Δεν ξέρω πόσο καθαρά φαίνεται, μα εκεί πάνω από το πεύκο ένα ουράνιο τόξο μου χαμογέλασε το πρωί και επειδή μια φιλενάδα έχω που την φωνάζω ουράνιο τόξο, την σκέφτηκα...
...κι ύστερα έπαιξα. Μα οι κορύνες δεν θέλησαν να μου κάνουν το χατίρι. Στέκονταν απέναντί μου, πρόκληση σκέτη, αφού συνήθεια πάνω τους να τοποθετώ αυτά που με πειράζουν, που με ενοχλούν. Πάλι τις πήρα σοβαρά, σκέφτηκα, όταν τελείωσαν και τα 6 παιχνίδια...
...έξω στο δρόμο πάλι. Παραλία. Ηλιος με δόντια... και μια θάλασσα ταιριαστή με το είναι μου τον τελευταίο καιρό: φουρτουνιασμένη. Λίγες φορές την έχω δει τόσο αγριεμένη...
Σας την έφερα σε φωτογραφία. Παραλία Γλυφάδας:
...σπίτι ξανά. Αν μπορούσαν να μιλήσουν τα σπίτια μας πόσα είχαν να πουν για μας...
σκέφτηκα εσας. Τους φίλους μου τους bloggers που τόσα έχουμε μοιραστεί τους τελευταίους μήνες. Φίλοι κανονικοί:
Ο Αγγελος Σπύρου απ΄την ανδροπαρέα, ο πρώτος που μου έδειξε, με δυό λόγια μονάχα, πως ένας ανθρώπινος κόσμος κατοικεί στο blogoχωριό που αξίζει να τον μοιράζομαι και να τον αγαπώ...
Ο Γιάννης Φιλιππίδης, που τι να γράψω, που να περικλείει όσα νιώθω πέρα από την αγάπη, τον θαυμασμό μου, που τον έχει, γιατί τα μάτια της ψυχής του είναι μαθημένα να βλέπουν τα καλά και τα όμορφα κι ας ξέρει πολύ καλά τα κακά και άσχημα... Γράφει και γεννάει σκέψεις, ξυπνάει συναισθήματα, θυμίζει πως πρέπει να είναι η ζωή, γνωρίζει τόσο καλά την ανθρώπινη φύση... Είναι ευλογία που τον γνώρισα!
Ο an205 που με εντυπωσιάζει συχνά σε διαφορετικά τελείως θέματα και με ξαφνιάζει υπέροχα... Τι να πω για τις μουσικές επιλογές του... Είναι και από την αγαπημένη μου Σαντορίνη...
Ο Κωνσταντίνος, ο στιχάκιας όπως τον λέει η Μaya, που τρέχει-τρέχει και σε όλα μέσα είναι, τίποτα δεν του ξεφεύγει και κάνει κάτι αφιερώματα σε πρόσωπα που δεν πρέπει να ξεχνάμε, φανταστικά... Είναι ο άνθρωπος που νιάζεται κι αν τον χρειαστείς στις 3 το πρωί, θα τρέξει...
Ο lockheart, ο Σπυράκος, που ψάχνει τόσο πολύ, φιλοσοφεί σαν αρχαίος Ελληνας. Αντί για άσσους απ΄το μανίκι του, βγάζει ρητά...
Ο άλλος Σπύρος ο Σεραφείμ, που πρόσφατα άκουσα την φωνούλα του και που όταν αρχίσαμε την blogοεπικοινωνία μας, ούτε που ήξερα ότι ήταν και ραδιοφωνικός παραγωγός και σίγουρα θα ήθελα να με πάει βόλτα με αυτοκίνητο κι ας ξέρω ότι θα χυθούν πολλά κυβικά αδρεναλίνης στο κορμί μου... αναζητάει την ένταση στη ζωή του γιατί θέλει να τα δίνει όλα και μου αρέσει...
Ο Στέφανος που αν και δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ, μου είναι τόσο οικείος, σαν να τον ξέρω χρόνια πολλά. Τελευταία υποτιτλίζει τόσο πολύ που ούτε ο Figaro, ο σκύλος του, δεν τον βλέπει... Κούκλος και ολόκληρος μια ψυχή! Αααα είναι και ελεύθερος... Εύχομαι ότι σύντομα θα βρεθούμε από κοντά...
Κι ύστερα η γυναικοπαρέα μου:
Η γλαρένια, η super μαμά που λέω εγω, την θαυμάζω και το ξέρει, γιατί όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο πολύ ομορφαίνει, σαν το κρασί.... Αληθινή, ειλικρινής και με αγάπη μεγάλη για τον γλάρο της, χαίρομαι που την γνώρισα εδώ...
