Μεγαλώνει η μέρα και χαίρεται η ψυχή μου.
Αφησα το γραφείο. Το γραφείο, τα 25 χρόνια μου εκεί, κάθε μέρα, σταθερή...
Η φιλενάδα μου μας κάλεσε πριν λίγες εβδομάδες σε ένα παιχνίδι ερωτήσεων για να μάθει η μια την άλλη λέει καλύτερα. Το παιχνίδι είχε μια ερώτηση: πόσες δουλειές έχετε κάνει στη ζωή σας; Χαμογέλασα. "Μία" σκέφτηκα. Μου φάνηκε παράξενο...
Είναι και τα 12 του σχολείου... Τα μαύρα χρόνια που λέω με πίκρα...
Τελικά μόλις 5 χρόνια ξενοιασιάς έχουμε και μάλιστα τώρα με τις μαμάδες να δουλεύουν ούτε αυτά. 6 μηνών βρέφη και πάνε σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Κι ύστερα ψάχνουμε γιατί οι κοινωνίες μας είναι έτσι όπως είναι...
Ζήτησαν τα μάτια μου ουρανό, να πάρουν το σχήμα τους ξανά. Ολη μέρα μπροστά στον συνάδερφο - έτσι λέω τον υπολογιστή - τετραγωνίστηκαν κι είπαν να ξαποστάσουν στο γαλάζιο του ουρανού...
Χαίρομαι που μεγαλώνει η μέρα. Αγαπάω το φως...
Δεν θέλω κλειστές τις πόρτες. Θέλω να στέκονται ορθάνοιχτες, μαζί με τα παράθυρα και το φως να παίζει με ότι υπάρχει από πίσω. Φτάνει η κλεισούρα. Τις θέλω όμορφες, φρεσκοβαμένες με τα χρυσά τους χερούλια να σε προκαλούν: "άνοιξε μας και θα δεις".
Μόλις σήμερα τακτοποιήθηκε η αποθήκη. Ναι, σήμερα μπήκαν τα χριστουγεννιάτικα στη θέση τους και κατέβηκαν τα αποκριάτικα... Πόσα όμορφα δεν μένουν εκεί κλεισμένα.... Τα πρώτα μου τετράδια, παλιές φωτογραφίες και βιβλία, τα πρώτα ρουχαλάκια των παιδιών, τα πρώτα τους παιχνίδια, αναμνήσεις κλεισμένες κι ο χρόνος σταματημένος εκεί, κλεισμένος σε κουτάκια...
Ενθουσιάζομαι εύκολα, πληγώνομαι όμως κι εύκολα. Κι ύστερα μαζεύω τα κομμάτια μου, φροντίζω τις πληγές μου και χαμογελώ. Σηκώνομαι ξανά...
Αλλο κείμενο είχα σκοπό να αναρτήσω, μα στον δρόμο για το ωδείο, άλλαξα γνώμη. Ενας φίλος μου έγραψε πριν λίγες μέρες πως θα ΄θελε να γράψει, ότι του ερχόταν.
Εύκολα έρχονται οι σκέψεις. Μάλλον υποφέρω από τις πολλές σκέψεις κι όχι το αντίθετο. Διάβαζα πως περίπου 60.000 σκέψεις γυρνούν στα κεφάλια μας κάθε μέρα μα το χειρότερο είναι πως επαναλαμβάνονται. Κι ύστερα ψάχνουμε να βρούμε γιατί μας τρώει το άγχος...
Σταματάω να γράφω. Πρέπει να φύγω ξανά. Μόνο που τώρα ο ήλιος έχει πια αποχωρήσει. Εχει πιο κρύο τώρα κι ένα φεγγάρι που γεμίζει μέρα την μέρα...
46 σχόλια:
Μ αρέσεις πολυ όταν γράφεις ετσι...
σαν να έκανα μαζί σου μιά βόλτα ήταν...και μετα σαν να στάθηκα δίπλα σου μπρος στο φωτεινο ορθάνοιχτο παράθυρο της καρδιάς σου.
