Πέμπτη, Οκτωβρίου 09, 2008

Τι πραγματικά σημαίνει "Να Είσαι Φτωχός"



Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό.

Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:

«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»
«Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.
«Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε:

Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις.


Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές…

Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι…


Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα…


Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό…



Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι…



Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα…


Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους…



Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους.


Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του…
και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:

«Σ'ευχαριστώ, μπαμπά, που με δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»







41 σχόλια:

Side21 είπε...

Υπάρχουν κάποια ταπεινά
μικρά πράγματα γύρω μας
με μια αξία που δεν αποτιμάται σε χρήμα.
Αυτά είναι το αλάτι και το πιπέρι της ζωής.
Φτάνει να μπορέσουμε να κατανοήσουμε
και να τ' απολαύσουμε στην απλότητά τους.
Η ματαιοδοξία κι οι ρυθμοί που μας επιβάλλονται
μας φορτώνουν με άγχος και μας κάνουν
να χάνουμε το πραγματικό νόημα της ζωής ...
Την καλησπέρα μου ...

faraona είπε...

Καλημερα Αλεξανδρα μου.
Μετα απο αυτο το ποστ σου ειμαι ακομη πιο υπερηφανη που αφησα την πολη για παντα και ζω σε χωριο.
Πραγματικα ολα εδω εχουν αλλες γευσεις κι αλλες διαστασεις.
Αρκει ενα μικρο κομματι της ευλογημενης γης μας για να τρως ντοματα και μαρουλι που μυριζουν οπως στα καλα παιδικα μας χρονια.Και φυσικα οι σχεσεις των ανθρωπων που σε κανουν να αισθανεσαι ανθρωπος.Εκανες πολυ ωραια αναρτηση.

πολυ μεγαλη καλημερα
και πολλα φιλια

Negma είπε...

Αφήνω σε σένα του Adaeus, και στου Adaeus το δικό σου:

http://adaeus.blogspot.com/2008/10/blog-post_09.html

Καλημέρες και φιλιά πολλά!!!

Aggelos Spyrou είπε...

Δεν υπάρχει χειρότερη φτώχεια από αυτή του "πολιτισμένου".

Παρόλα αυτά οι άνθρωποι στο βουνό γκρινιάζουν, θέλουν να γίνουν "πλούσιοι" σαν κι αυτούς της πόλης...

kryos είπε...

Καλημέρα Αλεξάνδρα μου !!!

Πράγματι στην εποχή μας έχουν χαθεί οι έννοιες ... τι σημαίνει φτωχός σήμερα ? και ποια είναι η πραγματική φτώχεια ?

Διάβαζα το βιβλίο ενός κοινωνιολόγου του περασμένου αιώνα..έλεγε ότι ακόμα και στις πρωτόγονες κοινωνίες δεν υπήρχαν φτωχοί...όταν πεινούσες έβγαινες να κυνηγήσεις ... ή έτρωγες ή πέθαινες...πάντως φτωχός δεν ήσουν .
Η φτώχεια σαν κοινωνικό φαινόμενο ξεκίνησε όταν ξεκίνησε η βιομηχανία ...όταν οι άνθρωποι άφησαν το χωριό τους και τον μπαξέ τους και πήγαν στην πόλη για να γίνουν εργάτες ...οι άνεργοι εργάτες της πόλης ήταν και οι πρώτοι φτωχοί .

Σήμερα έχουμε αγαθά τα οποία δεν είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε ...το ότι ανοίγουμε την βρύση και τρέχει πόσιμο νερό για εκατομμύρια κάποιους άλλους που ζουν λίγο μακριά είναι άπιαστο όνειρο....από την άλλη έχουμε φτιάξει μια κοινωνία πολιτισμικής παράλυσης που καλλιεργεί την αίσθηση ανασφάλειας και αγωνίας ..από την οποία όλοι θέλουμε να ξεφύγουμε .

