Ημέρα Των Ερωτευμένων

...ημέρα των ζευγαριών - που ο έρωτας χτύπησε με τα βέλη του και έμπλεξε τις καρδιές τους σε ιστορίες αγάπης - η σημερινή...

Η δική μου καρδιά χτυπάει σε ρυθμούς heavy metal γιατί θυμωμένη θυμάται δυό φίλες της καρδιές - του Δημήτρη και της Κικής - που δεν θα είναι κοντά. Δεν θα μπορέσουν να αγκαλιαστούν, δεν θα μπορέσουν να αγαπηθούν ούτε σήμερα...

Περιμένουν καρτερικά και με όση δύναμη τους απομένει την ημέρα που θα βγει η ετυμηγορία. Εκείνο το αθώος θα ήταν το καλύτερο δώρο αγάπης...

Θα ήθελα να ήμουν πρόεδρος στο δικαστήριο και θα κανόνιζα να ακουστεί σήμερα αυτή η λέξη.

...για να τους δω αγκαλιασμένους, λυτρωμένους και φωτισμένους απ΄την αθωότητα που η αδικία είχε φυλακίσει και που τους κράτησε μακριά αυτά τα χρόνια.

...για να τους δω να φιλιούνται και να ξέρω πως τη γεύση αυτού του φιλιού δεν θα την ξεχάσουν ποτέ.

...για να δω τα δάκρυα χαράς να κυλούν απ΄τα μάτια τους και να ελευθερώνουν τον πόνο των χρόνων που πέρασαν, σε έναν λυγμό ελευθερίας.

κι ύστερα μ΄όλη μου την ψυχή να τους ευχηθώ η αγάπη τους να καρπωθεί σ΄όσα κομμάτια μέλλοντος θελήσει.

Μα αύριο θα είναι μια ακόμα δύσκολη γι εκείνους μέρα κι αντι για λόγια αγάπης θα ανταλλάξουν κουβέντες με θέμα την δίκη και την συνέχειά της την Παρασκευή. Αυτή θα ορίσει τα σύνορα της ελευθερίας τους...

Μα πάει καλά ως τώρα. Εξετάστηκε πρώτο το θύμα αστυνομικός που εύκολα στριμώχθηκε απ΄την αλήθεια σε απαντήσεις του τύπου: "ουδέν σχόλιο". Κι ύστερα ο μάρτυρας καθηγητής που δεν είδε μα άκουσε τον πυροβολισμό. Κι ύστερα η αλήθεια - σκέτη μελωδία - απ΄τα στόματα των στρατιωτικών γιατρών που εξέτασαν το θύμα, όπως και του Διευθυντή τους που επιβεβαίωσαν πως είχε πλήρεις τις αισθήσεις του και δεν διέτρεχε κανένα κίνδυνο απ΄την αρχή. Μάλιστα ο ένας απ΄τους γιατρούς κατέθεσε πως δεν θα ξεχάσει ποτέ πως έτρεμε απ΄τον φόβο του ο Δημήτρης και πως το θύμα βλέποντάς τον δεν αναγνώρισε τον ένοχο παρά άρχισε να φωνάζει: "δεν είναι αυτός! αφήστε τον και βρείτε τον ένοχο." Τι άραγε ποιό δυνατό από την αλήθεια που τον έκανε και άλλαξε γνώμη και δήλωσε πως ήταν ο Δημήτρης αυτός που απείλησε την ζωή του με σιγουριά 101% λίγες μέρες μετά;

Οσοι ήταν εκεί δεν θα ξεχάσουν την μητέρα του Δημήτρη που προσπάθησε να βγει έξω απ΄την αίθουσα γιατί δεν ένιωθε καλά μα έπεσε δίπλα στην πόρτα λιποθυμώντας...

Το δικαστήριο θα συνεχιστεί την Παρασκευή. Με την ελπίδα πως η αλήθεια δεν θα φύγει στιγμή απ΄τον χώρο του δικαστηρίου....

Σήμερα διάβασα την πικρή ιστορία του Αγιου Βαλεντίνου: Η 14 Φεβρουαρίου ήταν για τους αρχαίους Ρωμαίους ημέρα παγανιστικής γιορτής προς τιμήν της Juno, της βασίλισσας των θεών της Ρώμης γνωστή σαν θεά των γυναικών και του γάμου.

Την επομένη ξεκινούσε η γιορτή Lupercalia κατά την οποία τα κορίτσια και αγόρια έρχονταν σε επαφή και ακολουθούσαν μία σειρά από έθιμα που συχνά τους οδηγούσαν στο να ερωτευτούν.

Τα πράγματα άρχιζαν να αλλάζουν κατά τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν ο σκληρός αυτοκράτορας Κλαύδιος Β’ ανακάλυψε πως αυτά τα έθιμα μάλλον έβλαπταν τους στρατιώτες του που, προσκολλημένοι στις αγαπημένες τους, έδειχναν απρόθυμοι να φεύγουν για πολέμους. Δεν προβληματίστηκε όμως πολύ και με ένα διάταγμα απαγόρευσε όλους τους αρραβώνες και τους γάμους στη Ρώμη.

Η απόφαση αυτή βρήκε αντίθετο το νεαρό ιερέα Βαλεντίνο ο οποίος, αψηφώντας την, συνέχισε να παντρεύει ζευγάρια κρυφά. Ο Κλαύδιος όμως δεν άργησε να το μάθει και τιμώρησε τον Βαλεντίνο με φυλάκιση και αποκεφαλισμό. Λέγεται μάλιστα πως την ημέρα που θα πέθαινε, η οποία μάλλον ήταν η 14η Φεβρουαρίου, άφησε ένα ευχαριστήριο γράμμα στην κόρη του φύλακα των φυλακών, που του κρατούσε συχνά συντροφιά, υπογράφοντας "Με αγάπη, ο Βαλεντίνος σου"- η φράση που έμελλε να γραφτεί εκατομμύρια φορές στους επόμενους αιώνες.

Συγνώμη Αγιε Βαλεντίνε μα φέτος δεν θα γιορτάσω....

* Το τραγούδι είναι το αγαπημένο μου The Unforgiven των Metallica που μου το θύμισε η φίλη μου Πέλη...