Καλο βραδάκι Αλεξάνδρα μου.
πώς καταφέρνεις να βγάζεις ηρεμία
όταν τρέχεις έτσι ?
πώς ?
ίσως γι'αυτό
το χαμόγελο σου είναι τόσο αληθινό .
γιατί προλαβαίνεις να κοιτάξεις τον ουρανό
κι ας βιάζεσαι .
γιατί κλέβεις μια ματιά στο φεγγάρι πριν κοιμηθείς .
γιατί ξέρεις πού είναι το σημαντικό .
το όμορφο.
το ουσιαστικό .
νάναι πάντα ανοιχτές οι πόρτες ...
καλημέρα φιλενάδα
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
πως αντεχεις; ρωτας...
πληγώνομαι εύκολα. Κι ύστερα μαζεύω τα κομμάτια μου, φροντίζω τις πληγές μου και χαμογελώ. Σηκώνομαι ξανά... απαντω(ς)...
ναι...μεγαλώνει η μερα ΕΛΠΙΔΑ μου...
κι εσυ στο φως...χαιρεσαι
χαμογελας...
και με παρασερνεις...με τραβας μαζι σου....
σου χαμογελαω...
σου γελαω...ελπιδα
απ΄την φωνη σου ...δανεισμενη...
οχι δανεισμενη....αρπαγη κάνω την " ελπιδα και το φως σου"...
και φωναζω....ΚΑΛΗΜΕΡΑ...
ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ "ΕΛΠΙΔΑ" μου....
αντιστροφη κι αναλογη...
της καρδιας σου...
της ψυχής σου....
με εμαθες....
και με μαθαινεις....
την καρδια μου...
παντα
Basika
για αλλη δουλεια μπηκα
αλλα επεσα πανω σε αυτο!
Τι να λεμε τωρα το παιδι μου ειναι καταπληκτικο
και ειναι σαν και μενα
καταπληκτικο
μονο με τους καταπληκτικους....
Μπορω να εχω λιγο περιε
δεν τη μπορω τοση ευσυγκινισια
λειπω και δεν γραφω
αλλα
στιγμη δεν εχετε βγει απο το μυαλο μου
ειστε υπεροχες!
Αλεξ τηλ . σε φιλω
πολυ πολυ πολυ
Θυγατηρ!!
ΑΞΙΑ!!!
ΚΟΙΤΑ ΜΕ??
ΨΗΛΩΣΑΑΑΑΑΑ!!!
ΜΑΤς
Τωρα διαβασα και το κειμενο
ανοιχτες πορτες ε??
ξερεις τι σημαινουν?
δεν εχεις τιποτα να κρυψεις
και απο τιποτα να κρυφτεις
υπεροχη Αλεξανδρα μου!
καλημέρα!
ξέρεις κάτι;
σου το είχα ξαναπεί, το είδα και όταν βρεθήκαμε: μου βγάζεις μια υπέροχα γλυκιά αισιοδοξία.
και γουστάρω!
και σε παραδέχομαι που μπορείς και κάνεις ΌΛΑ αυτά τα πράγματα και δεν δυσανασχετείς.
εγώ θα έριχνα όλη την ώρα μπινελίκια και θα γκρίνιαζα!
πάντως μάλλον εκείνοι που δεν σκέφτονται είναι (επιφανειακά τουλάχιστον) περισσότερο ευτυχισμένοι.
είπα κάποτε να το προσπαθήσω κι εγώ αλλά δεν...
αλλά 60.000?????
κουράστηκααααααα!!!!!
μόνο στη σκέψη, φαντάσου.
για να δουλεύουμε και λίγο τώρα!!
φιλιά
πως γινεται να σταματησεις να σκεφτεσαι; γινεται; κι αν εσυ τωρα εισαι αγχωμενη πως γινεται να εκπεμπουν οι λεξεις σου τοση γαληνη;
ειναι ενα βιβλιο " πως εγινα βλακας"
το πηρα πριν απο τρια τεσσερα χρονια, το θεμα του ηταν οι προσπαθειες ενος τυπου που ειχε κουραστει να σκεφτεται διαρκως και ηθελε να βρει τροπο να χαζεψει πηπως ξεκουραστει...
