Πέμπτη, Ιανουαρίου 03, 2008

Ευγνωμοσύνη

Αυτή είναι έγκυος κι αυτός την έσωσε από μια φωτιά, βγάζοντάς την στην πίσω αυλή.


Μετά συνέχισε να πολεμά τη φωτιά . Όταν έσβησε τη φωτιά, αυτός κάθισε να πάρει μιαν ανάσα.

Ένας φωτογράφος, από εφημερίδα της Ν. Καρολίνα, την είδε να στέκει σε μια απόσταση και να κοιτά τον πυροσβέστη. Μετά, τη βλέπει να πηγαίνει κατευθείαν προς τον πυροσβέστη κι ο φωτογράφος απορεί τι θα κάνει. Σηκώνει την κάμερα τη στιγμή που αυτή πήγε κοντά στον κουρασμένο άντρα, που είχε σώσει την ίδια και τα αγέννητα παιδιά της, και τον φίλησε.


Τώρα, δείτε τη φωτογραφία και απολαύστε το φιλί.

Οι άνθρωποι νομίζουμε πως είμαστε "ανώτεροι" από τα ζώα...

Μα συχνά ανάμεσα στους ανθρώπους συμβαίνει αυτό που ο Σωκράτης έγραψε πριν τόσα πολλά χρόνια:

ΟΥΔΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΤΑ ΑΧΑΡΙΣΤΟ.....

42 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

adiplaki καλημέρα!!!Ξεκουράστηκες?Α!Πάντα άξια!!!(Πάντρεψες ενα ζευγάρι αν θυμάμαι καλά ε?)Άντε και στων παιδιών σου τους γάμους..ε! ρε κάτι γλέντια που θα γίνουν!

Πολύ συγκινητική η ιστορία σου και πολύ όμορφη η φωτογραφία.Βλέπεις και στην ζωή πόσες "σκύλες" μάνες υπάρχουν,δεν έχουμε δεί ποτέ όμως σκύλα(σκυλί)να εγκαταλείπει τα μικρά της,να τα βιάζει,να τα κακομεταχειρίζεται.Καλή συνέχεια και ...καλή απογραφή!!!Ξεκίνησες???Φιλιά πολλά. Άννα.Κ

magsoulini είπε...

Να έχεις μια υπέροχη χρονιά! Μάλλον πρέπει να ξανασκευτώ την σημασία της λέξης "ανθρωπιά". Τα ζώα συμπεριφέρονται με λογική και συνάισθημα, τα περί ανωτερότητας, απλά εύκολη εγωιστική προσέγγιση.

xaos είπε...

Μπράβο στον Πυροσβέστη.Ψυχούλα αμέσως ανταποκρίθηκε.

Roadartist είπε...

Τι λες τωρα?? Τι όμορφη ιστορία τι όμορφη εικόνα! Σε ευχαριστούμε!! Τέλειο.. Υπάρχουν άνθρωποι.. Τα ζώα πολλές φορές ειναι αρκετά ανώτερα απο πολλούς ανθρώπους. Το πιστεύω αυτό.. Να εισαι καλα, φιλιά πολλα :)

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Όταν ταϊζω τον δικό μου σκύλο... πρώτα μου γλύφει το χέρι και μετά τρώει...
Καλή χρονιά κούκλα!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Ειναι συγκλονιστικά τα συναισθήματα που τρέφουν προς τον άνθρωπο ειδικά ο σκύλος.
Εμείς τα έλλογα και νοήμονα όντα την ευγνωμοσύνη μας την εκφράζουμε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, με ένα δώρο ή μια επίσκεψη και ύστερα σιωπή....
Εκείνα με την, εσαεί προσκόλληση (δε μου πάει να το πω υποταγή) στον ευεργέτη τους.

ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΠΡΟΟΔΟ!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Αλεξάνδρα είπε...

@ανώνυμη Αννα: Ναι πάντρεψα το ζευγάρι. Αλλοι 2 στο κλαμπ των παντρεμένων αν και είναι μαζί ήδη πολύ καιρό: 15 χρόνια. Δοκιμασμένη αγάπη.

Ρωτάς αν ξεκουράστηκα; Μπαααα. Ακόμα και τις 3 μέρες που κάθησα έτρεχα από χωριό σε χωριό. Ηθελα πολύ να δω χιόνι. Κι ευτυχώς είδα!