Η maya, η φιλενάδα μου, το ουράνιο τόξο μου, που τα χρώματα της δίνουν μορφή στο συναίσθημα. Πάντα η αισιοδοξία την κερδίζει κι έχει τον τρόπο της να βγαίνει απ΄τα αδιέξοδα στις λεωφόρους της ζωής και πάντα στο cd player της παίζει τραγούδια που λατρεύω...
H Μαρίνα Εμπυρη Γνωση, τόσο καλά δοκιμασμένη απ΄τη ζωή, ένα ανθρώπινο βιβλίο... Ποτάμι τα λόγια της, χείμαρρος η καρδιά της που αγάπησε πολύ...
Η Ροδούλα Κέλλυ ώριμη με πολύ υψηλά επίπεδα αυτογνωσίας, πρόσφατα κυνήγησε ένα όνειρό της και είναι άξια και μόνο γι αυτήν την τόλμη της...
Η Ζαφειρένια μου μια θάλασσα η αγκαλιά της, τύχη η γνωριμία μου μαζί της...
Η una mama που είναι μια γλυκιά μανούλα με όμορφες αξίες που τις έχει μεταλαμπαδέψει στα κορίτσια της μια χαρά και έχει τις κεραιούλες της μόνιμα ανεβασμένες. Ανοιχτόμυαλη και γλυκειά...
Η Talisker που ανακαλύπτω τους δικούς της θησαυρούς μέρα τη μέρα... Ε, είναι λίγο ζηλιάρα (άσε το μαλλί της mayas ήσυχο, θα το ξεριζώσεις)
Η Βίκυ που μου λείπει κι ας ξέρω τόσα λίγα γι αυτήν...
Η Μωβ Νατάσσα που θέλει να ξέρει το γιατί και το πως της ζωής, που πιάνει το πρέπει απ΄το γιώτα και το γδέρνει μέχρι το πι, ακούγοντας την προτροπή του Ο. Ελύτη
Να μην ξεχάσω την fatale, την γητεύτρια, την καλή μου φάβα, την Τζότζα και την σταγόνα την mist...
Μένετε όλοι σας στη blogογειτονιά της καρδιάς μου. Εύχομαι τα χρόνια να περάσουν παρέα σας και να συναντηθούμε σε ένα πάρτυ όλων των αισθήσεων... Σας ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου!!!
57 σχόλια:
...
μόλις είδα το ουράνιο τόξο, δεν πίστευα και πάλι το δώρο που μου έκανες.
...
όταν έκανα scroll down και αντίκρυσα την ΘΑΛΑΣΣΑ...
αλεξάνδρα
άρχισα να κλαίω
να κλαίω
με την ομορφιά
την δύναμη
την δική σου ομορφιά
την δική σου δύναμη
την δική μου ανάσα
την καρδιά μου που εκεί κολυμπάει
δεν ξέρεις τι μου έκανες πρωί-πρωί γλυκιά μου φιλενάδα!
υπέροχο.
αυτή η στιγμή θα μου μείνει.
ευχαριστώ απο πολύ βαθιά μέσα μου. εκεί που τίποτα δεν αγγίζει τα πανέμορφα χρώματα. ανεξίτηλα.
νάσαι πάντα καλά. τα λόγια δεν μου φτάνουν. για την μουσική τι να πω πάλι? κοινή μουσική βιβλιοθήκη στην καρδιά μας.
μεγάλη αγκαλιά
πολύ μεγάλη
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
αν δεν είχα πει όλ'αυτά
θα ήμουν τελείως speechless...
μ'έστειλες.
υγ. θα μου την στείλεις την φωτό...?
η παραλια της γλυφαδας ηταν ενα σημειο που για χρονια το διαλεγα να στειλω μακρια τους λυγμους μου και να ατενισω στον οριζοντα το μελλον μου!
ειναι μεγαλη μου τιμη που εισαι φιλη μου και σε ευχαριστω μεσα απο τα βαθη της καρδιας μου για ολα αυτα που εγραψες για μενα!!!
εδω θα ειμαι παντα κι ευχομαι μια μερα να τα πουμε κι απο κοντα...
μια ομορφη κυριακη να εχεις αλεξανδρα μου...φιλια πολλα!!!
Καλημέρα!!! :))
καλημέρα καρδιά μου,
καθόμαστε και πίνουμε τον καφέ μας, ύστερα από έναν μακρύ και πολύ ξεκούραστο ύπνο που με ξανασύνδεσε ως άτομο, ως προσωπικότητα και ως ανθρώπινο κορμό απ’ τα κομμάτια που ήμουν εχθές.