ααα και κατι μου χρωστας.
Ενθουσιάζομαι εύκολα, πληγώνομαι όμως κι εύκολα. Κι ύστερα μαζεύω τα κομμάτια μου, φροντίζω τις πληγές μου και χαμογελώ. Σηκώνομαι ξανά
Εδω μοιαζουμε πολυ!!!
Κι εμενα μου αρεσει που μεγαλωνει η μερα...αλλα και οταν μικραινει μου αρεσει. Γενικα, βρισκω πολυ γοητευτικο τον κυκλο αυτο των πραγματων, που κλεινει και ανοιγει αλλα δεν σταματαει ποτε να διαγραφεται!
Όταν αφήνεις τον εαυτό σου ελεύθερο, μαγεύεις.
Κι αυτό το "υποφέρω από πολλές σκέψεις"... Εδώ μου καρφώθηκε (δείχνω δόξα πατρί), σαν μαχαίρι.
:)
Σκέψεις, που στην πραγματικότητα
δε ζυγίζουν τίποτα.
Κι όμως, είναι αυτές που βαραίνουν την πλάτη της ψυχής μας πολλές φορές και μας λυγίζουν.
Μα είναι κι αυτές που σε ανεβάζουν ψηλά.
Και δες πόσο ψηλά.
Τεντώνεις το χέρι να πιάσεις τον ήλιο, που τόσο σ'αρέσει.
Τεντώνεις το χέρι να πιάσεις ουρανό.
Και για σένα, Αλεξάνδρα μου,
για σένα ,
ο ουρανός δεν μένει αδιαφορος..!
Μια αγκαλιά-τανάλια
κατάδική σου με πολύ αγάπη!
@faraona: προσπαθώ να ξεκλέβω στιγμές από την καθημερινότητα, να την ξεγελώ, να την ομορφαίνω.
Μου αρέσει να κάνω εκπλήξεις περισσότερο απ΄το να μου κάνουν.
Μου αρέσει να μπορώ να κερδίζω χαμόγελα.
Χαίρομαι που σου άρεσε!
Φιλάκια καλή μου
Μεγαλώνει η μέρα ...
Μύρισε Άνοιξη !!!
Ανοιχτές πόρτες, ανοιχτές καρδιές ...
Καλό Σ.Κ.
@maya: είμαι ήρεμη γιατί τρέχω με αγάπη. Σκέφτομαι τον σκοπό και γαληνεύω.
Από πιτσιρίκα μόνη έτρεχα. Σε όλα. Γιατί είχα πολλές αγάπες...
Κι όταν η απογοήτευση ή η κούραση πάει να με κυριεύσει τους χαμογελάω και τους λέω "πάντως εγω όταν πεθάνω θα έχω ρουφήξει την κάθε στιγμή ως το μεδούλι" και τους κλείνω το μάτι.
Ο ουρανός, η θάλασσα, το φεγγάρι, η βροχή όλα με ξεκουράζουν και μου δίνουν δύναμη...
Εχω μεγάλες ανοχές και αντοχές. Το μόνο που δεν αντέχω είναι η βλακεία, ιδιαίτερα όταν βρίσκει τρόπους να δικαιώνεται.
Φιλενάδα
κι όταν οι πόρτες είναι κλειστές εμείς θα παίρνουμε το πασπαρτού και θα τις ανοίγουμε
Φιλιά
@Μαρίνα: μου, ποιήτριά μου,
που καταφέρνεις και την πιο μικρή λεξούλα να την ντύνεις συναίσθημα, να την ποτίζεις εμπειρία...
...κάθε βράδυ ξέρω πως κοιμάσαι με την ελπίδα και την αγάπη αγκαλιά.
Το ξέρω καλή μου αυτές σε δυναμώνουν και ζωγραφίζουν χαμόγελα στο πρόσωπό σου.
