"...η αγάπη δεν μπορεί να αιχμαλωτιστεί, ούτε να δεθεί σ΄έναν πάσσαλο. Η αγάπη πάντα γλιστρά μέσα από τις αλυσίδες. Αν η αγάπη θέλει ν΄ακολουθήσει μια άλλη πορεία, τίποτα δεν τη σταματά κι όλες οι φυλακές, όλοι οι δεσμοφύλακες, όλες οι αλυσίδες και τα δεσμά του κόσμου, δεν είναι αρκετά για να την κρατήσουν φυλακισμένη, ούτε ένα δευτερόλεπτο.
Αν κάποιο ανθρώπινο πλάσμα πάψει να θέλει να ωριμάζει μέσα στην αγάπη μ΄ένα άλλο πλάσμα, ο άλλος μπορεί να παίξει πολλούς ρόλους για να τον κρατήσει...
Μπορεί να φτάσει ως τη χυδαιότητα και τις απειλές,
Μπορεί να γίνει γενναιόδωρος και να του προσφέρει δώρα,
Μπορεί να γίνει θύμα για να νιώθει ο άλλος ενοχή,
Μπορεί να προκαλέσει κάποιες τεχνητές καταστάσεις για να τον παραπλανήσει να μείνει, ή
Μπορεί ακόμη και ν΄αλλάξει τον ίδιο του τον "εαυτό" για ν΄ανταποκριθεί στις ανάγκες του άλλου.
Αλλά ότι απ΄όλα αυτά κι αν κάνει, η αγάπη του άλλου έχει φύγει και το μόνο που θα δεχτεί για όλες αυτές τις ενέργειές του θα είναι ένα άδειο σώμα, κενό αγάπης, ένα νεκρό σώμα.
Ετσι, το τίμημα για τις προσπάθειές του θα είναι σ΄όλη την υπόλοιπη ζωή του να κρατιέται απελπισμένα και να προσφέρει την αγάπη του σ΄ένα δίχως ζωή, δίχως αγάπη ανθρώπινο σχήμα...
Αυτό, αν και φαίνεται εξοργιστικό, αποτελεί κοινή πρακτική, που συχνά την εφαρμόζουμε αποζητώντας σιγουριά, φήμη ή περιουσία. Η δυναμική αυτή γίνεται ακόμη πιο χοντροκομμένη, όταν κάποιος νομίζει πως μια τέτοια απονεκρωμένη σχέση στερεί όλες τις πιθανότητες από το άλλο πρόσωπο να συνεχίσει την ωρίμανσή του μέσα στην αγάπη.
Η αγάπη έχει πάντα ανοικτή την αγκαλιά της.
Με ανοικτή την αγκαλιά επιτρέπεις στην αγάπη να΄ρθει και να φύγει όποτε θέλει, ελεύθερα, γιατί έτσι κι αλλιώς θα το κάνει αυτό.
Αν κλείσεις την αγκαλιά σου γύρω απ΄την αγάπη θ΄ανακαλύψεις ότι σου έμεινε να αγκαλιάζεις μόνο τον εαυτό σου...."
...Η τέλεια αγάπη είναι αυτή που προσφέρει τα πάντα και δεν περιμένει τίποτα. Θα ήταν φυσικά αποδεκτό και γοητευτικό αν πάρεις κάτι που σου προσφέρεται κι όσο πιο πολλά σου προσφερθούν, τόσο το καλύτερο...
Αλλά δεν θα πρέπει να ζητάς τίποτα. Γιατί αν δεν περιμένεις τίποτα και δε ζητάς τίποτα, δεν θα σ΄εξαπατήσουν, κι ούτε θα απογοητευτείς ποτέ. Μόνο όταν η αγάπη είναι απαιτητική φέρνει μαζί της τον πόνο...
