Τρίτη, Μαΐου 13, 2008

Δειλινό


Είναι τώρα που η σιωπή φτερουγίζει με σπασμένες φτερούγες γύρω μου
και δεν ξέρω αν θέλω να χαθώ στη λησμονιά ή να ζωντανέψω σαν τις αχτίδες
που ενώ ακουμπάνε αποκαμωμένες στα τζάμια,
ξαφνικά αρχίζουν τρελά παιχνίδια γύρω απ΄το φως...
Είναι οι στιγμές που ξυπνάς από έναν ταραγμένο ύπνο
και βρίσκεις αναπάντεχα τη γαλήνη να παίζει με τα όνειρά σου,
χωρίς τύψεις, για μια στιγμή χαράς.
Είναι αργά και νομίζω πως είναι καιρός να φύγω πριν με προλάβει το σκοτάδι στον δρόμο...
Αγαπάω το φώς....

42 σχόλια:

Αλεξάνδρα είπε...

Το τραγούδι είναι "Ο ήλιος πάντα θα βγαίνει" με την φωνή της Χάρις Αλεξίου.

Η ανάρτηση απόηχος συναισθημάτων μετά από την βόλτα μου στην μπλογκογειτονιά...

Roadartist είπε...

Απλά ΤΕΛΕΙΑ φωτογραφία..
Πρέπει να είμαστε όλοι ζωντανοί σαν τις αχτίδες..
Ειναι πολύ όμορφο να νιώθεις γαλήνη εκτός των όνειρων σου..
Τελειο το τραγουδι.. "Η αγάπη δεν ειναι συνηθεια"..:)

Νηφάλια Μέθη είπε...

ένιωσα προς στιγμη ότι διαβαζα αισθηματα δικα μου που δεν εγιναν ποτέ λόγια,και ευχαριστώ πολύ γι αυτο!

να σαι καλά!

με την ευχη να στάζει φως απ τα μάτια σου,να φωτιζεις τους γυρω σου και μας

Σπύρος είπε...

Να αγαπάς το φώς πάντα και να το αναζητάς :) φιλια πολλα :)

Negma είπε...

Καταλαβαίνω...

Αλλά ειδικά εσύ, θα προτιμούσα να μείνεις και να φωτίσεις, πριν πέσει το σκοτάδι για τα καλά.

Καλή σου μέρα!!!!!!!!!!

maya είπε...

δεν μου αρκεί πια το λίγο στα στήθια...

έβαλες πολυαγαπημένο μου τραγούδι...
το πρώτο που ανέβασα στο μπλογκ.

να ξέρεις
και το φως σε αγαπάει.
μου άρεσαν οι σκεψεις σου.
γιατί τίποτα δεν είναι μόνο φως ή μόνο σκοτάδι.
υπάρχουν αποχρώσεις και σκιές και ανταύγειες...

σε φιλώ πολύ
και μένω να ακούω...γαλήνη...

χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

Ανώνυμος είπε...

καθε δειλινο περνουμε τα μετρα μας να μην μας βρει το σκοταδι...τρεχουμε για τα τελευταια ψωνια, κλεινουμε τα παντζουρια, κλειδωνουμε τις πορτες...και περιμενουμε το ξημερωμα...τοσο απλα!!!
ομορφα χρωματα και σκεψεις...φιλακια!!!

Αλεξάνδρα είπε...

@roadartist: δεν μπορούσα να αποφασίσω ποιά απ΄τα δειλινά που είχα σε φωτογραφίες να βάλω. Εβαλα αυτή με τα πιο βαθιά χρώματα.

Μόνο το φως έχουμε να αντιτάξουμε στα σκοτάδια...

Καλό σου βράδυ

Αλεξάνδρα είπε...

@νηφάλια μέθη: να είσαι πάντα γεμάτη αγάπη. Το φως είναι δικό της αποτέλεσμα!

Σε ευχαριστώ για τα όμορφά σου λόγια...

Καλό βράδυ

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: σε ευχαριστώ!

πολλά φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@negma: φυσικά και καταλαβαίνεις!

Πως να διώξει το σκοτάδι μια πυγολαμπίδα; Δεν έχει την δύναμη....

Φιλάκια

Αλεξάνδρα είπε...

@maya: είναι πολλά αυτά που μας ενώνουν... και προσθέτονται όλο και περισσότερα.

Για φαντάσου μονοτονία χωρις τις αποχρώσεις...

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@una mama: σκέψεις που προκλήθηκαν από την βόλτα μου στη γειτονιά...

Μου αρέσει το φως γιατί ξέρω καλά το σκοτάδι...

Φιλιά καληνύχτας

Κόκκινη Ομπρέλα είπε...