Κι αντέχεις.
Μαζί. Εδω.
Με δάκρυ, με χαμόγελο.
Φιλιά καλή μου.
@Talisker: μην μας χάνεσαι γιατί σε ψάχνουμε, γιατί ανησυχούμε!
Η μικρή πραγματικά πρέπει να σε κάνει περήφανη.
Είναι σπιρτόζα, είναι πανέξυπνη, είναι ναζιάρα, είναι γυναικάρα!
Φιλάκια
@Talisker: σαν να ξέρεις από...πόρτες.
Ε ναι, εχω δουλέψει πολύ με τον εαυτό μου για να μην έχω ανάγκη να κρύψω κάτι ή να κρυφτώ...
Όλα στο φως!
Στο σκοτάδι αφήνομαι μόνο για να κοιμηθώ.
Στο λέω πάλι: ευχαριστώ που έχω μια θέση στην καρδιά σου!
Φιλιά πολλά
@κωνσταντίνος π: ε καλά, μην φανταστείς ότι δεν ρίχνω μπινελίκια όταν πρέπει. Κι όταν μου τελειώσουν τα γνώριμα, φτιάχνω καινούργιες λέξεις ;-)
Πάντα μες τις προσευχές μου υπάρχει η παράκληση να μην μου αφαιρεθεί η συνείδηση, η σκέψη, η ανάμνηση, δηλαδή το μυαλό μου.
Ναι, οι ειδικοί τόσες σκέψεις έχουν καταγράψει ότι κυκλοφορούν σε ένα κοινό μυαλό δυτικού τύπου. Πάντως υπάρχουν τεχνικές που μαθαίνεις να αδειάζεις το κεφάλι σου. Είναι απίστευτη καθημερινή εμπειρία.
Αλλωστε είναι γνωστό ότι για να μπει κάτι καινούργιο πρέπει να υπάρχει χώρος. Αρα πρέπει να αφήνεις μια πόρτα ανοιχτή να μπαινοβγαίνουν οι σκέψεις.
Φιλάκια
Καλό Σ/Κ
α εγώ δυσκολεύομαι να τις μετρήσω τις δουλειές που έχω κάνει.. 20-30;.. και έχω διασκεδάσει τις περισσότερες με όλα τα αβάσταχτα.. κατά τους άλλους..:):)
ναι ανοιχτές πόρτες.. κι όποιος δεν αντέχει.. να κλείσει τα μάτια.. αντί να μας κλείσει τα φώτα..:):)
την καληνύχτα μου:):)
υγ. κανονίστε για μποουλινγκ.. και για βιντεοσκόπηση..:):)
χα..
ποιος θα τολμούσε να γράψει ελεύθερα τις σκέψεις του; ποιός στ'αλήθεια.. χωρίς τελεία, μα με αποσιωποιητικά.. σαν μια συνέχεια.. χωρίς να κρύβει τίποτα...
Ίσως αν μπορούσαμε να εκφραστούμε όπως ακριβώς νιώθουμε και σκεφτόμαστε, να μπορούσαμε να θεωρήσουμε τον εαυτό μας ελεύθερο... πραγματικά ελεύθερο όμως...
Σε φιλώ. Καλό σου βραδάκι :-))
... βγες στο μπαλκόνι σου να δεις, ξεμύτισε το φεγγάρι, ανάμεσα σε κάτι φωτεινά σύννεφα... Μαγεία!!!!
Φιλί!
Έγραφες και το φεγγάρι γέμιζε .... το σχόλιο μου θα σε βρει με το φεγγάρι ολόγιωμο ...άραγε αλλάζει η ομορφιά του φεγγαριού αλλάζοντας η δική μας οπτική γωνία ? (άσχετο :)).
Κανένας υπολογιστής δεν θα μπορέσει ποτέ να αλλάξει τη ματιά σου ... είναι αυτη η ματιά που γεννάει τέτοια υπέροχα κείμενα που όταν τα διαβάζεις ταξιδεύεις ...κι έχεις το χάρισμα του να κάθεσαι απλώς , να βάζεις τα χέρια σου στα πλήκτρα και να αφήνεσαι στο να αποτυπώσεις σκέψεις που θα γεννήσουν όμορφα συναισθήματα .