Λεο Μπουσκάλια
35 σχόλια:
Ακούγεται ένα πολυαγαπημένο τραγούδι που μαζί του έχω κλάψει, έχω χορέψει, έχω ερωτευτεί:
Feelings από τον Hulio Igglesias
Η αγάπη θέλει το αεράκι της για να προχωρήσει να αναπτυχθεί, να μεγαλώσει.
Θέλει άνεμο η αγάπη, έλεγε στίχος ενός παλιού τραγουδιού...
Και τότε θα είναι πάντα δίπλα μας... πάντα...
Είμαι σίγουρη πως τη νιώθεις, είμαι σίγουρη πως τη βιώνεις καθημερινά...
Και ξέρεις γιατί; Τη μεταδίδεις ανιδιοτελώς.. στα παιδιά σου, στον άνθρωπο της ζωής σου, στους ανθρώπους γύρω σου...
Σε όσους θα έδινες και τη ψυχή σου ακόμα, χωρίς να περιμένεις να κάνουν και εκείνοι το ίδιο..
Την αγάπη μου σου στέλνω... καλό σου ξημέρωμα Αλεξάνδρα μου :-))
Αυτο τα λεει ολα νομιζω για το πολυ ομορφο θεμα σου Αλεξανδρα μου:
"4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, 5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, 6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· 7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. 8 ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.
Προς Κορινθιους Α΄κΕΦ.ιγ΄Αποστολος Παυλος.
Σε φιλω
Καταπληκτικό ΠΟΣΤΑΚΙ ...
με πρόλαβε η ΦΑΡΑΟΝΑ στην απάντηση την επιστολή πήγα να ποστάρω και εγω...
:)
φιλια σε ολους ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
υπέροχο ποστ Αλεξάνδρα μου
σοφό
"μόνο όταν η αγάπη είναι απαιτητική φέρνει μαζί της πόνο"...
και δυστυχώς μόνον απαιτητική είναι η αγάπη.
η ατελής μας φύση...
δεν ξέρω
καλημέρα
Ναι η αγάπη πολλές φορές φεύγει και πρέπει πάντα να είναι ελεύθερη...όσο κι αν πονάει η φυγή της.
Θέλει άνεμο η αγάπη ...θα συμφωνήσω !
η αγαπημένη Faraona έγραψε πριν από μένα ακριβώς ό,τι είχα να σου σχολιάσω…
"νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα...
μείζων δε τούτων η αγάπη"
είναι ό,τι πιο περιεκτικό έχω διαβάσει ποτέ για την αγάπη
Σου το παραθέτω εδώ μουσικά λοιπόν όπως το εμπεύστηκε ένας σπουδαίος συνθέτης ο Zbigniew Preisner… το αποδίδει εξαιρετικά χορωδία μαζί με μια Πολωνίδα σοπράνο που τραγουδά στα ελληνικά παρακαλώ… είναι από την μαγική ταινία Bleu του Kieslowski…
απόλαυσέ το
υγ επίσης έχεις και μια πρόσκληση που σε περιμένει … έλα να την παραλάβεις… όποτε και αν μπορείς φυσικά!
σε φιλώ καλή μου Αλεξάνδρα
mauve and faraona με προλαβαν.
Αυτη η επιστολη ειναι ο,τι πιο ομορφο και αληθινο εχω διαβασει ποτε για την αγαπη...
Λυπαμαι που στις μερες μας η λεξη αυτη εχει εκφυλισετι κι εχει γινει μια καραμελα που ο καθενας πιπιλαει δε καθε ευκαιρια και για διαφορους λογους. Αν δεν πονεσουμε, αν δεν κοιταξουμε τον εαυτο μας και τον αλλο καταματα, αν δεν καταρρακωσουμε τον εγωισμο μας, αν δεν δουμε με τα ματια της ψυχης μας, δεν δικαιουμαστε να μιλαμε για αγαπη.
σκεφτομαι...
ποσες φορες εχω δει να κανουν αυτα που αναφερεις στην τριτη παραγραφο στο ονομα της αγαπης...
γιατι αραγε?