Πιστεύω ότι η πραγματική φτώχεια μας είναι η "απώλεια ψυχής" ...αν θέλαμε πραγματικά δεν θα υπήρχε ούτε ένας φτωχός στην κοινωνία μας .

Να έχεις ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο κούκλα μου !!!

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλό. Η ευτυχία και η χαρά βρίσκονται στα μικρά και καθημερινά πραγματάκια που έχουμε γύρω μας!

ζαφορα είπε...

Είσαι υπέροχη…!
Πράγματι πόσο φτωχοί είναι
οι άνθρωποι που δεν ξέρουν
να απολαύσουν τους πραγματικούς
θησαυρούς της φύσης και βασανίζονται
καταστρέφοντας ότι ποιο όμορφο
μας προσφέρει.
Φυλακίζονται στα πλούτη πιστεύοντας
ότι αυτό θα τους δώσει την ευτυχία.

Φιλί γλυκό.

Σπύρος είπε...

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΆ ΟΙ ΔΙΔΑΧΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ!!!κΑΛΗΜΕΡΕΣ

Νικόλας Παπανικολόπουλος είπε...

Διδακτικό... :))
Καλημέρα!

kalynama είπε...

Η σύνδεση με τον ουρανό, τη θάλασσα, τη ζωή...
μια σύνδεση που ποτέ δεν πέφτει λόγω τεχνικών προβλημάτων...
μακάρι να μπορούσαμε να ζήσουμε με αυτόν τον τρόπο...

Με άγγιξε Αλεξάνδρα μου...
Σε φιλώ γλυκά. Καλή εβδομάδα να έχουμε :-))

adaeus είπε...

Βαδίζουμε στα ίδια βήματα, κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση :)
Καλή βδομάδα!

Βασιλική Ν. είπε...

Μακάρι να δούμε τον κόσμο με τα μάτια των παιδιών. Η ανόθευτη αλήθεια τους είναι πυξίδα που μας οδηγει με ασφάλεια στην όντως ζωή. Καλό βραδάκι και καλή βδομάδα Αλεξάνδρα γλυκύτατη.

Talisker είπε...

Αλεξανδρα μου...

κανενα παιδι δε θα σκεφτοταν ετσι...

αν δεν ήταν μαθημενο να σκεφτεται ετσι..


και δεν ειναι τυχαιο που πολλοι απο μας ..

στην πιεση
σκεφτομαστε μια αγροικια

ενα καταφυγιο ..στη φυση και στη λιτη ζωη...

εκει νομιζω ειναι πραγματικα η συναντηση μας με το θεο...και την ηρεμια ...

Takiz είπε...

πως έχουμε γίνει έτσι???
ΠΩΣ???

Τι αναζητάμε άραγε???
Και αν τελικά μάθαμε, το έχουμε ???

Πόσο μικροί είμαστε ???

Αλεξάνδρα είπε...

@side21: δεν ξέρω πότε, δεν ξέρω πως, δεν ξέρω γιατί χάσαμε την ουσία της ζωής, ούτε τι κυνηγάμε.

Ξέρω πως δεν θα το φτάσουμε ποτέ, όπως ξέρω πως η ζωή είναι πολύ μικρή και εμείς την σπαταλάμε σε ανόητες πράξεις, ανόητες σκέψεις...

Ολοι ξέρουμε το σωστό, το καλό και το όμορφο κι ας επιλέγουμε το λάθος, το κακό και το άσχημο.

Παράξενο ε;

Αλεξάνδρα είπε...

@faraona: να είσαι υπερήφανη που αρνήθηκες να ζήσεις στην πόλη, την πολύβουη, την σπάταλη, την ανώριμη.

Το χωριό στέκεται με ωριμότητα, ξέρει τι θέλει, δεν αναλώνεται και είναι πλούσιο σε αισθήσεις.

Ξέρεις αυτές που κοιμίζουμε εμείς....