Νομίζω ότι θα μπορούσες να γράψεις χιλιάδες μαγευτικές αναρτήσεις κάθε μέρα .
Να είσαι καλά , καλή μου φίλη και να μείνεις πάντα έτσι !!!
Μια υπέροχη μέρα θα σου ευχηθώ για σήμερα !!!
Φιλιά !!!
@αν ακους: μμμ χρωστάω; τι χρωστάω εκτός από της Μιχαλούς που λένε;
Γίνεται και βέβαια γίνεται να "αδειάζεις" το μυαλό, με κόπο βέβαια, πολύ κόπο.
Ποτέ δεν θα θελα να είμαι φυτό μόνο και μόνο για να μην σκέφτομαι...
Φιλιά πολλά
Το φεγγάρι είναι πια γεμάτο και παίζει με το θυμικό των ανθρώπων...
@butterfly: καλή μου πεταλούδα και εμένα μου αρέσει αυτός ο αιώνιος κύκλος της φύσης.
Δεν μπορώ την μονοτονία.
Αλλά μου αρέσει να βλέπω τον ήλιο τον χειμώνα και την βροχή την άνοιξη.
Λες γι αυτό η μητέρα μου να με έλεγε "αντιδραστική";
Φιλιά
@Aggelos Spyrou: απ΄ότι βλέπεις όλοι υποφέρουμε από πολλές σκέψεις...
παρόλο που κι αυτές μάζεμα θέλουν μόνο...
ξεκλέβω στιγμούλες, τι άλλο μου μένει;
Δηλαδή τώρα σε τι σε έχω μεταμορφώσει με τα μάγια μου ;-pppp
Φιλιά χ3
@ηλιαχτίδα: πραγματικά αυτό που με γαληνεύει πια είναι ο ουρανός, η θάλασσα, ο αέρας...
Χθες χάζευα την θάλασσα που από πάνω της είχε λευκά σύννεφα που έκρυβαν τον ήλιο, ο οποίος χρωμάτιζε πορτοκαλί τον ουρανό.
Απίστευτες εικόνες!
Λες να είναι αυτό που λένε: το καλό με τα γεράματα είναι ότι όλα αυτά που δεν μπορούσες να αποκτήσεις όταν ήσουν νέος, τώρα πια δεν τα χρειάζεσαι;
Φιλιά
@side21: η άνοιξη είναι η εποχή μου!
Ναι έτσι όπως τα λες.
Η εποχή της αισιοδοξίας!
Φιλιά
@kulpa: τι ωραία που το είπες:"ναι ανοιχτές πόρτες.. κι όποιος δεν αντέχει.. να κλείσει τα μάτια.. αντί να μας κλείσει τα φώτα..:):)"
τόσες πολλές δουλειές ε; Τι καλά! Σίγουρα δεν μπορείς να πεις ότι υποφέρεις από μονοτονία ε;
ααα για βιντεοσκόπηση μην μου λες... τι κάνω τα τελευταία δυό σαββατοκύριακα νομίζεις;
Οσο για bowling όποτε θέλεις. Χαρά μου!!
Φιλάκια
@kalynama: και εγω γιατί είμαι σίγουρη ότι εσύ μπορείς;
Το μόνο που χρειάζεται είναι τόλμη. Να μην σε νοιάζει αν όλοι δουν τις αδυναμίες σου.
Είναι δύσκολη η ελευθερία μα είναι όμορφη. Δίπλα της στέκει η αγάπη
Φιλιά καλή μου
Πάντα να είσαι αγάπη
@adaeus: τώρα το φεγγάρι γέμισε πια. Μια λευκή μπάλα στο στερέωμα που διασκεδάζει με την πλημμυρίδα των ανθρώπων...