Οσο για την ιστορία με την γλυκιά σκυλίτσα έχω να διηγηθώ πολλές ιστορίες με τους 4ποδους φίλους μου σε πρωταγωνιστικό ρόλο να επιδεικνύουν μια καλοσύνη και μια εξυπνάδα που ξεπερνάει πολλούς ανθρώπους.

Μου εγκαινίασες τα σχόλια ε; Ποδαρικό στο πρώτο ποστ της καινούργιας χρονιάς!

Οσο για την απογραφή Ναι την τελείωσα.

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@magsoulini: τα σκυλιά στέκονται άξια δίπλα στον ανθρωπο πολλούς αιώνες και μαζί με το άλογο είναι οι πιο πιστοί του 4ποδοι φίλοι.

Δυστυχώς είμαστε αρκετά εγωιστές και έχουμε έντονο το συναίσθημα της δήθεν ανωτερότητας - όπως ακριβώς λες - που δεν μας αφήνει να αναγνωρίσουμε την καλοσύνη και την ευφυϊα στις άλλες οντότητες που απλά διαφέρουν.

Καλή χρονιά

Αλεξάνδρα είπε...

@χελώνα: ναι! μπράβο του που δεν ξεχώρισε και δεν ιεράρχησε ποιόν να σώσει πρώτα.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει πως οι σκύλοι χαμογελούν με την ουρά τους.

Καλό βράδυ

Αλεξάνδρα είπε...

@roadartist: πόσα δεν αγνοούμε γι αυτά...

Χαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία. Την βρήκα πολύ συγκινητική.

Βέβαια, ίσως αν η σκυλίτσα ζούσε στην Ελλάδα, να την θεωρούσαν κατώτερη και να την είχαν αφήσει να πεθάνει...

Καλό σου βράδυ

Αλεξάνδρα είπε...

@ασκαρδαμυκτί: δεν νιώθεις ότι έχεις ένα πολύ καλό φίλο στο πλευρό σου;

Πάντα έτσι ένιωθα δίπλα στα σκυλιά μου.

Καλό σου βράδυ

Αλεξάνδρα είπε...

@φύρδην μίγδην: ούτε κι εμένα μου αρέσει η λέξη υποταγή. Δεν πιστεύω ότι η πίστη τους δηλώνει υποταγή.

Εχουν ένα τρόπο να πιάνουν φίλους. Κι ύστερα να θυσιάζονται γι αυτούς αν χρειαστεί.

Καλή χρονιά και σε σένα γλαρένια. Και σε όλη την γλαροοικογένεια.

Φιλιά πολλά

Σπύρος είπε...

Kαλημέρα ,πολυ συγκινητικό :)))

Το έχουμε πει ότι οι άνθρωποι είμαστε χειρότετοι απο τα ζώα...:)

Καλημέρα :)...

Aντώνης είπε...

Τί όμορφο ποστ για το ξεκίνημα της χρονιάς! Και τί όμορφη ευχή η ευγνωμοσύνη.. και πρωτότυπη! Καλή χρονιά να έχεις!

Negma είπε...

Καλησπέρα Αλεξάνδρα μου!

Αυτήν την έκφραση την λέω χρόνια, την θεωρώ από τις πιο εύστοχες, καθότι το ελάττωμα που σιχαίνομαι περισσότερο από οτιδήποτε, είναι η αχαριστία, αλλά δεν ήξερα ότι προέρχεται από τον Σωκράτη.

(Έμαθα πάλι κάτι σήμερα...
Ποιος λέει ότι οι υπολογιστές αποβλακώνουν;)

Με τα σκυλιά έχω ψύχωση, τα λατρεύω, μπορώ να λέω ιστορίες για ώρες ατέλειωτες. Άκουσα όμως μία πρόσφατα, που την ξεχωρίζω γιατί είναι η μοναδική φορά που άκουσα από δικό μου, έμπιστο άνθρωπο, περίπτωση από αυτές που ακούμε ως θρύλο, για σκυλιά που τα πάνε και τα αφήνουν στου διαόλου τη μάνα και αυτά βρίσκουν το δρόμο κι επιστρέφουν.

