Θα πέρασαν χθες το απόγευμα σκέφτηκα και χαμογέλασα μόνη. Ο ανιψιός μου Γιάννης και ο αδερφός μου...
Πόσο κοντά είναι η ευτυχία και εμείς πόσο ανόητοι που την ψάχνουμε τόσο μακριά....
Το ίδιο συναίσθημα ένιωσα χθες τελειώνοντας το βιβλίο του Γιάννη Φιλιππίδη - του φίλου μου του Γιάννη - που μπήκε στην ζωή μου πρόσφατα.... αίσθηση ευτυχίας: που ήρθε στα χέρια μου, που αξιώθηκα και το διάβασα, που είναι πνευματικό παιδί του...
Ενα βιβλίο γεμάτο από εκπλήξεις και ανατροπές. Φτιαγμένο από υλικά ζωής. Στις 328 σελίδες του βρήκα απ΄όλα: ζωή, έρωτα, βία, χιούμορ που κάποτε πονάει, αγάπη, θέατρο, ιστορία και τελικά θάνατο... αυτόν που σε κάνει να θέλεις να αξιοποιήσεις την ζωή σε πείσμα, που θέλεις να τον παλαίψεις και να βγεις νικητής, έστω σε κάποιους γύρους...
Μου άρεσαν οι λέξεις του που έγιναν προτάσεις και έφτιαξαν εικόνες στο μυαλό μου. Με ταξίδεψαν, οικειοποιήθηκα την Βασιλική, έγινα κρυφή της φίλη, την θαύμασα, έκλαψα μαζί της και τελικά ζήλεψα το κουράγιο της...
Το έκλεισα με αίσθημα πληρότητας. Μια ζωή που χώρεσε σε 328 σελίδες.....
23 σχόλια:
Μη μ αγαπάς με συννεφιά δεν κάνει γιατί ειναι η μέρα βροχερή και πιανει μη μ αγαπας με τη βροχή γιατί έχει κάτι που μπορεί να ξεθυμάνει...
Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Τραγούδι: Νατάσσα Μποφίλιου
Στο αφιερώνω. Για βάλτο στα υπόψιν.
θα ψαξω να το βρω! Σ' ευχαριστω πολυ!!!
Καλο Βραδυ
Είδες πόσες όμορφες μέρες υπάρχουν κι' εμείς παραδομένοι στο κυνηγητό της ζωής, απλά τις προσπερνάμε;
Ειδικότερα όταν σε αγγίζει "Συνάνθρωπος" με το μαγικό του ραβδάκι
"...ξεχάσαμε το πως να αγαπάμε..."
Φιλί και Γλαρένιες
καλημέρα Αλεξάνδρά μου.
αν και την πιο γλυκιά την πήρες ήδη...
Την ευτυχία της ζωής κρυμμένη σε χαρτάκια ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ κι ας είναι οι σελίδες της Βασιλικής, Ελπίδα πληρότητας κάθε μέρα!
Την αγάπη μου!
@φυρδην μιγδην: όλα μπροστά μας απλώνονται και εμείς διαλέγουμε τι θέλουμε να δούμε, τι να νιώσουμε, τι να κρατήσουμε στις καρδούλες μας...
Ολα εμεις....
Στο γραφείο μου πίσω από την πλάτη μου, για να το βλέπουν όλοι, υπάρχει μια επιγραφή που λέει:
Η ΑΓΑΠΗ ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΨΑΧΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ
Φιλιά καλημέρας μανούλα
@κωνσταντίνος π: πράγματι ήταν έκπληξη για μένα, γλυκειά, όμορφη το σημείωμα του 11χρονου ανιψιού μου...
Μα και η δική σου καλημέρα σε μια μέρα που μόλις άνοιξε τα μάτια της το ίδιο ζεστή και αναγκαία είναι...
Οσο εχω φιλους που ερχονται με την καλημέρα τους, τίποτα δεν με φοβίζει και όλα ομορφαίνουν.
Σε ευχαριστώ λοιπόν!
φιλί καλημέρας
@Βίκυ,
ναι καλή μου εκεί είναι η ευτυχία, στα μικρά πράγματα, εκεί ξέρεις ότι κάποιος σε νοιάζεται, σ΄αγαπά, σε έχει στην σκέψη του...
Η Βασιλική μπήκε στην καρδιά μου γιατί ήταν αυθεντική, όμορφη, έξυπνη, πονεμένη, αγαπησιάρα και τελικά μια μικρή ηρωίδα απέναντι στη ζωή, που δοκιμάστηκε, πόνεσε μα πάντα έμεινε με το κεφάλι ψηλά!
Φιλιά πολλά καλή μου!!!
και μια αγκαλίτσα
πληρότητα .....γεμάτη δηλαδή...αυτό είναι ευτυχία το να μην είσαι άδειος....
χάρηκα πολύ που το άκουσα...θα ψάξω και το βιβλίο...!!
φιλιά καλή μου
Η ευτυχία ειναι δίπλα μας εμείς όμως δεν την βλέπουμε την αγνοούμε...
Κάθε που περνάω από δω, Αλεξάνδρα της Ελπίδας, ξέρω πως θα βρω κάτι που θα με κάνει να χαμογελάσω, κρυφά ή φανερά...
:)
To σημείωμα και τα μάτια σου, ότι πολυτιμότερο έχουμε πια είναι η αθωότητα των παιδικών ματιών...
Όσο για τη Βασιλική, τι να πω, που μου χάρησε ένα ταξίδι όταν το χρειαζόμουν περισσότερο... Μόνο πως της είμαι ευγνώμον μπορώ να πω.. μόνο αυτό :)
Καλημέρα Αλεξάνδρα :)
@fatale: μου πήρε αρκετό χρόνο απ΄την ζωή μου μα κατάλαβα πως το πρώτο που έχει να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος είναι ο εγωισμός του...