Φιλιά
@kryos: Ο Κωστής Παπαγιώργης έγραψε πως κανείς δεν γνωρίζει αν αγαπάμε ένα πρόσωπο επειδή είναι όμορφο ή αν γίνεται όμορφο επειδή το αγαπάμε...
Δεν είμαι συγγραφέας. Μπορώ να γράφω για ότι νοιώθω, για ότι πιστεύω, για ότι αγαπώ ή δεν συμπαθώ. (Το μίσος δεν είναι απ΄τα συναισθήματα που έχουν αγγίξει την καρδιά μου, όχι ακόμα τουλάχιστον.)
Χαίρομαι που σε άγγιξαν αυτές οι σκέψεις.
Μου αρέσει να κρατάω επαφή με τα όμορφα που λέει η maya δεν θέλω να τους κρύβομαι.
Φτάνει η ασχήμια γύρω μας.
Φιλάκια
Δεν θα σε ελεγα αντιδραστικη...μαλλον αντισυμβατικη! Κι εγω λατρευω τις καλοκαιρινες μπορες και τη χειμωνιατικη λιακαδα, γιατι ακριβως μου θυμιζουν τον κυκλο αυτο της ζωης, τις εναλλαγες, οτι τιποτα δεν ειναι σταθερο και ολα αλλαζουν!
Ολο εβλεπα τον τιτλο της αναρτησης σου κι ολο αρνιομουν να ερθω.
Ο χειμωνας φετος μου φευγει και δεν τον χορτασα. Μεγαλωνει η μερα σημαινει οτι καλοκαιριαζει κιολας σιγα σιγα.
Κι εμενα μου αρεσει το φως! Και το σκοταδι, ενιοτε :)
Εφυγες απο καπου μετα απο 25 χρονια;; Δεν θελω καν να μου πεις πως ενιωσες .
Οι αναρτησης που αλλου θελαν να πανε κι αλλου κατελληξαν ειναι οι ομορφοτερες :) Οι πιο αυθορμητες :)
Καλημεραααααα!!!
xxxx
επειδή δεν έχεις αρκετά να κάνεις
σε κάλεσα σε παιχνίδι ...
χεχεχε
καλημέρα
χχχχχχχχχχχχχχχχ
Οι αποθήκες είναι μανταλωμένες με πόρτες χρυσές. Χριστουγεννιάτικα, Αποκριάτικα, σκέψεις. Γεμάτες. Οι αποθήκες.
@butterfly: κι εγω αντισυμβατική θα με έλεγα μα ξέρεις πως είναι οι μεγάλοι...
τα ξέρουν όλα...
Χωρίς ταμπέλες θέλω να υπάρχω...
φιλάκια
καλό σ/κ
@Dee dee: όχι καλή μου, δεν έφυγα μετά από 25 χρόνια. Πάντα η ίδια διαδρομή, σχεδόν ο ίδιος χώρος.
Τα πολλά χρόνια σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν τα έζησες καλά και μοναδικά. Σε γυρίζουν πίσω, τότε που ξεκινούσες με αβεβαιότητα για το μέλλον, που ίσως είχες άλλα σχέδια ή που απλά είχες την τύχη να δεις τα όνειρά σου να πραγματοποιούνται. Δούλεψα μαζί με τον αδερφό μου για να δούμε το όνειρό μας να πραγματοποιείται. Δεν είναι λίγο.
Γι αυτό πρόσεξε τι ονειρεύεσαι, μπορεί να γίνει πραγματικότητα ;-)
παντός καιρού κι εγω μα έχω μια αδυναμία στην άνοιξη...
Φιλιά
@maya: να με καλέσει η φιλενάδα μου και να μην παίξω; γίνεται; δεν γίνεται!
Φιλάκια πολλά
Θα είσαι επιεικής ως θεατής και οπαδός ε;;; αν χάσω θα με κάνεις αγκαλίτσα κι αν κερδίσω πάλι θα με κάνεις αγκαλίτσα ε; Για σήμερα λέω
@Αντώνης: μια χαρά το έπιασες το μήνυμα Αντώνη.