Τι να αγγίξεις στην πόλη; Τι να γευτείς; Τι να μυρίσεις; Και τι να κοιτάξεις;

Γι αυτό να νιώθεις υπερήφανη. Να δω πότε θα το πάρω απόφαση κι εγω να γυρίσω την πλάτη στη πόλη μου, που σαν καζάνι βράζει, η Αθήνα...

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@negma: είδες συμφωνίες; Η φύση μιλάει εντός μας, αλλά η λογική μας τραβάει εκτός...

Σε ευχαριστώ πολύ

φιλάκια

Αλεξάνδρα είπε...

@aggelos spyroy: το ανικανοποίητο της ανθρώπινης βλακείας.

Η ευτυχία είναι μπροστά μας, μα εμείς ανεβαίνουμε στα Ιμαλάια να την ψάξουμε...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@kryos: δεν μπορώ να μην φέρω λίγες κουβέντες του Καζαντζάκη:

* Όλα έχουν ένα κρυφό νόημα στον κόσμο τούτο. Ολα, άνθρωποι, ζώα, δέντρα, άστρα είναι ιερογλυφικά και χαρά σε εκείνον, αλίμονο σ΄εκείνον που αρχίζει να συλλαβίζει και να μαντεύει τι λένε... Τη στιγμή που τα βλέπεις δεν καταλαβαίνεις. Θαρρείς πως είναι άνθρωποι, ζώα, δέντρα, άστρα... Μονάχα ύστερα από χρόνια, πολύ αργά, μπαίνεις στο νόημα...

* Τριών ειδών είναι οι άνθρωποι:

Αυτοί που βάζουν σκοπό να ζήσουν, καθώς λένε, τη ζωή τους, να φάνε, να πιούνε, να φιλήσουν, να πλουτίσουν, να δοξαστούν...

Επειτα είναι αυτοί που σκοπό βάζουν όχι τη ζωή τους, παρά τη ζωή όλων των ανθρώπων. Νιώθουν πως όλοι οι άνθρωποι είναι ένα και μάχονται να φωτίσουν, να αγαπήσουν, να ευεργετήσουν όσο μπορούν τους ανθρώπους.

Και τέλος ειναι αυτοί που βάζουν σκοπό τους να ζήσουν τη ζωή του σύμπαντος. Ολοι, άνθρωποι, ζώα, φυτά, άστρα είμαστε ένα, η ίδια ουσία που μάχεται τον ίδιο φοβερό αγώνα:
Να μτουσιώσει την ύλη και να την κάνει πνεύμα.

Αν θέλαμε θα ήταν παράδεισος η ζωή....

Φιλιά

Μαρινα ..... είπε...

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕΣ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

φιλι...φιλι
ανασα...ανασα....


μεχρι να ειδωθουν ξανα τα ματια....

Roadartist είπε...

Ξεχωριστά τα νοήματα!!
Να είσαι καλά!!

νικόλας είπε...

Ξέρω τι θέλεις να πεις...
Αλλά έλα που μου μπαίνουν κι άλλες ερωτήσεις αλεξάνδρα μου

γιατί τα πράγματα είναι μοιρασμένα και αλλιώς...
όπως: Aυτοί περίμεναν ουρά στο ΙΚΑ ενώ εμείς είχαμε ιδιωτική ασφάλιση. Αυτοί είχαν απίστευτη ζέστη και υγρασία στο καυσωνα εμείς έχουμε αιρκοντίσιον.
Στη κατάψυξη του ψυγείου δεν είχαν σχεδόν τίποτα. Τα παιδιά δεν πηγαιναν να μάθουν μια ξένη γλώσσα, δούλευαν από νωρίς στο χωράφι τα ρούχα τους ήταν όλα παλιά και και και...

Ξαναλέω ξέρω τι θέλεις να πεις αλλά μου μπαίνουν και αυτές οι ταξικές διαφορές που δεν μπορώ πια να αγνοήσω. Τα πράγματα είναι μοιρασμένα αλλιώς. Καλημέρα

νικόλας είπε...

Μεγιά είπα;

Αλεξάνδρα είπε...