Γι' αυτό το "αναπάντεχα" αξίζει να ξυπνάς..
Όταν μπορείς να φεύγεις για να μη σε προλάβει το σκοτάδι, έχεις πάντα στο δισάκι μαγιά από πολλά "αναπάντεχα", βιάζεσαι να ζυμώσεις, να προλάβεις το φούσκωμα στο πρώτο φως!

Καλή σου νύχτα, αλεξάνδρα μου, ταξιδεύουν οι λέξεις σου...

Sideras είπε...

Γλυκιά Αλεξάνδρα ,αφού υπάρχει μες το κακό λίγο καλό και μες το καλό λίγο κακό, άκου και αυτό που είπε το σκοτάδι ,η ίδια η νύχτα, “Και εγώ ,θα σου πω δεν πειράζει ,έλα ξάπλωσε αποκοιμήσου στην αγκαλιά μου ,γαλήνεψε πάνω στο στήθος μου σαν μικρό βρέφος. Να πούμε λόγια ξαπλωμένοι στο κρεβάτι ανάσκελα. Εγώ όλη την κούραση ,τις πληγές σου θα θεραπεύσω της μέρας, εκείνου του φωτεινού ,που σε έκανε να τρέχεις από εδώ και από κει ,με την πρώτη του ηλιαχτίδα. Εγώ ,μόνο εγώ, με το κλείσιμο των βλεφάρων σου ,θα σε κάνω να ονειρευτής ότι ποθείς πιο πολύ. Και αν πάλι ,κάτι σε βασανίζει εγώ, μόνο εγώ ,η νύχτα θα σου κρατώ συντροφιά με το φεγγαρόφωτο μου, με τα αστέρια μου, την πολυπόθητη σιωπή μου, το ευδιάκριτο άρωμα των λουλουδιών…. ”

Πιστεύω δισεκατομμύρια πυγολαμπίδες όμως μπορούν να διώκουν το σκοτάδι ,αλλά δεν το κάνουν και ξέρεις γιατί; Διότι δίχως σκοτάδι δεν θα φαινόντουσαν .Θα κρυβόντουσαν στο φως και δεν θα τες έλεγαν τότε πυγολαμπίδες.
Καλημέρα σου : )

? είπε...

υπέροχο...

Surrealist είπε...

Καταπληκτικό!!Υπέροχη η μουσική που διάλεξες, τα χρώματα, τα λόγια και πάντα αγαπάμε τι άλλο από το φως!

Να είσαι καλά φίλη!!

BUTTERFLY είπε...

Τι πανεμορφος χειμαρρος συναισθηματων!!!

maya είπε...

τρέχει ο δρόμος και είσαι μπροστά μου...

ευτυχώς.

αχ φιλενάδα.

το καλό είναι οτι
τον νοιάζει τον ήλιο.
και ΘΑ τα καταφέρουμε.
και συ και γω.
σίγουρα πράματα!

αυτό είναι απο τα κείμενα σου
που διβάζονται ξανά και ξανά
και άλλα βρίσκω μέσα κάθε φορά.

καλησπέρα με καφεδάκι
σε σκεφτόμουν
χχχχχχχχχχχχχχχχχ

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Κάτι σε σκοτείνιασε... μείνε λοιπόν στην καθαρότητα του φωτός Αλεξάνδρα μου... και ξέχασέ το.

Φιλί και Γλαρέιες αγκαλιές

adaeus είπε...

... με τέτοια κείμενα δε θα μας προλάβει ποτέ το σκοτάδι! ... κι αν σ'απειλεί θάρθω εγώ με το φακό!

Αλεξάνδρα είπε...

@κόκκινη ομπρέλα: τα ομορφότερα δώρα είναι αυτά που δεν περίμενες να δεις.

Κι εγω εκτιμώ τα δώρα, ειδικά αν είναι της ζωής...

Καλό μας βράδυ

Αλεξάνδρα είπε...

@sideras: μύρισα το νυχτολούλουδο και αφέθηκα στην αγκαλιά της νύχτας σου. Ευλογημένο τέτοιο σκοτάδι!

Εχεις δίκιο οι πυγολαμπίδες θα έχαναν το κύριο χαρακτηριστικό τους...

Σε ευχαριστώ πολύ
μου χάρισες άλλες σκέψεις...

Καλωσόρισες

Αλεξάνδρα είπε...

@νίκος κ: ευχαριστώ!

καλωσόρισες

Αλεξάνδρα είπε...

@surrealist: Μόνο φως, πάντα φως...
και αγάπη...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@butterfly: πεταλούδα μου όμορφη σε ευχαριστώ!

Αλεξάνδρα είπε...

@maya:

Θα τα καταφέρουμε; Παίρνω τη θετική σου ενέργεια. Την έχω ανάγκη σήμερα...