Πόσες σκέψεις, πόσα συναισθήματα δεν είναι κρυμμένα στις αποθήκες...
καλό σ/κ
δεν . γλυτώνεις . λέμε !
:))))))
καλημέεεεεεεεερα
χχχχχχχχχχχχχχχχχ
Xaxaxa κανόνισε και είναι βαριά η μπάλα που θα κρατάωωωωωωω
Σκέψης …..
Χίλιες λέξεις στις σελίδες του παλιού λεξικού, που είναι παραχωμένο σε μια άκρη της βιβλιοθήκης.
Χίλια αστέρια στον ουρανό που φέγγουν καταμεσής στην νύχτα, χωρίς να τα αγγίζουμε.
Χίλια βότσαλα στην παραλία, που τα βαράνε τα κύματα, και αυτά παραμένουν εκεί.
Έχω πολλά χίλια να αναλύσω ακόμα, αλλά όσο ο αριθμός μεγαλώνει τόσο η σκέψη γίνεται νωχελική και άτονη.
Με πολλή αγάπη.
Vassilis Stranger
μεγαλώνει η μέρα, μεγαλώνει η μέρα
κι εσύ χάνεσαι!
δε σου έφτανε το υπερφορτωμένο πρόγραμμα
το φόρτωσες και άλλο;
βάλθηκες να μάθεις μια πεταλούδα και μια ηλιακρίδα να παίζουν bowling?
που είναι τα βίντεα? θέλω ντοκουμέντα!!!!
καλή εβομάδα να έχουμε Αλεξάνδρα μου
καλή εβδομάδα ΘΑ έχουμε!
έρχομαι!!! 2+σήμερα!!!!
πολλά πολλά φιλιά
Μεγαλώνει η μέρα Αλεξ μου, αλλά δεν ξέρω αν μ'αρέσει αυτό. Είμαι πολύ του χειμώνα, του κρύου, του σκοταδιού, των κλειστών παραθύρων και πατζουριών... Και ότι μεγαλώνει η μέρα μου θυμίζει ότι απομακρύνεται ο χειμώνας...
Καλημέρα κριαράκι!!!
@Vassilis Stranger: βρε βρε τον χιονιά περίμενες για να εμφανιστείς στην blog ο γειτονιά εσύ;
Σκέψεις πολλές....
μακάρι πάντα να αγγίζουν τα αστέρια, τον ήλιο, το φεγγάρι, να αγγίζουν την θάλασσα, να χαϊδεύουν τον άνεμο...
Σκέψεις πολλές...
μα σε πόσες επιτρέπει ο χρόνος να ζωντανέψουν;
Φιλιά
Να μην ξεχνάς την γειτονιά.
@Kωνσταντίνος π: δεν έχεις άδικο, χάνομαι, αλλά δεν φταίει η μέρα...
Η πεταλούδα αρνείται να μάθει bowling αλλά της αρέσει να πίνει καφέ, η ηλιακρίδα αρχίζει και καταλαβαίνει πολύ καλά, έγραψε και την φοβερή ωδή κι ίσως να την πείσω να παίξει...
Εσυ έρχεσαι ή μήπως ήρθες; Εγω θα φύγω όμως το Σάββατο. Με καλεί το 5o open στην Θεσσαλονίκη...
Ωραία τα κανονίσαμε ε;
Τι να πω...
Καλως να έρθεις πάντως κι αν δεν προλάβουμε να ιδωθούμε κάτι θα σκεφτούμε. Κάπου μέσα στον χρόνο θα συναντηθούμε...
Φιλιά πολλά
@South Of The River: έλα ρε που είσαι σκοτεινός τύπος εσυ...
Νυχτερινός ναι, σκοτεινός όμως όχι...
Καλός ο χειμώνας, δεν λέω, μα πολύ καλύτερή του η άνοιξη. Να σου υπενθυμίσω ότι άνοιξη γεννήθηκες;
Φιλάκια πολλά
Να δω πότε θα πιουμε
ποτάκι παρέα...
Δημοσίευση σχολίου