Εγώ νόμιζα ότι αυτό λέγεται ως μια ικανότητα του σκύλου, αλλά δεν ήξερα κάτι χειροπιαστό ως παράδειγμα. Κι άκουσα πριν λίγες μέρες για ένα σκύλο, που όταν ήταν κουτάβι ακόμα, τον πήραν από τον φίλο μου (αγοράκι τότε), ο οποίος ζούσε στο Κάιρο, του έδεσαν τα μάτια, τον πήγαν μέχρι το Σουέζ (!!!) και τον άφησαν. (Όποιος δεν έχει αίσθηση της απόστασης, ας το ψάξει να τρελλαθεί!!!!!!) Γύρω στους 4-5 μήνες μετά, ο φίλος μου κοιμόταν στην αυλή του σπιτιού τους, κι ξύπνησε από μια μουσουδίτσα που του φιλούσε το πρόσωπό του. Ο σκυλάκος είχε βρει το δρόμο του γυρισμού...

Dee Dee είπε...

Καταπληκτικο!!!!!!!!

Υπεροχη φωτογραφια, υπεροχη, υπεροχη!!!

Και η ιστορια της Στελλας πολυ γλυκια.

Εχω μεγαλωσει με 5 σκυλια μεσα στο διαμερισμα (φτασαν να ειναι περισσοτερα απο εμας), οχι απλα τα λατρευω, τα θαυμαζω και τα σεβομαι περισσοτερο απο πολλουυυυυυς ανθρωπους!!!

Τρομερη αναρτηση Αλεξανδρα μου!!!!

Aggelos Spyrou είπε...

Καλή Χρονιά, με στεγνωμένα δάκρια και ανώτερες, αισιόδοξες κι ουσιαστικές σκέψεις για τη ζωή μας!

Με υγεία κύρια, με αγάπη!

Φιλιά πολλά σε όλους σας! :)

γιάννης φιλιππίδης είπε...

αλεξάνδρα μου,

οι άνθρωποι πιστεύουμε για το γένος μας ένα πλήθος από δοξασίες, βιβλία και βιβλία θα γράφαμε αν ξεκινούσαμε την αναφορά τους [και πόσο ανούσια βιβλία….].

φτάνει όμως ένα ζωντανό πλάσμα του κόσμου, για να μας δείξει τον κόσμο της αλήθειας, τον κόσμο της ευγνωμοσύνης, της αληθινής πίστης σε ιδανικά, που εμείς, τρέχοντας για τον επιούσιο, και πολλά άλλα δεύτερα, καθημερινά χάνουμε, αποστραγγίζουμε από μέσα μας – τι κρίμα, να καταντούμε τόσο λίγοι, τόσο μικρότεροι ψυχής, τόσο ανάξιοι της ζωής που μας χαρίστηκε ως δώρο μέγιστο από τη φύση….

φιλι φιλι

drunk tank είπε...

αλεξανδρα μου
ευχομαι τη νεα χρονια που ηδη διανυουμε
ολα να γινουν οπως τα ονειρευεσαι.
υγεια, ευτυχια και αγαπη για εσενα και την πανεμορφη οικογενεια σου (θυμασαι οτι εχω αδυναμια στη μικρη σου νεραιδα).

πολλα πολλα φιλια

υγ: πραγματικα απο τις ωραιοτερες ιστοριες. ειχα "τρελλαθει" οταν μου την ειχαν στειλει σε μεηλ. η δυναμη της καρδιας και της ψυχης, ειτε προκειται για ανθρωπο ειτε προκειται για τετραποδο...

αν ακούς είπε...

εγω δεν θυμαμαι ποτε να με εχει απογοητευσει ποτε κανενας σκυλος, οταν αποφασισει να ειναι φιλος σου (και αυτο γινεται πολυ απλα) μενει για παντα χωρις να ζηταει πολλα και χωρις να ζητα διαρκως επιβεβαιωση. απλα ειναι πιστος φιλος...για παντα.

Alexis B είπε...

Ουδέν σχόλιο.
Ας μάθουμε.
Καλησπέρες, Καλο Σ/Κ

an205 είπε...

ευγνωμοσύνη!!!!
το χουμε ξεχάσει εμείς τα "ανώτερα" όντα τι είναι....

adaeus είπε...

Εμένα γιατί το χάμστερ της κόρης μου με δαγκώνει συνέχεια??? Είναι η εξαίρεση πάντως! Ολα τα υπόλοιπα ζώα μου ανταποδίδουν την αγάπη μου με τον καλύτερο τρόπο!

maya είπε...

είναι συχνά σοκαριστικό
πόσο αχάριστος είναι ο άνθρωπος.

για αχάριστο ζώο δεν έχω ακόμη ακούσει καμιά ιστορία...

σε φιλώ
καλημέρα πέρα ως πολύ πέρα
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

kalynama είπε...