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@φύρδην μίγδην: με συννέφιασαν κάποιες σκέψεις καλά το ένιωσες, δεν ήξερα, μα σήμερα το μαύρο άπλωσε τα φτερά του...

Καλό βράδυ

maya είπε...

το google desktop το έβαλες?
πέρνα άλλη μια απο μένα
γιατί αλλοιώς θάμαι ρόμπα!
θετική ενέργεια?...χμ...
ενέργεια πάντως σίγουρα!
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

maya είπε...

ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΠΕΙΡΑΞΕ
ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΤΗΣΩ ΣΑΝ ΣΚΟΥΛΗΚΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΚΛΙΤΣ?!!!!!!!!

Αλεξάνδρα είπε...

@adaeus: θα θελα να μπορούσα να σε φωνάξω να ΄ρθεις με τον φακό σου σήμερα...

Καλό βράδυ

kryos είπε...

Έχει και το σκοτάδι την γοητεία του και την χρησιμότητά του καλή μου φίλη ... το ξέρεις πολύ καλά αυτό ..το ξέρω ότι το ξέρεις.
Κι επίσης ξέρεις ότι σκοτάδι δεν υπάρχει ...γι αυτό και δεν μπορεί να το πολεμήσει κανένας... το σκοτάδι είναι απουσία ... απουσία ΦΩΤΟΣ ... άναψε λοιπόν ένα κεράκι όταν νοιώθεις κάπως περίεργα.
Ξέρεις ότι αύριο τα πράγματα θα είναι καλύτερα..πάντα είναι...κι αυτό είναι ένα κεράκι.
Δεν θέλω να σε βλέπω πεσμένη :)..δεν το αξίζεις.
Το σούρουπο είναι για μένα η καλύτερη ώρα ..και η νύχτα μ αρέσει...αλλά η νύχτα δεν είναι σκοτάδι..τουλάχιστον όχι πάντα....πολλές φορές η νύχτα έχει πολύ ΦΩΣ .
Εύχομαι σήμερα να έχεις τα πιο όμορφα όνειρα !!!

ζαφορα είπε...

Κάνε τα θέλω σου πράξη
και τη σκέψη σου γλάρο και ταξίδεψε,
και λιμάνια απάνεμα.
Ίσως εκεί βρεις αυτό που ζητάς…
όταν το γιόμα θα σε βρει !

Θα χαρώ
να συναντηθούμε στη γειτονιά μου.

Καλό βράδυ

γιάννης φιλιππίδης είπε...

; )*****

faraona είπε...

Κι εγω στο φως Αλεξανδρα...δεν μου παει το σκοταδι με τιποτα.


Εχεις προσκληση.Στην Αψινθο.

φιλι

Aggelos Spyrou είπε...

Τι έγινε ρε παιδιά;
Τι έχασα;

Τι φώτα και σκοτάδια είναι αυτά;

Τι αξία έχει το φως αν δεν υπάρχει σκοτάδι να διαλύσει;

Φιλενάδα, υπέροχη φωτογραφία όμως νιώθω ότι είναι πολύ μελαγχολικό τούτο το ηλιοβασίλεμα.

Μάλλον δεν πρέπει, ε;

Αλεξάνδρα είπε...

@kryos: το σκοτάδι είναι απουσία φωτός, είναι αλήθεια...
Ο θάνατος είναι απουσία ζωής, επίσης αλήθεια...

Που να ήξερα αυτό που θα συνέβαινε μια μέρα μετά...
Κάποιες φορές η καρδιά είναι πιο καλά ενημερωμένη από το μυαλό...
Ηξερε διαμέσου ονείρου αυτό που θα συνέβαινε μια μέρα μέτα: κέρδισε ο θάνατος έναν φίλο που πάλευε μαζί του 6 μήνες...

Σε ευχαριστώ που νοιάζεσαι...

Αλεξάνδρα είπε...

@ζαφορά: θα περάσω, καλωσόρισες

Αλεξάνδρα είπε...

@γιάννης φιλιππίδης:

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@faraona: έρχομαι να την δω καλή μου!

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@αγγελος σπύρου: ότι αξία έχει το καλό χωρίς το κακό φαντάζομαι...

Αποδεικνύεται πολύ μελαγχολικό το ηλιοβασίλεμα...

Μα ο ήλιος θα βγει και πάλι...

Φιλιά πολλά

Talisker είπε...

Alexandra μου
δεν σε προλαβα και αλλαξες αναρτηση ..

Να μελαγχολεις..να μην το φοβασαι ..
παντα μετα εκτιμας περισσοτερο οτι εχεις ..

ειναι φυσικη επωδυνη και υγιεστατη διεργασια ..

αλλιμονο σ αυτους που δεν το αντεχουν..

Σε φιλω πολυ πολυ!!!