σωκράτης είχε πει Ενα γνωρίζω, ότι τίποτα δεν γνωρίζω...

Ενα σχολείο η ζωή και ο θάνατος ίσως να μας προσφέρεται για να αξιώνει την ζωή. Κι όμως πόσο ανόητα φερόμαστε όταν - σχεδόν καθημερινά - κλωτσάμε την ζωή σε κάθε μας επιλογή, σε κάθε μας κίνηση...

Κι όμως η ζωή συμβαίνει όταν εμείς κάνουμε σχέδια για το μέλλον...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@νηφάλια μέθη: Τα γιατί με στοιχειώνουν τα βράδυα και τις φωτεινές μέρες που ο κόσμος κινείται σαν αλλοφρονισμένος. Τότε που δεν ξέρει που πηγαίνει...

Αλεξάνδρα είπε...

@kryos: όσο περνούν οι μέρες και οι εκκρεμότητες που άφησε πετάγονται απ΄όλες τις κατευθύνσεις, όσο σκέφτομαι τα παιδιά του που δεν άκουσαν αυτά που θα ήθελε να τους είχε πει, τόσο οργίζομαι.

Δεν μου αρέσει να κρίνω επιλογές, μα τούτη εδώ με πείραξε πολύ.
Βλέπω το μαγαζί του να ερημώνει και να πουλιέται και νιώθω λύπη.

Η μνήμη μου τιμάει όλους όσους πέρασαν και περνούν απ΄την ζωή μου. Η καρδιά μου επίσης.

Αλλωστε αυτό το ταξίδι θα το κάνουμε όλοι...

Φιλιά
σ΄ευχαριστώ

Αλεξάνδρα είπε...

@γιάννης φιλιππίδης: ναι ήξερες, ναι έχεις βιώσει φιλική απώλεια...

Τόσο ίδιος ο πόνος...

Τόσο μεγάλη η πληγή...

Τα μαύρα πουλιά θα φύγουν απ΄το κεφάλι μας όταν πιστέψουμε ότι μπορούμε να βγάλουμε φτερά.

φιλιά
ευχαριστώ για το χέρι που μου απλώνεις να πιάσω...

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: πρόσκληση; πάλι παιχνίδι στήνετε;

θα έρθω να δω...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@alexis b: μακάρι να μπορώ πάντα να μοιράζομαι τις σιωπές μου...

Σε ευχαριστώ

Αλεξάνδρα είπε...

@foula: όλη η ζωή μες την αντίφαση είναι...
Μόνο μέσα από την αντίθεση βιώνεις και νιώθεις την διαφορά...

καλό του ταξίδι

Αλεξάνδρα είπε...

@butterfly: λένε πως οι πεταλούδες είναι ψυχές που γύρισαν για λίγο πίσω...

Ισως γι αυτό να έχουν τα πιο όμορφα χρώματα...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@χελώνα: κι ο πόνος μες την ζωή είναι. Δεν συμφωνώ να τον αποφεύγουμε...

Αλεξάνδρα είπε...

@maya: ξέρω ότι συμφωνείς. Καλά κατάλαβες και για το τραγούδι.

Τι όμορφα να ξέρω πως καταλαβαίνεις...

Γι΄αυτό σου λέω το ινδιάνικο όνομά σου είναι "Η από πάντα φίλη μου"

Αλλωστε σβήσαμε το πρώτο κεράκι της φιλίας μας...

Φιλούμπες σιροπιαστές
σαν τουλούμπες!!!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

????????????????????????
????????????????????????
????????????????????????

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Αλεξάνδρα είπε...

@φύρδην-μίγδην: τόσα κι άλλα τόσα τα αναπάντητά μου...

Καλό μας
Σ/κ

Σήμερα είναι τα 9μερα.....

Ανώνυμος είπε...

Η πιο δυνατή κραυγή είναι αυτή της απουσίας, που ποτέ δεν συνήθισα και δεν θα συνηθίσω.

Να προσέχεις και να σε προσέχουμε

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

είναι σκληρό να μαθαίνουμε από τις απώλειες. Αλλά, δυστυχώς, ξεχνάμε γρήγορα...

Αλεξάνδρα είπε...

@freedula: η απουσία παρέα με την σιωπή....

Και μεις εδω ν΄αφήνουμε την ζωή να περνάει και να χάνεται...

Σε ευχαριστώ
και σου χαμογελώ

Αλεξάνδρα είπε...

@σπύρος σεραφείμ: έχεις ταλέντο να λες πολλά με λίγες λέξεις...

Ξεχνάμε εύκολα! Τόσο εύκολα που ξαφνιάζουμε τους εαυτούς μας...

Φιλιά Σπύρο