Μετά βλέπει πιο εύκολα την ευτυχία που στέκεται μπρος του...
Θα σου αρέσει το βιβλίο.
Φιλιά
@lockheart: ξέρω ότι είσαι παρατηρητής των μικρών πραγμάτων που χαρίζουν ευτυχία...
Ξέρω ότι σου αρέσει να στοχάζεσαι και να ψάχνεις για την αλήθεια...
Χαίρομαι που αντιστέκεσαι!
Φιλιά πολλά
@Ελενα 72: Ναι, ένα όμορφο ταξίδι η Βασιλική...
Τα παιδιά είναι πολύτιμα, είναι τα κομμάτια του μέλλοντος μας, είναι όλες μας οι ελπίδες και οι προσδοκίες...
Πολλές φορές τα βαραίνουμε κι αυτά.... Πόσο διαφορετική έπρεπε να είναι η ζωή μας και οι προτεραιότητές μας... Αχ
Φιλιά φιλενάδα
και κάθε που σε "βλέπω"
χαίρομαι. Να το ξέρεις.
Αλεξάνδρα, η ανάρτησή σου με συγκίνησε βαθιά, γιατί η Βασιλική μου, σου ξύπνησε τόσες όμορφες σταθερές αξίες, με τον πόνο, τη χαρά, τη συνειδητοποίησή της.
Και να μαρτυρήσω άλλη μια φορά, πως εξακολουθεί να υπάρχει στο δεύτερο μυθιστόρημα, από κομπάρσα, κατέληξε β’ γυναικείος ρόλος κι από μηχανής θεά στα δύσκολα. Λίγη υπομονή ακόμα, σε σένα που την αγάπησες και σ’ όποιον άλλον φίλο…
Οπως έγραψα αναμένω το επόμενο βιβλίο σου με παιδική ανυπομονησία.
Γιάννη, είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος...
Αλεξανδρούλα, μόλις τελειώσει η εξεταστικούλα μου θα το διαβάσω το βιβλίο...
καλησπέρα τυχερή χαρούμενη φιλενάδα!
εγώ έπεσα να κοιμηθώ για μεσημέρι (λίγο ήθελα ρε γαμότο) και τα τερατάκια μου κάναν ΤΟΣΗ φασαρία με τρεχαλητά, φωνές και γέλια που βέβαια σηκώθηκα με ταχυπαλμία.
τους την είπα.
πήγαν λοιπόν μέσα και μετά απο λίγο ήρθαν για συγνώμη:
με προβαρισμένο χορευτικό για πάρτη μου και ροζ κουτάκι με
"ΜΑΜΑ ΣΙΓΝΩΜΙ ΣΑΓΑΠΜΕ"
γραμμένο μέσα...
μια γλύκα ανεκτίμητη.
όσο για το βιβλίο του γιάννη...ΓΑΜΟΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!!!
φιλιά απογευματινά εν όψει εκτακτης συνέλευσης πολ/κίας τρομάρα μου! τι τραβάω ρε ...μετά όμως θα βγω ν'ακούσω μουσική!
μ'αρέσεις όταν χαμογελάς έτσι. it's a beautiful day!
χχχ
Όταν τελειώνει ένα καλό βιβλίο, νιώθεις σαν να χάνεις έναν πολύ καλό φίλο.
Μπράβο στον Γιάννη που πέρα από απρόσωπος συγγραφέας, υπάρχει ως ύπαρξη, λόγος και αντίλογος.
Μια ζεστή αγκαλιά στα ανίψια σου...την τόσο όμορφη συνέχεια της ζωής!
@ασκαρδαμυκτί: θα σου αρέσει!
@maya: είδες που τα παιδάκια σου, προσπάθησαν να σου χαρίσουν μια στιγμή χαράς; Αυτό δεν είναι αγάπη;
Ασε που ζητάμε συνέχεια απ΄αυτά. Γιατί ξεχάσαμε πως είναι ο κόσμος μέσα από τα μάτια των παιδιών.
Και μπλεγμένοι - εμείς - στα γρανάζια της καθημερινότητάς μας, περιμένουμε απ΄τις ψυχούλες που ακόμα έχουν πάνω τους την σκόνη των αγγέλων να καταλάβουν την κόλασή μας...
Τελείωσε το βιβλίο αλλά ευτυχώς έχει κι άλλοοοοοοοοοο. Λίγο υπομονή και ε-ε-έρχεται...
Εμείς σήμερα ταβερνούλα. Εχουμε την επέτειό γνωριμίας μας: 14 χρόνια μαζί...
Κερνάμε κρασάκι λοιπόν
Φιλιά απίστευτη φιλενάδα
@spitogata: το βιβλίο χάθηκε αλλά την Βασιλική μάλλον την κράτησα έξω από τις σελίδες...
Και ξέρω ότι θα συζητάει μαζί μου -τώρα που την γνώρισα - στα δύσκολα...
Εχει περπατήσει χρόνια στον δρόμο που έχει το όνομα Ζωή... και κάτι ξέρει.
Μια αγκαλιά σ΄όλα τα παιδιά του κόσμου που κρατούν στα μικρά -σήμερα- χεράκια τους τον κόσμο όλο!
Φιλιά καλή μου
Kαλησπέρα :) τελικά οι μικρές χαρές είναι αυτές που μας φτιάχνουν τη μέρα, που μας κάνουν να χαμογελάμε και να μη θυμόμαστε γιατί.
Τα αγαπημενα μου βιβλία τα διαβάζω ξανά και ξανά.
Και πάντα ειναι σαν να τα ανακαλύπτω για μια ακόμα φορά.
:)
Δημοσίευση σχολίου