δεν αρκει να την φυλαξεις μεσα σου σαν θησαυρο και να πορευτεις μαζι της?
δεν θα εχεις ηδη κερδισει πολλα?
τα φιλια μου!!!
Έχεις προσκλησούλα! Επανέρχομαι!
αλεξάνδρα μου
νομίζω πως γνωρίζω για ποιο θέμα μιλάμε εδώ σήμερα. και μολονότι δεν δύναμαι να διαβάσω τις γνώμες των άλλων φίλων, μπορώ να πω τη δική μου με μια σχετική σιγουριά…
η αγάπη ωριμάζει ανάμεσα σε δυο ανθρώπους με έναν τρόπο τυχαίο λένε πολλοί, συγκεκριμένο και μαγικό θα πω εγώ.
όταν δυο ζευγάρια μάτια ανταμώνουν όμορφα, χωρίς κανείς να το απαιτεί ή να το πιέζει, ή να το επιδιώκει. Τότε αυτοί οι δύο, που ανταμώσανε κάποια στιγμή στη ζωή, είναι διατεθειμένοι να δώσουν, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν θα πάρουν λιγότερα ή περισσότερα,
χωρίς να βάζουν όρους, προϋποθέσεις, σύμφωνα, να ορίζουν συνθήκες, αλλά φτιάχνουν –θαρρείς αυτόματα– έναν φωτεινό κύκλο γύρω τους, που εγώ αναγνωρίζω ως οικογένεια, ακόμα κι αν δεν απαρτίζεται από τρίτα μέλη,
και θέλουν να κάνουν πράγματα μαζί, να αναγνωρίζουν –χωρίς να πιέζονται– τον χώρο με τα προσωπικά ενδιαφέροντα του καθενός, χωρίς ωστόσο αυτό, να περιορίζει το χώρο κίνησης και δράσης του άλλου,
να είναι διατεθειμένοι να γνωρίσουν καινούργια πράγματα, και να διδάξουν τα δικά τους, όταν ο/η άλλος/η θέλει στ’ αλήθεια να μάθει, μέσα από μια γλυκιά διαδικασία, χωρίς πιέσεις, αλλά με φουλ ερωτισμό, θέληση για περισσότερη προσέγγιση,
τότε, ο φωτεινός αυτός κύκλος γίνεται ακόμα πιο λαμπερός, ανασαίνει –με κοινή επιλογή– μαζί, ανταμώνουν δύο κόσμοι, μια κοινή ζωή έχει προχωρήσει, χωρίς κανείς να έχει ορίσει την εκκίνηση,
και γρήγορα, έρχονται στιγμές, που αν, από συνθήκες ζωής, οι δυο αγαπημένοι χρειαστεί να χωρίσουν για όσο, αυτό βιώνεται φανερά με οδύνη, δυσαρέσκεια, αλλά απερίγραπτη προσμονή…
ξέρω πως μιλάω,
και με καταλαβαίνουν μονάχα όσοι βρίσκονται σε μια τέτοια σχέση και κανείς εκ των δύο δεν έχει σκοπό να αυτομολήσει,
κανένα θέατρο, πίεση, κενό κορμί δε συμμετέχει στην όλη διαδικασία, αλλιώς έχουμε να κάνουμε με νουμεράτζα διαρκείας, όχι με αγάπη σαν αυτή που συζητάμε σήμερα…
και το περιβάλλον, οι φίλοι έρχονται με το χρόνο, να πλουτίσουν την ζωή των δύο, να γίνουν μέλη μιας μεγαλύτερης οικογένειας, χωρίς να μπορούν να ξεχωρίσουν τον έναν περισσότερο απ’ τον άλλον κι αυτό είναι το φυσικό,
μια από τις μέγιστες ευλογίες του δύσκολα φτιαγμένου κόσμου μας….
φλυάρησα,
μαγιάτικο φιλι φιλι
αλεξάνδρα μου…
.
