Κυριακή, Ιανουαρίου 27, 2008

Οσο μπορείς

Και να ένα αγαπημένο μου ποίημα:


Όσο μπορείς



Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,

μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιάνοντάς την,

γυρίζοντας συχνά και εκθέτοντάς την,

στων σχέσεων και των συναναστροφών

την καθημερινήν ανοησία,

ως που να γίνει σα μιά ξένη φορτική.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

24 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Λατρεμένο!!!!
Στην εφηβεία τους, το είχα εκτυπωμένο μέσα σε όμορφο πλαίσιο και κολλημένο στις πόρτες τους.
Δε μπορεί...κάτι θα έμεινε.. κάτι θα θυμηθούν

Φιλί και Γαρένιες αγκαλιές

roadartist είπε...

ΤΕΛΕΙΟ. Αυτός ο άνθρωπος!! Τι ταλαντάρα.. όλα σε λίγες γραμμές.. καλό βράδυ!

kalynama είπε...

Αλεξάνδρα μου.. λατρεμένο ποίημα... λατρεμένος ο Καβάφης...
Πόσοι άραγε από εμάς ακολουθούμε τα σοφά και πάντα διαχρονικά λόγια του...

Ας το προσπαθήσουμε... ποτέ δεν είναι αργά...

Καλό σου βράδυ... όνειρα ταξίδια να έχεις... Σε φιλώ :-))

Αλεξάνδρα είπε...

@φυρδην μιγδην: σιγά που είχα αμφιβολίες πως θα σου άρεσε όσο εμένα super mama.

Φυσικά και όταν πρέπει θα θυμηθούν.

Φιλιά σ΄ολη την
γλαροοικογένεια!

Αλεξάνδρα είπε...

@roadartist: ναι μεγάλο μυαλό, μεγάλος άνθρωπος... αγαπημένος.

Φιλιά καλή μου

Αλεξάνδρα είπε...

@kalynama: ναι είναι υπέροχος. Πόσοι ακολουθούμε πολύ λιγότερα;

Λίγοι!

Αν ακολουθούσαμε τον δρόμο της αρετής και όχι της κακίας δεν θα είχαμε φτιάξει έτσι τον κόσμο. Αρα κάπου κάνουμε χοντρό λάθος...

Ευτυχώς η ελπίδα πεθαίνει τελευταία....

Φιλιά πολλά

Σπύρος είπε...

Ενα απο τα κορυφαία του ....:)

Καλημέρα και καλή βδομάδα:)

Πολλους χαιρετισμούς σε όλη την οικογένεια :)

faraona είπε...

Αλεξανδρα οντως κορυφαιο το ποιημα.Διαχρονικο και καταξιωμενο.Νασαι καλα!Καλημερα!

Takiz είπε...

Λέξεις γεμάτες πάθος.
Λέξεις γεμάτες ήθος.
Λέξεις γεμάτες πνοή.

Λέξεις γεμάτες ελπίδα....

Την καλημέρα μου.

Ανώνυμος είπε...

Ποσες φορες δεν επανελαβα στον εαυτο μου τους στιχους αυτους οταν ενοιωθα πια κοντα σε ανθρωπους σαν μεσα σε...ξενο ρουχο....

Καλημερες :)

Ανώνυμος είπε...

καλημέρα adiplaki.Επιτέλους είμαι καλύτερα αν και έχασα την έξοδό μας.Μας ταξιδεύεις με κάθε καινούργιο που παρουσιάζεις...Τι ποιήματα θα έγραφε άραγε ο Καβάφης για αυτήν την κοινωνία μας?Φιλάκια.
Άννα.Κ

Ανώνυμος είπε...

προσφατα μπορεσα να καταλαβω τι εστι καβαφης...οταν οι ωμοι λυγιζουν απο τα βαρη,τα λογια του πεφτουν σαν βαλσαμο και φτανουν μεχρι τα βαθη της ψυχης...

τοτε νιωθεις πως ο καβαφης εδωσε γιατρικο για την ενδυναμωση της ψυχης μας...σαν πατερας, σαν μεγαλος αδερφος που δινει συμβουλες απο νοιαξιμο...απο αγαπη!