φιλί μεγάλο για τις ψυχικές πολυβιταμίνες που μου χαρίζεις απλόχερα πρωί μεσημέρι βράδυ, ακόμα κι όταν κλείνω τον υπολογιστή μου
γλυκιά καλημέρα
@maya: οι φωτογραφίες είναι ήδη στον φάκελο και σε περιμένουν μες το mail box (κι άλλο κουτάκι!!!!)
Χαίρομαι και θαυμάζω την καρδιά σου, που αν και έχει περάσει πολλές καταιγίδες, πάντα περιμένει και ελπίζει στο ουράνιο τόξο.
Γι΄αυτό και εγω του έδωσα το όνομά σου.
Κι είναι μαγικό να έχω δει δυό φορές το ουράνιο τόξο μες την Αθήνα. Ποτέ πριν δεν είχα δει εδώ το ουράνιο τόξο...
Να ευχηθώ κάποτε να κάτσουμε παρέα δίπλα στην θάλασσα, μ΄όλες τις αισθήσεις μας στο χορό της φιλίας...
Φιλιά καλή μου
@una mama: αντε τώρα να θεωρήσω τυχαίο ότι έχουμε βιώσει τόσα κοινά... έχουμε σταθεί στα ίδια μέρη, έχουμε αναπνεύσει τον ίδιο αέρα.
Το ελάχιστο μόνο κατάφερα να κάνω λέξεις από αυτό που νιώθω.
Αν έπρεπε να σου δώσω μια λέξη αυτή θα ήταν η συνέπεια. Είσαι σταθερή σαν βράχος. Τα κορίτσια σου είναι τυχερά που έχουν ένα τέτοιο βράχο να τις προστατεύει και να σπάει τα άγρια κύματα της θάλασσας κι ύστερα όταν η θάλασσα ηρεμεί έχουν μια αγκαλιά πάνω σ΄αυτή και μια θέση απέναντι στην θάλασσα...
Φιλιά πολλά
@αγγελος σπύρου: λοιπόν - μην γελάσεις - είναι η πρώτη φορά που διάβασα τόσα πολλά μέσα από μια και μόνη καλημέρα!!!
Είσαι υπέροχος γράφω και πάλι.
Καλημέρα
@γιάννης φιλιππίδης: αστέρι στον δικό μου ουρανό το πιο φωτεινό είσαι! Μην πω πως είσαι όλα τα αστέρια μαζί και δεν με πιστέψεις. Αυτοπεριορίζομαι και σου χαμογελώ...
Κι αν γλίτωσε η Νεμέα απ΄την παρουσία μου, λόγω αγώνων, το επόμενο θέατρο που θα πατήσεις τα σανίδια του δεν βλέπω να με γλιτώνει...
Εχεις τον τρόπο σου να μαζεύεις τα κομμάτια σου.
Ισορροπείς τέλεια πάνω στο σχοινί της ζωής μ΄αυτό σου το ταλέντο: να σέβεσαι, ν΄αγαπάς και να γνωρίζεις τις ανάγκες του εαυτού σου.
Πως θα μπορούσες να χαρίσεις αγάπη αν δεν ήσουν αγάπη;
Πως θα μπορούσες να μας γεμίζεις χαρά αν στην καρδιά σου δεν υπήρχε χαρά;
Πως θα γεννούσες εικόνες στο μυαλό μας αν δεν ήσουν γεμάτος από εικόνες;
Πως θα κατανοούσες τόσο καλά τον άνθρωπο, αν άνθρωπος που πόνεσε, χτυπήθηκε, αγάπησε, μάτωσε, σηκώθηκε δεν ήσουν;
Σαν πατέρας φροντίζεις τις λέξεις και διαλέγεις γι αυτές τα πιο όμορφα συναισθήματα...
Και τώρα πες μου ποιός είναι ψυχική πολυβιταμίνη; Εγω ή Εσυ;
Σ΄αγαπώ
Φιλιά πολλά
Αλεξανδρα μου , ξερεις πως περναω καθε μερα κι ας μην μιλαω,
ηρθα να σου αφησω μια καλημερα
και βρηκα αναρτηση σχετικα με το παιχνιδι..
σε ευχαριστω ..εχω ενα κωύμα να πιστευω στο ενστικτο μου και να το ακουω οταν ξεχωριζει τα ψευτικα τα λογια τα μεγαλα..χρονια τωρα...κι αυτο το ενστικτο ειναι πολυ δυνατο πια γιατι εχει σπασει τα μουτρα του μεχρι αιμοραγιας και καθε φορα προσεχει περισσοτερο...
κι εγω το ακουω...
δεν εχω μιλησει ποτε για σενα ..
αν μιλουσα ομως ..
θα σε χαρακτηριζα με δυο λεξεις..
Αλεξανδρα...Η ηρεμη Δυναμη..
εμενα αυτο μου βγαζεις
εναν ανθρωπο χαμηλων τονων απο επιλογη αλλα πολυ πολυ δυνατο!!