αυτό το γλυκύτατο τραγούδι με το υπέροχο κορίτσι, πότε θα μου το στείλεις;
ξανά φιλι φιλι
Αλήθειες, αλήθειες,μόνο αλήθειες!
Πόσοι δυσκολεύονται να δουν αυτήν την αλήθεια; Πόσοι αγαπούν εγωιστικά με προσμονή ανταπόδωσης; Όταν προσμένεις την ανταπόδοση έχεις φύγει από την αληθινή αγάπη. Μπορεί αυτό να είναι έρωτας σε μερικές περιπτώσεις, αλλά με τίποτα αγάπη! Η αγάπη δε χωράει σε μήπως, σε γιατί..., δεν ψάχνει, δίνει γενναιόδωρα... Και τότε φωτίζει και δεν υπάρχει παρά μόνο μία πιθανότητα: να γίνει ορατή, γρήγορα ή και σε βάθος χρόνου, αν ο άλλος φοράει μαύρα γυαλιά- ίσως γιατί έτσι κάνουν οι περισσότεροι, ίσως γιατί έτσι του έχουν μάθει- και έρθει η στιγμή να τα απιθώσει στο πλάι...
Ο Μπουσκάλια ήταν η μόνιμη παρέα μου στα 17, χαρισμένος σε κάτι γενέθλια. Σήμερα ανατρέχω ακόμη σ' αυτόν όταν θέλω τη θετική του ενέργεια!
Υπέροχο το ποστ, όπως και το τραγούδι που το συνοδεύει!
Καλό σου βράδυ!
Έχεις προσκλησούλα...
σε φιλώ.. Καλό σου ξημέρωμα Αλεξάνδρα μου
υ.γ: Γιάννη, υποκλίνομαι στο σχόλιό σου...
Καλό μας ξημέρωμα :-))
@kalynama: είμαι σίγουρη πως χρωματίζουμε την αγάπη με τα ίδια χρώματα...
Χαίρομαι όταν σας βλέπω να κολυμπάτε στην κατακόκκινη θάλασσά της...
Να είστε πάντα έτσι!
@faraona: ναι τα λέει όλα!!!!
Λίγα λόγια με σπουδαία σημασία!!!
Φιλιά
@lockheart: σε πρόλαβε ε;
Εμ τρέχει με 1000 στην αγάπη η faraona.
Φιλιά απ΄όλους μας
@κωνσταντίνος π: την ατελή μας φύση πρέπει να κερδίσουμε όμως...
Που χάθηκες;
Μας λείπεις...
Φιλιά
Υστερα από το σχόλιο του Γιάννη ΜΑΣ εγώ τί να προσθέσω;
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
@trelofantasmeni: πάντα στην ελευθερία μπουμπουκιάζει και μέσα σ΄αυτήν πονάει λιγότερο...
...κι αέρα στα πανιά της..
Καλό σου βράδυ!
@mauve: σε ευχαριστώ για το δώρο σου.
Πανέμορφο στ΄αλήθεια!
Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Αυτό το παιχνίδι έχει μάλλον μακράν την μεγαλύτερη επιτυχία συμμετοχών...
Θα παίξω!!
Φιλιά πολλά
@butterfly: είπες μια μαγική κουβέντα: να καταρρακώσουμε τον εγωισμό μας!
Αυτό πρέπει!
Μόνο τότε ο ήλιος της αγάπης θα έρθει να ζεστάνει τις καρδιές μας.
Μάθημα που είχα την τύχη να πάρω νωρίς. Πόνεσε λιγάκι παραπάνω μα άξιζε τον κόπο.
Φιλιά
@una mama κι όχι μόνο: όχι τίποτα δεν μας είναι αρκετό.
Απληστοι ζητάμε να πνίξουμε με τον εγωισμό μας ότι πιο πολύτιμο μας δόθηκε: Την Αγάπη.
Φιλιά πολλά
@κόκκινη ομπρέλα: την έλαβα την προσκλησούλα σου και ευχαριστώ.