@unclescrooge: εμ πάντα εκεί είναι η ευτυχία, στο ύψος μας κι ας την ψάχνουμε πιο αριστερά, πιο δεξιά, πιο ψηλά ή πιο χαμηλά....

καλο απογευμα

Αλεξάνδρα είπε...

@ζαφορά: αλήθεια δεν ξέρω πως οι επιλογές μας έχουν τόσο λάθος κριτήρια....

Το ψάχνω σε μένα...

Καλό απόγευμα

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: μακάρι να μην μείνουν μόνο διδαχές.

Μακάρι να βρούμε την δύναμη να ζήσουμε με ουσία, σε αρμονία με την υπόλοιπη φύση...

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@ανεμοσκορπίσματα: ίσα για να θυμόμαστε που βρίσκεται η ουσία...

Αλεξάνδρα είπε...

@kalynama: ζωή σε αρμονία με την μητέρα φύση...

Ομως πια δεν γίνεται. Την έχουμε τόσο βαθιά πληγώσει που και να θέλαμε δεν θα μπορούσαμε.

Γίνονται τα δάση σε ένα χρόνο; σε δυό;

Θυμάμαι τους υπολογισμούς που έκανα στην τελευταία μεγάλη φωτιά της Πεντέλης - την χρονιά που γεννήθηκε ο γιός μου - πάνε ήδη 10 χρόνια μα δάσος πουθενά. Αν είμαι τυχερή μπορεί να ξαναδω τα μεγάλα εκείνα πεύκα και τα τρεχούμενα νερά της... μόνο που θα είμαι κάπου 70....

Αλεξάνδρα είπε...

@adaeus: ναι έτσι είναι! Γι αυτό στην επόμενη βουτιά σε εκείνα τα δευτερόλεπτα που θα νιώθεις σαν να πετάς - ελεύθερος, κράτα με στη σκέψη σου....

Αλεξάνδρα είπε...

@βασιλική ν: μακάρι να θέλαμε να δούμε με την ματιά τους.... όμως όχι, μεγαλώσαμε πια, σταματήσαμε να πιστεύουμε στα θαύματα...

Και πόσο μακριά από την όντως ζωή στεκόμαστε....

Καλό σου απόγευμα
Φιλιά καλή μου
σε ευχαριστώ που περνάς.

Αλεξάνδρα είπε...

@Talisker: ναι δεν μπορώ να πω πως έχεις άδικο, μα δεν είναι - ευτυχώς - πάντα έτσι. Δεν πέφτει το μήλο πάντα κάτω από την μηλιά.

Το έλεγα σε μια φίλη, πως την Παρασκευή από την πολύ ένταση στην δουλειά και τις πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή ένα πράγμα είχα κατά νου. Ηθελα, μόλις τελείωνα με την δουλειά να σηκώσω ψηλά το κεφάλι. Να δω ουρανό.(παλιά οι άνθρωποι την έλεγαν εργασία θεωρώντας πως παράγουν έργο. Τώρα έγινε δουλειά, λέξη τόσο κοντινή στην δουλία).

Αγαπώ την πόλη, έμαθα να την αγαπώ... μα χαίρομαι όταν είμαι κοντά στη φύση. Κοντά στα δέντρα και τα ζώα, κοντά στο χώμα ή στην άμμο. Στην θάλασσα ή στο βουνό.

Στην πόλη μιλάω πολύ. Στην εξοχή ακούω.

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@takiz: έλα μου ντε! πως έχουμε γίνει έτσι; Πως μπερδέψαμε τόσο πολύ τις προτεραιότητες μας;

Πως απομακρυνθήκαμε απο τις ξεκούραστες όμορφες στιγμές, κοντά στη φύση;

Πως χάσαμε τον ενθουσιασμό μας με τα απλά πράγματα;

Γιατί προκειμένου να μην πονέσουμε δεν αγαπάμε;

Γιατί με τον φόβο του θανάτου, σταματήσαμε να ζούμε;

Αχ αυτά τα γιατί που μένουν αναπάντητα από τα χρόνια της εφηβείας μου....