Καλημερα (αν και φλυαρη...
ξερεις τωρα λεω πολλα για να μην ρωτησω...που ακριβως εισαι αυτη τη στιγμη...γιατι ματια μου μια υποψια την εχω!!! α την εχω!!)
Καλημέρα τι να πέι κανείς εκπληκτικές οι αναφορές σου σε όλους...Πραγματικά μέσα απο την γνωριμία των bloggers βλεπεις ένα εσωτερικό , ενδοτερο κομματι της ψυχης της σημερινής κοινωνίας και όντως πολλοι άνθρωποι έχουν μέσα στην ψυχή και στην καρδιά τους διαμαντια ...και να ξέρεις εισαι και εσυ μέσα σε αυτούς κατα την γνώμη μου.
Απο την άλη αυτό που με μαγεύει έιναι ότι πλέον υπάρχουν πολλοι γονείς ανοιχτόμυαλοι σαν τους λόγους σου αλλα και όπως πολλοι άλλοι..και ειναι τρομερα σημαντικό σημάδι ότι η νέα γενιά εχει γερά στηρίγματα και BACK UP για να μπορέσει να προσωρήσει..χαίρομαι που οι νέοι γονεις ειναι τόσο κοντα στα παιδιά όσο και να οι κοινωνία μας κάνει να τρέχουμε όλοι μέσα.
Να εισαι καλά Σε ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγια προς το πρόσωπο μου. Πολλά φιλιά καλή κυριακή :)
Το είδα το ουράνιο τόξο...
...το μόνο που μένει είναι τώρα να δω κι εσένα...
Φιλιά,
ο ένας εκ των της λίστας σου,
ο που σου αφήνει σχόλιο από το σπίτι πλέον,
ο που αποφάσισε να λιγοστέψει τη δουλειά και να πληθύνει τους φίλους/ες,
ο που θα catch up στο μπλογκοδιάβασμα και μπλογκοσχολίασμα του,
ο που ήδη ξέρει ποιοι είναι οι 3+3, ή μάλλον 4+4, χμ... μήπως είναι 10+10; χμ...
@talisker: το "κώλυμα" που μόνο τέτοιο δεν είναι... να το ακους. Δεν λανθάνει ποτέ. Αρκεί να ξέρεις να ξεχωρίζεις τη φωνούλα του.
Τώρα αν γράψω ότι χαίρομαι που έχεις σπάσει τα μούτρα σου θα θυμώσεις; χαίρομαι γιατί μόνο μέσα από σφάλματα, πίκρες και πόνους νιώθεις την αξία του να λέγεσαι άνθρωπος. Και τότε, και ΜΟΝΟ τότε, κι όχι εκ του ασφαλούς, μπορείς να κάνεις τις επιλογές σου και να είναι πραγματικά δικές σου, όχι απο τύχη, μα από τις δικές σου πινελιές/επιλογές (άσε κάτω τα πινέλα της maya)...
Το χάρισμα της ζωής στα μωρά είναι ακριβώς αυτό: πέφτουν και ξανασηκώνονται γίνονται πιο ικανά, τα βήματά τους γίνονται πιο σταθερά, "λανθάνουν" λιγότερο...
Αν δεν το ξέρεις να στο πω: λατρεύω την φλυαρία σου. Ρουφάω τα σχόλιά σου όπου και να τα βρω. Οσο για χιούμορ απλά λατρευτό...
Εχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας καλή μου και θα δεις πόσα έχουμε να πούμε...
Μην ανησυχείς δεν είμαι ΕΚΕΙ, για να φύγουν οι υποψίες, ΔΥΣΤΥΧΩΣ...
Εξασκώ τις ικανότητές μου στο ατέλειωτο σιδέρωμα...
Φιλιά γλυκειά μου
Η φωτογραφία της Γλυφάδας είναι ΥΠΕΡΟΧΗ! Μπράβο σου! Άδραξες φοβερή στιγμή και το φως στην κατάλληλη θέση.
Πάντως να ξέρεις ότι εμείς νιώθουμε τυχεροί με την γλυκιά σου παρουσία, σεμνή, ποιοτική, τρυφερή!
Κι ας μη σε ξέρω από κοντά, βγάζεις εμπιστοσύνη και ισορροπία, βασικά χαραχτηριστικά για να μας γαληνεύεις και να χαλαρώνουμε γλυκά στα όμορφα ποστ σου.
Φιλιά!
@lockheart: το κεφάλαιο παιδιά είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο της ζωής... Το μέλλον βρίσκεται στα δικά τους χέρια
Χαίρομαι με την σειρά μου να γνωρίζω υπέροχους ανθρώπους σαν κι εσένα όσο μακριά και αν μένουν από μένα, που φροντίζουν τον κήπο της καρδιάς τους και ομορφαίνουν τη ζωή.