Ανωτερότητα...
Ποιός άραγε είπε πως τα ζώα δεν έχουν ψυχή; Ποιός είπε πως δεν έχουν συναισθήματα...

Αλεξάνδρα μου να είσαι καλά. Ζεστή η ψυχή σου όπως πάντα.

Φιλιά πολλά :-))

faraona είπε...

Αλεξανδρα καλησπερα.Ειχα μια Λαιδη καποτε.Οταν ηταν 20 μερων ηταν σαν μικρο αρκουδι.Την λατρεψα κι εγω και ο 6χρονος τοτε,γιος μου.Μετα πηρε συνταξη ο πατερας μου πηρε την μανα μου και τη Λαιδη και πηγε στη μονοκατοικια μας εκτος Θεσσαλονικης.Την αγαπησε σαν παιδι του κι αυτη σαν να βρικε σ αυτον τον γονιο της.Μεγαλη αγαπη τι να σου λεω.Η Λαιδη εμεινε ανεραστη.Εγινε ενα λυκοσκυλο 55 κιλα θηριο,αλλα επεμενε στην αγνοτητα της οσο κι αν ο πατερας μου προσπαθησε με κτηνιατρους και αξιους λυκοσκυλους να διασταυρωθει,αυτη τιποτα.Ο κτηνιατρος μας ελεγε οτι το παθαινουν πολλα ζωα οταν εχουν πληρη συναισθηματικη καλυψη .Ειχε.Την θεωρουσαμε μελος της οικογενειας μας.Της κοβαμε και κομματι στην βασιλοπιτα,ο πατερας μου ηταν ανενδοτος σαυτο.Μετα ηρθε μια νυχτα ο θανατος.Η Λαιδη ηταν 11 χρονων κι ο πατερας μας 77.Τον πηρε λοιπον ο χαρος εν μια νυκτι.Απροσδοκιτα,σκληρα,αναπαντεχα.Το σκυλι εκλαιγε πριν 1 μηνα τις νυχτες και ουρλιαζε.Την καθησυχαζε ο πατερας μου κι αναρωτιοταν ποιον θα παρει ο χαρος.Που να ξερει?
Η Λαιδη εμεινε 4 μερες στην θεση του μεσα στο αυτοκινητο ,χωρις φαγητο και χωρις νερο.Ουρλιαζε τις νυχτες σαν λυκος και μετα απ το ουρλιαχτο εβγαζε υποκοφες φωνες μεσα απο την κοιλια της.Δεν ηθελε την αγκαλια κανενος.Πεθανε μετα απο 1 μηνα σε αθλια κατασταση γεματη εκζεματα σ ολο της το κορμι.Την εθαψα εκει στον κηπο που επαιζε οταν ηταν κουταβι.Οταν παω σ αυτο το σπιτι την κλαιω μαζι με τον πατερα μου.Φετος αποφασισα να το πουλησω.Η μανα μου ειναι μεγαλη και την εχω μαζι μου εδω στην Κερκυρα που κατοικω πια.Οχι για να κλεισει η πληγη μου.Αλλα για να μην ανοιγει συνεχεια ...τουλαχιστον.Απο τοτε εχω μονο γατες.Σε καληνυχτω και σ ευχαριστω...και μονο που σου τα εγραψα ανακουφιστικα...καπως.Πανε κι 8 χρονια απο τοτε.

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: την υπεροψία μας θα την πληρώσουμε ή μήπως έχουμε αρχίσει να την πληρώνουμε;

καλή εβδομάδα

Αλεξάνδρα είπε...

@αντώνης: σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου.

Καλή χρονιά να έχουμε όλοι.

Αλεξάνδρα είπε...

@negma: δεν μου κάνει εντύπωση καλή μου.
Οταν ήμουν μικρή είχα "υιοθετήσει" ένα κουταβάκι. Ο πατέρας μου λοιπόν που δεν το ήθελε μα δεν ήθελε και να με στεναχωρήσει το έπαιρνε κάθε πρωί και το άφηνε κάπου 15 χλμ μακριά. Το μεσημέρι το έβλεπε πάντα σπίτι. Ηταν τέτοια η επιμονή του κουταβιού που ο πατέρας μου παραδέχτηκε την ιστορία με θαυμασμό. Αξιο το κουτάβι μου είπε. Θέλει να είναι μαζί σας.
Δεν είχα πολλούς φίλους που θα περπατούσαν 15χλμ για να παίξουν μαζί μου. Κι αυτό για κάμποσες μέρες....