Θα ανταποκριθώ!
Φιλιά
αγάπη.
ελευθερία να αγαπάς.
όπως θέλεις.
επειδή θέλεις.
όχι γιατί πρέπει.
δεν πρέπει να αγαπάς κανέναν.
θέλεις.
άρα δεν ζητάς.
αγαπάς γιατί γουστάρεις να νοιώθεις.
τελεία.
όλα τ'άλλα ή έρχονται
ή δεν έρχονται.
στο χέρι μας είναι.
αγάπη.
πολλή.
κι άλλη.
απ'τους κλασσικούς μαγνήτες.
φιλιάααα
χχχχχχχχχχχχχχχχ
@γιάννης φιλιππίδης: γράφεις το ονοματεπώνυμό σου με μικρά γράμματα μα η γεμάτη καρδιά σου έχει γραμμένη την λέξη Α Γ Α Π Η
με τεράστια γράμματα.
Πόσο μου/μας αρέσει η φλυαρία σου είναι πια γνωστό.
Μόνο να ξετυλίγεις το συναίσθημά σου, μόνο αυτό θα σου ζητώ επίμονα.
Ξέρεις πως κυνήγησα κάποτε το ΠΑΝΤΑ κι αφου κόπιασα, σταμάτησα όταν η καρδιά μου θα έσπαγε από το τρέξιμο. Ετσι γνώρισα την σπουδαιότητα του ΟΣΟ. Αυτό το ευλογημένο όσο που θέλουμε με πείσμα να το κάνουμε πάντα μα εκείνο χαράζεται στον χρόνο της καρδιάς και χαμογελάει.
Να γράφεις!
Κρατάω όλες τις λέξεις σου και τις φυλάω.
Φιλιά γλυκά
@γιάννης φιλιππίδης: το τραγούδι είναι ήδη στο κουτί του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου.
Ξανά φιλί
@κοκκινη ομπρέλα: τυχεροί όσοι γνώρισαν αγάπη σε όποια μορφή.
Αυτοί που περπάτησαν στο μονοπάτι της, που είδαν την θέα, ένιωσαν τις αχτίνες της, ακουσαν το τραγούδι της δύσκολα θα βγουν από κει. Η ελευθερία της αγάπης είναι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής...
Καλό βράδυ
με όνειρα
@kalynama: μόλις την παρέλαβα!
Σε ευχαριστώ πολύ.
Θα ανταποκριθώ
@φύρδην μίγδην: μόνο ότι καταλαβαίνεις, ότι ξέρεις γιατί έχεις γνωρίσει το όμορφο πρόσωπο της αγάπης.
Μήπως αυτή δεν σου έδωσε φτερά να πετάς και να σεργιανίζεις στον ουρανό μας;
Φιλιά πολλά
@ΜΑΥΑ: έτσι είναι η αγάπη: απόλυτα μοναδική, απόλυτα ελεύθερη, απόλυτα μακριά από Πρέπει, γεμάτη δώρα που με χαρά προσφέρει σε όποιον μπορεί να τα δει...
...και μάλλον ο μόνος δρόμος που διασταυρώνεται με την ευτυχία...
Φιλιά
και ευχες
για όνειρα!
Πάω να παίξω
Καλημέρα Αλεξάνδρα μου !!
Τόννοι μελάνης χύθηκαν για το θέμα που έπιασες ανοιξιάτικα!!! ... να πω κι εγώ δυο λόγια .
Πιστεύω ότι αυτή η αγάπη που αναφέρει το κείμενο σου δεν έχει να κάνει με πρόσωπα...δεν μπορείς να αγαπάς έτσι κάποιον και να μην αγαπάς κάποιον άλλον...δεν μπορείς να αγαπάς έτσι το παιδί σου και να μην αγαπάς με τον ίδιο τρόπο τα παιδιά όλου του κόσμου.