Συνέχιζε να ψάχνεις, να νιώθεις, να βλέπεις, να αισθάνεσαι!
Καλό μας απόγευμα
Κυριακής
@cinestef: αντε, καιρός σου ήταν, να επιστρέψεις στο blogoχωριό μας...
Μας έλειψες
φιλιά πολλά
@γητεύτρια: πανέμορφο το καινούργιο σου avatar καλή μου. Σε υπέρ-ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου...
Δική μου η χαρά να διαβάζω τις αναρτήσεις σου που είναι γεμάτες εικόνες, ήχους και ότι καινούργιο κυκλοφορεί... που συνήθως δεν σου ξεφεύγει.
Μακάρι να βρεθούμε κάποτε κι από κοντά.
Φιλιά πολλά
χαχαχαχα..μην κοιτας που γελαω για το σιδερωμα..καταλαβαινομαστε ..μολις επικοινωνησαμε για την ακριβεια !!!
(εγω κι εσυ εννοω)πφφφ..
δηλ.αλληλοκατανοηθηκαμε!!:)
οσο για το οτι δεν εισαι εκει..μμμ απο τη μια ειναι κακο γιατι τωρα δεν ξερουμε με τι εχουμε να κανουμε ..και καλα εσυ εχεις και ενα επιπεδο..
ημουν ησυχη!!!
ΤΩΡΑΑΑΑΑΑ???????
κατα που να ψαξω???
Μαγια!! σπευσε!
κεινος που δεν θυμαται πως με λενε -οταν εχει κανει την κουτσουκελα..και σε καταλοπιανει με αγιοβασιληδες οταν ειναι να λειψει- δεν ειναι για καφε με την Αλεξ!
συνελοντι ειπειν...
μπλεξαμε!::)))
καλο μεσημερι :)
@Talisker:
...μήπως να αρχίσω να ανησυχώ;
Και αν δεν είναι εδώ που να είναι; Κάπου πάει το μυαλό μου μα δεν το μαρτυράω. Θα τον βασανίσουμε στην επιστροφή να ομολογήσει. Τα 10 πρώτα φιλιά βασανισμού δικά σου, άντε για να δεις παραχωρήσεις που κάνω... Τα επόμενα όμως δικά μου. Maya μετά εσυ...
Τώρα αν σου πω ότι δεν έχω τελειώσει με τα ρούχα τι θα πεις;
Γελάς κι άλλο; ΄
Καλό μας απόγευμα
αχαχα
τι να γελασω η δυστυχη?
Νομιζεις εγω δεν εχω καλες σχεσεις με την καυτη αυτη ατσαλινη πλακα ?
...ου κολητες ειμαστε!
Να σου πω....
θυμασαι την Σπυριδουλα;
χμμμ
Σπυριδουλο θα τον κανω αν δω οτι οι υποψιες σου ειναι ορθες...
και να φαναταστεις οτι η Μαγια ακομα δεν εχει παρει χαμπαρι!
Καλο βραδυ πια!!
(κι ας τελειωσουν πια αυτες οι εκλογες ...και σιδερο και ειδησεις ολη μερα δεν το αντεχω ..
σε λιγο θα μιλαω σαν τον Χατζηνικολαου..
κι οσο σιδερωνω δεν μπορω να παω στα ιδιαιτερα μου δωματα!)
@Talisker: ααα σήμερα είναι οι εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Χαμπάρι δεν πήρα. Τι καλά!
Ναι η Μάγια τίποτα δεν έχει μυριστεί ακόμα. Μα καλά ο Γιάννης δεν εμφανίστηκε ακόμα; Για να πάω να τσεκάρω...
Οσο για την καυτή πλάκα, πλάκα στην πλάκα, μου χαρίζει ώρες περισυλλογής.
Κι αυτή η Κυριακή βαδίζει προς το τέλος της...
Σήμερα έχω κάθε λόγο να χαίρομαι πολύ γιατί από το πουθενά μου έσκασαν πανέμορφα δώρα. Το ένα είσαι εσύ Talisker, μου άρεσε η κουβέντα μας...
Φιλιά πολλά
καλή μου
πάω στον Σου Σου να δω τι γίνεται...
χμμμμμμμμμμμμμμ!
κι ενώ εγώ έβαφα μαύρες τις μπάλες για το χριστουγεννιάτικο δέντρο...
εδώ γίνεται της πόπης!!!!
ΠΟΥ
ΕΙΝΑΙ
Ο ΜΟΥ-ΣΟΥ-ΜΑΣ?
Ο-Ε-Ο?