Αλεξάνδρα είπε...

@μαρινα γ: αχ να ήξερες πόσες κουβέντες σου έχω κρατήσει στην καρδιά μου.

Ανάσα ανάσα
Δάκρυ δάκρυ
γέλιο γέλιο

και θα βρεθούν οι ματιές μας, πάλι!

Φιλιά καλή μου
σε σκέπτομαι!

Αλεξάνδρα είπε...

@roadartist: καλό σου απόγευμα καλλιτέχνιδά μου.

Σε ευχαριστώ

Αλεξάνδρα είπε...

@σιωπηλός νικόλας: θα σου αντιτάξω πως αυτοί χρειάζονται την ιδιωτική ασφάλεια γιατί δεν έχουν υγεία,

...πως χρειάζονται το aircondition γιατί έχασαν για πάντα την δροσιά των δέντρων. Μια δεκαετία πριν στη Ν.Μάκρη δεν κοιμόσουν με κοντομάνικο ούτε το κατακαλόκαιρο. Εφυγαν τα δένρα ήρθαν τα air condition...

Στην κατάψυξη έχουμε αυτά που αγοράσαμε φρέσκα και τελικά τα τρώμε κατεψυγμένα. Τι να την κάνουν την κατάψυξη όταν μπορούν να βρουν φαγητό ανα πάσα στιγμή;

Τι να κάνουν την ξένη γλώσσα; Ξέρουν καλά την γλώσσα του σώματος που μιλάει όλες τις γλώσσες του κόσμου.

Είμαι άνθρωπος της εποχής μου και απολαμβάνω κάθε τεχνολογικό μικρό θαύμα όμως σκέπτομαι πως τα μικρά καθημερινά θαύματα της φύσης δεν θα τα φτιάξει ποτέ ο άνθρωπος...

Ξέρω καλά πως κατάλαβες τι λέω. Ταξικές διαφορές θα υπάρχουν πάντα γιατί πάντα θα υπάρχει απληστία.
Ομως η ευτυχία που βρίσκεται τελικά;

Σου άρεσαν οι αλλαγές; Το μπλογκάκι έγινε τρίστηλο! Εχει δουλίτσα ακόμα μα έχει μια άλλη βάση....

Φιλιά πολλά

kat. είπε...

πάρα πολύ όμορφο!
πολύ γλυκό και μακάρι να μας γίνει παράδειγμα..

αλήθεια όμως τι ηλικία είχε αυτό το παιδάκι;;;

faraona είπε...

Aλεξανδρα μου εχεις προσκληση για παιγνιδι στην Αψινθο.

Αλεξάνδρα είπε...

@kat: εφηβάκι ήταν το παιδάκι, ψαγμένο...

Αλεξάνδρα είπε...

@faraona: ήρθα την πήρα, θα παίξω.... δώσε μου λίγες μέρες καιρό μόνο...

Ανώνυμος είπε...

Ευτυχώς που υπάρχει το ίντερνετ και blogs όπως το δικό σου και ταξιδεύω στις αλήθειες της ζωής γιατί η τηλεόραση έχει καταντήσει να είναι κυρίως εκφραστής της κενότητας της συγχρονής καταναλωτικής μας κοινωνίας. Επιτέλους λιγότερη εικόνα, λιγότερα δήθεν και περισσότερη ζωή. Ευχαριστώ. Φιλάκια.

Αλεξάνδρα είπε...

@ανώνυμος: όλοι έχουμε την αλήθεια μας κι ευτυχώς που υπάρχουν αυτοί οι εναλλακτικοί τρόποι επικοινωνίας...

Ας μην αφήσουμε την ζωή να ξεφύγει μέσα απ΄τα χέρια μας.

Ξέχασες ή σκόπιμα δεν άφησες όνομα;

Οπως και να έχει
ευχαριστώ!