Χρειάζεται αυξημένη συνειδητότητα ( ότι και να σημαίνει αυτό) για να νιώσεις μέρος του όλου ...να νιώσεις ότι συνδέεσαι με τα πάντα γύρω σου ... να νιώσεις ότι η ζωή είναι ένα υπέροχο δώρο και να γεμίσεις ευγνωμοσύνη γιατί σου το πρόσφεραν.
Τότε μόνο πιστεύω θα αγαπήσεις πραγματικά....πρώτα τον εαυτό σου και μετά τα πάντα...ανθρώπους...ζώα..φύση.
Στο επίπεδο των σχέσεων ..ειδικά για τον σύντροφο μας..είναι πολύ δύσκολη αυτή η αγάπη..δεν μπορεί να έχει την ελευθερία που χρειάζεται για να αναπνεύσει .
Πιστεύω ότι όλη η ζωή μας εδώ είναι για κάποιο σκοπό ... ένα σχολείο..και η σχέση-δεσμός με κάποιον άλλο άνθρωπο-ψυχή είναι δύσκολο κολέγιο.
Πως να έχεις δίπλα σου κάποιον που νιώθει τέτοια ελευθερία ώστε να μην έχει καμία εξάρτηση από σένα ? Να σε αγαπάει τόσο ώστε να μπορεί να σε αφήσει οποιαδήποτε στιγμή ? Να μην ζηλεύει ποτέ ? Μπορούμε να το αντέξουμε αυτό ?
Θέλουμε και ολίγη από έρωτα για να μπορούμε να αντέξουμε νομίζω ... έτσι θα δουλέψει και το σχολείο ..έτσι θα μάθουμε .
Όταν ο άνθρωπος δεν ξέρει κάτι απλώς του δίνει ένα όνομα ...προτείνω λοιπόν ως λύση την λέξη
αγ-έρως για την προσωπική μας σχέση....για όλα τα άλλα σκέτη
ΑΓΑΠΗ .
Πάω τώρα στο άλλο σου post :)
Τελευταια και καταιδρωμενη ..
::)) wireless wireless
-κι ειχε και ενδιαφερον το θεμα τεσπα..
Τον Μπουσκαλια τον θεωρουσα λιγο τρυφερουλη και γλυκαναλατο..
Μετα μου εκαναν δωρο ενα βιβλιο του(η πεθερα μου παρακαλω η οποια ειναι φανατικη και περασαμε φαση Μπουσκαλιασης οικογενειακως ..απο ενα στον καθενα εχειι χαρισει)
ε ..τον εμπεδωσα οπως και τη λεξη αυταγαπη.....
οσο γι αυτο:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Αν κάποιο ανθρώπινο πλάσμα πάψει να θέλει να ωριμάζει μέσα στην αγάπη μ΄ένα άλλο πλάσμα, ο άλλος μπορεί να παίξει πολλούς ρόλους για να τον κρατήσει...
Μπορεί να φτάσει ως τη χυδαιότητα και τις απειλές,
Μπορεί να γίνει γενναιόδωρος και να του προσφέρει δώρα,
Μπορεί να γίνει θύμα για να νιώθει ο άλλος ενοχή,
Μπορεί να προκαλέσει κάποιες τεχνητές καταστάσεις για να τον παραπλανήσει να μείνει, ή
Μπορεί ακόμη και ν΄αλλάξει τον ίδιο του τον "εαυτό" για ν΄ανταποκριθεί στις ανάγκες του άλλου.
Αλλά ότι απ΄όλα αυτά κι αν κάνει, η αγάπη του άλλου έχει φύγει και το μόνο που θα δεχτεί για όλες αυτές τις ενέργειές του θα είναι ένα άδειο σώμα, κενό αγάπης, ένα νεκρό σώμα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειναι οτι πιο σοφο εχω διαβασει τα τελευταια χρονια ...
ειναι το καλυτερο οπλο αυτοπροστασιας αν ο αλλος εχει φυγει..και πρεπει να προστατευσεις τον εαυτο σου απο τον ξεπεσμο
-και ο αλλος
παντα πρεπει να ειναι ελευθερος να φευγει!!