καλη σου μερα και καλη εβδομαδα : ))

Tali είπε...

Δεν διαβασα ποτε Καβαφη απο μονη μου..
Συνηθως επεφτα πανω του στα κειμενα του σχολιου σε κατι δημοσιογραφικα αρθρα η στις βιβλιοθηκες φιλων..
Κι οπου τον συνατουσα απλα τον σεβομουν

Το ολο παραπανω ομως δεν με εμποδιζει να
αποδεχομαι αυτο το ποιημα σαν το πιο αξιοπρεπες Ευαγγελιο για την Ανθρωπινη Υποσταση!

κι οπου το βρω..συχνα να σκυβω το κεφαλι!

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: είναι δύσκολο με την ποίηση.

Είναι τόσα πολλά όμορφα τα ποιήματα που με δυσκολεύουν να διαλέξω.

Μα τούτο εδώ είναι αγαπημένο. Είναι υπενθύμιση, είναι προσευχή.

Φιλιά και από τους 4

Αλεξάνδρα είπε...

@faraona: Θα φέρω κι άλλα όμορφα ποιήματα που έγραψαν πάνω μου τους στίχους τους.

Να ΄σαι καλά
Καλή εβδομάδα

Αλεξάνδρα είπε...

@takiz: έτσι όπως τα γράφεις:

Πάθος - ήθος - πνοή - ελπίδα...

Πόσο λείπουν απ΄την εποχή που ζω...

Καλή εβδομάδα

Αλεξάνδρα είπε...

@donnaliza: κι είναι πολλά τα ξένα ρούχα...

κι είναι πολλοί αυτοί που στέκουν απαθής...

Καλή εβδομάδα

Αλεξάνδρα είπε...

@Αννα: κράτα δυνάμεις εσυ! Πλησιάζει η Τετάρτη.

Βέβαια το έργο καταπληκτικό με ηθοποιούς που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και την Ρουμπίνη να σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα.

Χωρίς ανάσα!!!

Μα ελπίζω τις εντυπώσεις μου να τις κάνω ανάρτηση.

Μην φανταστείς ότι οι άνθρωποι έχουμε αλλάξει μες τους αιώνες.

Φιλιά
και περαστικά

Αλεξάνδρα είπε...

@una mama και όχι μόνο: το έγραψες τόσο όμορφα.

Δεν προσθέτω τίποτα....

Σαν πατέρας, σαν αδερφός, από αγάπη...

Φιλιά καλή μου

Αλεξάνδρα είπε...

@talisker stt: στα σχολικά χρόνια μου τράβηξε την προσοχή. Μου άρεσαν και μου αρέσουν κι άλλοι μα απ΄όλους ο Καβάφης κι ο Ελύτης με ταξιδεύει σε τόπους που θα ήθελα να ζήσω...

Φιλιά

Aggelos Spyrou είπε...

Όμορφο ποίημα, αλήθεια.

Την ώρα που σχολίαζες την ανεμελιά του ανθρώπου, διάβαζα το ποίημα αυτό. Λίγο μετά, ανέβαζα ανάρτηση.

Νομίζω ότι βαδίζουμε παράλληλα.

Καλησπέρα! :)

Αλεξάνδρα είπε...

@αγγελος σπύρου: ...κι ύστερα ανέβασα εγω ανάρτηση...

Πράγματι παράλληλοι δρόμοι που κάποτε συναντιούνται.

Φιλιά

ikor είπε...

Ένα από τα ισχυρότερα μηνύματα που βγάζει η ποίηση του Καβάφη!

Η αξιοπρέπεια βέβαια δεν αποκτάται διαβάζοντας στίχους.

Αλλά αυτοί οι στίχοι είναι τόσο πολύ δωρικού ρυθμού, που αν τους διαβάσεις προσεκτικά, τους κάνεις στάση ζωής.

Καλώς σε βρήκα!

Αλεξάνδρα είπε...

@ikor: καλωσόρισες!

Ηξερε καλά την ανθρώπινη φύση ο Καβάφης. Και τις αδυναμίες της...

Καλό σου βράδυ