εν τω μεταξυ με τα δυο μπλοκ οι τεχνοκρατισσα εχω καταμπερδεψει τις ειδοποιησεις μου..εβλεπα οτι ειχα μειλ με χολια αλλα δεν μπορουσα να τα βρω!! Συγχωρειστε μου παρακαλω την καθυστερηση πρωτη φορα μου ξανασυμβαινει!!
(θα το κανω κοπυ και στην Αλεξ
για κεινη το πηγαινα μαζι σιδερωναμε σε σενα βγηκα---ελεος!!Τρομαξα και απο αυτες τις μαυρες μπαλες )
ΖΑΦΕΙΡΗΗΗΗΗΗ!!!
ΦΑΤΕς! ΜΑΜ
ΣΟΡΥ!
Στην Αλεξ ειμαι!!
(δεν νιωθω καλα τελευταια!!!):)
εχω μια συγχιση σαν της Παστα Φλωρα στο τρελλη οικογενεια!
Κι εγω ευχαριστω για την παρεα Αλεξ!:)
στον μουσουσας θα κανω μουτρα εικοσιτεσσαρων ωρων (τουλαχιστον)!
(αυτα να τα κανω κοπυ στης Μαγια η θα βγω στο Αινταχο;)
@Maya: Μαύρες ε; Πωπω εκπλήξεις που θα έχουμε τα Χριστούγεννα!!!
Ετοίμασε σχέδιο μάχης Talisker...
@Talisker: έτσι τα λέει η Μάγια και μας απειλεί με μαύρες μπάλες Χριστουγέννων...
Μωρέ θα κάνω το blog μου ολόκληρο χριστουγεννιάτικο δέντρο! Τι θα κάνει θα με αφήσει μόνη; θα περάσει θέλει δε θέλει. Εχει να μαζέψει γιρλάντα και χρωματιστή μπάλα το μάτι της... έννοια σου!
@Τalisker 2: ναι σε μένα είσαι, δεν φταίς για την σύγχιση μάτια μου, η ζέστη από το σίδερο φταίει...
@Τalisker 3: Θα αντέξεις 24ωρο; Εγω στοιχιματίζω τώρα ότι δεν θα αντέξεις ούτε μέχρι τις 12:00
Ας κάνει εμφάνιση ο ΣουΜουΣας και τα λέμε που θα τρέχουμε και οι τρείς... χαχαχαχαχαχα
@Talisker 3: ε κάντο copy/paste που θα πάει θα χαθεί; δεν θα χαθεί...
Αχ κορίτσια τι μέρα μου χαρίσατε σήμερα
Φιλιά πάλι
γλυκά σαν μέλι
εν τω μεταξυ εχω χασει ενα ολοκληρο σχολιο που ειναι αδυνατον να ξαναγραψω ιδιο ..για τη Μαγια ..το εστειλα αλλα δεν ξερω που πηγε στο δικο σου κουτακι στο δικο της κουτακι..??
και καλα να πηγε σε σας..εχω και μερικα κουτακια εδω ανοιγμενα
που δεν εχω μιλησει ποτε αλλα διαβαζω τα σχολια, ενα ποστ με ειχε κατασυγκινησει καποιου μπλοκ που διαβαζα πρωτη φορα ..εχει γουστο να το εστειλα εκει... να με παρουν για κουκου!
χριστε μου , μου ερχεται να λιποθυμισω!!
κατι τετοιο θα εκανα !!
Αλεξ μαζι σου στην φωταγωγηση...ποτε θα αρχισουμε;
@Talisker: σιγά μην σε πάρουν για κούκου. Οχι τίποτα να με φωνάξεις να έρθω να τους πω εγω για σένα...
Εμ και εσυ σιγά σιγά με τα κουτάκια καλή μου. Τι τα ανοίγεις όλα; Αντε να βγάλεις άκρη...
Και δεν μας λες και ποιανού το blog ήταν που σε συγκίνησε... το κρατάς για τον εαυτό σου.
Κι ωστόσο ο ΣουΤηςΜας πουθενά...
@Talisker: δώσε εσυ το συνθηματικό έναρξης και έχουν να γίνουν.... της Μάγιας τα Χριστούγεννα!
Αλεξάνδρα μου! καλημέρα, καλή μας εβδομάδα!
ΣΕ ευχαριστώ που βρεθήκαμε!
Σε ευχαριστώ για τα πάντα πολύ γλυκά σου λόγια.
Σας ευχαριστώ όλους όσοι βρεθήκαμε και πραγματικά σας αισθάνομαι σαν φίλους από πάντα, σαν πραγματικούς συγγενείς όπως λέει κι ο Γιάννης.
Πολλοι φοβηθηκαν οτι αυτο το παιχνιδι μπορει να διχασει αλλα γνωρισα τοσα νεα ενδιαφεροντα μπλογκ που μου φαινεται ειναι το πιο ομορφο παιχνιδακι απο αυτα που συμμετειχα!