@kryos: πόσο έχω σταθεί στο nick σου. Πόση ζέστη μου εκπέμπει...
Ζέστη απ΄την καρδιά σου που μάλλον έχει πονέσει και έτσι ξέρει πια...
Χρησιμοποιείς εκφράσεις που είναι και δικές μου. Χαμογελώ
Υπάρχουν κι άλλοι σκέφτομαι τελικά, μάλλον περισσότεροι απ΄όσους θα πίστευα, που ξέρουν, που έχουν περπατήσει λίγο βαθύτερα στον δρόμο των σχέσεων.
Ναι! όταν αγαπάς τα ζώα, αγαπάς όλα τα ζώα.
Ναι! όταν αγαπάς δεν διαχωρίζεις και δεν διαιρείς.
Πολλαπλασιασμός η αγάπη, θέλει να χαρίζεται...
Κι αν βρει μονόδρομο μπροστά, μαζεύει τα κομμάτια της και ψάχνει...
Η αγάπη του ζευγαριού έχει και έναν παραπάνω όρο: θέλει έρωτα! ερωτα μακριά από καθωσπρεπισμό και λογική...
Είναι καιρός που θέλω να αφιερώσω ένα ποστ στον έρωτα. Αυτόν τον μικρό που μπερδευεται στα πόδια της αγάπης, μα που την συντροφεύει πιστά....
Θέλω να το κάνω με προσοχή. Εύκολα παρεξηγείται ο έρωτας και οι δικές του ανάγκες. Νομίζω πως ακόμα δεν τον αφήνουμε να κυκλοφορεί ελεύθερα. Δεν παίρνουμε όλα τα δώρα του...
Πιστεύω κι εγω πως η ζωή είναι ένα σχολείο. Κρίμα που δεν έχει φροντιστήριο...
Πάει καιρός που δεν κάνω παρέα την ζήλεια.
Το μόνο που μπορώ να αντέχω πια είναι η Αλήθεια και η Ελευθερία. Μόνο αυτές φέρνουν την αγάπη. Μόνο εκεί νιώθω άνετα.
Χαίρομαι
που μοιράστηκες τις σκέψεις σου.
Καλό απόγευμα
@talisker:
Η αγάπη είναι η κινητήριος δύναμη, η ζωή ολόκληρη.
Οτι στραβό έχει πάνω της η γη είναι δημιουργημένο από ανθρώπους που δεν αγαπήθηκαν.
Ο Μπουσκάλια όπως και η Βαμβουνάκη έχουν αφιερώθει στην αγάπη. Ο Μπουσκάλια ήταν ο πρώτος καθηγητής που σε επίπεδο πανεπιστημίου έβαλε το μάθημα της αγάπης.
Ο Φρομ είναι αγαπημένος μου και είχα την τύχη να γνωρίσω την σκέψη του νωρίς.
Είχα καλούς δασκάλους, (μην χαίρεσαι, έξω απ΄το σχολείο ήταν όλοι. Ούτε έναν δεν αγάπησα μέσα σ΄αυτό) βιβλία.
Θυμάμαι που στεκόμουν μπροστά στους πάγκους με τα βιβλία σαν να στεκόμουν σε μια πηγή.
Ηθελα να ξεδιψάσω την δίψα μου, να δω αν αυτά που ένιωθα τα έχουν νιώσει, αν αυτα που πίστευα, τα πίστευαν κι άλλοι.
Ηθελα να ξέρω αν υπήρχε μονοπάτι...
Η αγάπη αν υπήρχε έχει αξιοπρέπεια. Ξέρει πότε να φεύγει. Ξέρει να δίνει χρόνο στον εαυτό της να μαζεύει τα κομμάτια της.
Πόσο χαίρομαι που την έχεις γνωρίσει.
Καλό μας βράδυ
Δημοσίευση σχολίου