Φιλιά καλή μου

Αλεξάνδρα είπε...

@dee dee: όσοι έχουν σκυλιά ξέρουν τη σημασία της λέξης φίλος και έχουν γευτεί πίστη, αφοσίωση, φιλία.

Αλεξάνδρα είπε...

@αγγελος σπυρου: καλή χρονιά καλέ μου! Να χαίρεσαι και εσυ την οικογένεια σου. Να έχετε συντρόφους σας την υγεία, την αγάπη, την χαρά και την τύχη.

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@γιάννης φιλιππίδης: δεν θέλω να προσθέσω τίποτα. Με κάλυψες απόλυτα. Και φυσικά συμφωνώ!

Οπως το γράφεις: Τι κρίμα...

Φιλί φιλί
και χρόνια πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@κωνσταντίνος π: σε ευχαριστώ για τις ευχές σου, τις ανταποδίδω. Χρόνια πολλά και καλά να έχουμε. Η νεράιδά μου τρόμαξε χθες με τον σεισμό.
-Μαμά κι αν γκρεμιστεί το σπίτι θα χάσω τα κουκλάκια μου κι όλες τις ζωγραφιές μου; ρώτησε...

Οσο για την ιστορία με την σκυλίτσα, είναι πολύ συγκινητική. Εχω πολλές δικές μου ιστορίες να διηγηθώ. Οι φίλοι μου τα ζώα μου δίδαξαν μαθήματα που δεν διδάσκουν στα σχολεία...

Φιλιά πολλά
καλέ μου

Αλεξάνδρα είπε...

@αν ακους: οι σκύλοι και τα άλογα είναι απόλυτοι στις επιλογές τους. Ή σ΄αγαπούν ή όχι. Οπως το λες.

Μα σαν σ΄αγαπήσουν μένουν πιστοί φίλοι σε όλη τη ζωή, όπως το λες.

καλημέρα και χρόνια πολλά
στους Γιάννηδες, Ιωάννες

Αλεξάνδρα είπε...

@alexis b: δεν ξέρω, μπορεί κανείς να σε διδάξει ευγνωμοσύνη; Είναι μάλλον μέσα στις αξίες που έχεις σαν άνθρωπος.

Καλημέρα σου

Αλεξάνδρα είπε...

@an205: ναι, πήραν τα μυαλά μας αέρα και έκλεισαν τα παραθύρια της καρδιάς...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@adaeus: πρέπει να του δώσεις περισσότερο χρόνο να νιώσει πως δεν κινδυνεύει.
Είχα χάμστερ που με ακολουθούσε όπου πήγαινα σαν σκύλο. Και κουνέλια και γάτες και σκυλιά και καναρίνια που κάθονται ελεύθερα στα χέρια των παιδιών...
Μόνο ο φόβος ή η πείνα κάνει ένα ζώο να δαγκώσει...

Ο άνθρωπος σκοτώνει απο χόμπι...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@maya: και να υπάρχει αχάριστος σκύλος αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα.

Στους ανθρώπους τείνει να συμβαίνει ακριβώς το ανάποδο...

Φιλιά φιλενάδα
καλή μας βδομάδα
και χρόνια πολλά
στον Γιάννη μας

Αλεξάνδρα είπε...

@kalynama: τίποτα δεν γνωρίζουν αυτοί που δεν έχουν συμβιώσει με ζώα. Οσοι είχαν την τύχη, ξέρουν καλά ποιός είναι ο ανώτερος...

Καλή μας βδομάδα

Αλεξάνδρα είπε...

@faraona: καλωσόρισες!

Αφοσίωση, αγάπη χωρίς όρια και όρους, φιλία, εμπιστοσύνη, ευγνωμοσύνη, πίστη συνόδευσαν την λαίδη όχι στον θάνατο μα στην αιωνιότητα, δίπλα σ΄αυτόν που λάτρεψε.

Τυχερές αυτές οι σχέσεις. Δεν πεθαίνουν ποτέ.

Να ΄σαι καλά που μου έφερες αυτή την όμορφη ιστορία που έζησες.

Καλή σου εβδομάδα

faraona είπε...

Καλη βδομαδα Αλεξανδρα.Και παλι ευχαριστω.

Ανώνυμος είπε...

Καταπληκτικο!!! δεν το ειχα δει, ειναι απιστευτο!