Καλημερα Αλεξανδρα μου.......χαρα στο κουραγιο σου να απαντας συνεχεια στις παραπανω παλαβες.....ξερεις ποιες λεω ;)
Φιλακιαα
@κωνσταντίνος π: νιώθω ακριβώς έτσι: ευεργετημένη από την φιλία σου, ότι σε ξέρω από πάντα, ότι είσαι συγγενής κατ΄επιλογήν...
Σε ευχαριστώ
με την σειρά μου!
Φιλιά πολλά
:-)))
dee dee: γιατί να διχάσει καλή μου... πάντα στην ζωή μας δεν υπάρχουν αδυναμίες; Εδω σε μανάδες καταλογίζουν τα ίδια τα παιδιά τους αδυναμίες. Ούτε κρυμένες τις έχω... Για δες δεξιά τι γράφω; H blogογειτονιά της καρδιάς μου. Είναι όλοι εκεί...
Και χαίρομαι όταν η blogoγειτονιά μεγαλώνει...
Χαχα για την Talisker και την maya λες; Το καλό είναι ότι δεν χρειάζομαι κουράγιο... είναι τόσο μεγάλη χαρά μου όταν τις βλέπω, όπου τις βλέπω που αν είχα σκυλίσια ουρά θα κουνιόταν με ταχύτητα πέρα δώθε...
Φιλάκια καλή μου
και καλή μας εβδομάδα...
Καλησπέρα!!!
Τιμή μου και ΚΑΜΑΡΙ μου να μένω και γω στην ίδια γειτονιά με σένα, με όλους σας....
@an205: ...και όταν θα έρθω Σαντορίνη, γιατί θα έρθω που θα μου πάει, ο πιο αγαπημένος μου προορισμός είναι, αποκλείεται να μη κανονίσουμε να βρεθούμε. Στο λέω να το ξέρεις...
Κι είναι τόσα που έχουμε να πούμε...
Σου χαμογελώ και σου στέλνω πολλά γλυκά φιλιά!
Ευχές για μια υπέροχη εβδομάδα
η οποία αν αλλάζει Κυριακή σίγουρα θα είναι η καλύτερη εβδομάδα πολλών βδομάδων για μένα...
Αλεξ , να πεις σ αυτην -ξερεις ποια- οτι ολες οι καλλιτεχνικες φυσεις μια ελαφρα κλιση στον σουρεαλισμο την εχουν...(εκει που θελουν) αντε μην αρχισω να της μιλαω σαν την Αρβελερ η την Συλβια Πλαθ ..αντε!!:::)))))
Ο μουσουτησας δεν εχει καταλαβει ακομα οτι του κανω μουτρα..::))) εγω παλευω με το αλτσχαιμερ γιατι δεν θυμαμαι σχεδον κανενα τραγουδι απο τα μολις πολυ προσφατα νιατα μου..
Το μπλοκ τωρα δεν θυμαμαι ποιο ηταν απο σενα νομιζω βρεθηκα εκει ηταν ενα ποστ της ιδιοκτητριας για εναν φιλο που εκανε ντελιτ και εξαφανιστηκε ..και εγραφαν στα σχολια τα οποια σπανια διαβαζω αλλα μου κινησε την περιεργεια, και εκει που ειχα απορροφηθει γιατι παντα μου τη δινουν αυτοι που κανουν ντελιτ
σε σχεσεις ζωης...
διαβασα πως ο φιλος επεστρεψε ..
και ησυχασα::))
Ειχα ανοιξει λοιπον παραθυρο να γραψω..ηλενξα και δεν ειχα στειλει εκει σουρεαλιστικο διαλογο κι ετσι διεσωθη και η τιμη και η υποληψη!!
(δεν θυμαμαι πως ελεγαν το μπλοκ, ποτε δεν θυμαμαι σχεδον τιποτα γμτ απο ονοματα)
αυτα..
κατα τα αλλα εγω περασα να πω ενα γεια!!!!:)))
΄Ηρθα, τώρα που τέλειωσα με τα κεράκια και τις τούρτες.
΄Ολα καλά κι' όλα ωραία!!!!
΄Ομως... καλή μου Αλεξάνδρα, γιατί να με κάνεις να κοκκινίσω... και κοκκινίζω εύκολα... το 'χω το κουσούρι
;-)
Δύσκολη η θέση μου, δυσβάσταχτο το βάρος της τιμής που μου κάνεις....
γι' αυτό θα σε παρακαλέσω να με τοποθετήσεις πιο κάτω από εκεί...που δε θα ξεχνάς.
Είμαι σίγουρη πως και πάλι δε θα με ξεχάσεις.
Φιλί και μεγάαααλη Γλαρένια αγκαλιά που να χωρά όλη την παρέα
@Talisker: άσε μην παιδεύεσαι έχω επισκεφτεί το blog αυτό και είχα την ίδια περιέργεια...
Η ξέρεις ποιά - σουρεαλιστική όταν θέλει - μα πάντα χρωματιστή...
Μα καλά που την θυμήθηκες την Αρβελερ...
Μήπως να ενημερώσω τον ΣουΜουΤηςΜας ότι είσαι μουτρωμένη;
Πόσο χαίρομαι όταν περνάς!!!
Φιλιά πολλά
ααα το πρωί θα σκάσω το πρώτο ανέκδοτο για ξανθούς άντρες...
Θα κεράσω και ζεστό καφέ!
@φύρδην - μίγδην: σιγά που είναι δύσκολη η θέση σου. Αλλωστε, όπως λέει και η Τalisker - μετά από τόσα τρακαρίσματα που έχει κάνει η καρδιά μου, έμαθε πια να ξεχωρίζει...
Να μου κάνεις την χάρη και να μην κουνηθείς καθόλου. Ποτέ δεν σε ξεχνώ και πάντα σε θαυμάζω.
Φιλιά πολλά!!!
Αλεξάνδρα μου = ήρεμη δύναμη,
έναν καφέ έναν ύπνο κι ένα θέατρο είχε το φτωχό μενού μου…
τρέμω
στην ιδέα
ότι η μου μου
θα μου κρατήσει 24ωρα μούτρα.
δώστε μου μια ελπίδα τουλάχιστον:
πόσες ώρες μπορεί να κρατήσει ένα 24ωρο βουβής διαμαρτυρίας;
φιλί φιλί
υγ. και γω ποτέ δε ξέχασα το όνομά της,
μόνο μια φορά που το κάνα για πλάκα στην αλήθεια πως την είπαμε;
@γιάννης φιλιππίδης: νομίζω πως το 24ωρο τελειώνει.
Μετά ξέρεις θα σε αρχίσει στις αγκαλιές και τα φιλιά!
Νομίζω πως ξέρει πόσο την αγαπάς, αλλά θέλει να το ακούει...
φιλιά
ακολούθα πάντα τους
ρυθμούς σου, θα πατάω
στα βήματά σου...
μαύρες, γκρίζες, μουντές και άραχνες. καλές τις έκανα? ουί!
με είπε η ντίσκο κουίν ΠΑΛΑΒΉ εμέναααα?!!!!πού είναι να την βάψω μαύρη και το χαμόγελο κολάζ? κρατάτε με!!! τάλισκερ! ακούς τι αέρα πήρε κει πού πήγατε στα βουνά η λειντιντι? ορίστε μας...
και γω ξέρω ποιό blog λέτε. είναι μυστικό?
φιλιά αλεξάνδρα μου
έσκασα με το ντόνατ. αύριο δίαιτα!
χχχχχχχχχχχχχ
όνειρα γλυκά...
φτου@! να μην τα δω αυτα νωριτερα να τον φτιαξω καλα!!43 φιλια μετρησα !!και απειρα μου μου!!
θΑ αρχισω να μουγκριζω στο τελος αλλα για την ωρα ειμαι υπερανω!!
Γλαρενια αλλαξε παιδι μου ποδι!
Μην την ακους την Γκεσταπο!
επειδη μια συγχιση την επαθα απο την κουραση...τι ακριβως βαφει μαυρα η Μαγια Μελαγια;..
Δεν της ειπε κανεις που τα κρυβει η λειντυ Ντιντι τα εκμαγεια?????
::)))
καληνυχτα αν δεν σας ξαναδω!(για σημερα..)
@maya: την κρατάω Talisker απομακρύνσου... πωπω αγριεμένη την βλέπω. Σαν να ζήλεψε τις εξορμήσεις σας με την λειντι ντιντι στα βουνά...
Καλέ όλα μαύρα τα βλέπωωωωω
Οχι καλέ δεν είναι μυστικό το blog που λέγαμε, δεν θυμόμαστε το όνομα...
Σιγά που φούσκωσες με ένα ντόνατ
Σου έφερα τον καφέ μαζί με το ντόνατ για καλημέρα. Α και μια εφημερίδα ΜΕΤΡΟ να ξεφυλίσεις...
Καλή μέρα
@Talisker: κρατήσου στο ύψος σου, αλλά όχι για πολύ ε;
Μια καινούργια μέρα αρχίζει...
Ας την αρχίσουμε με αγκαλίτσες και φιλάκια...
Ερχεται το ανέκδοτοοοοοο
Τζα!
1. Στα βουνα πηγα εγω και η tali εφυγε ( του στυλ η μερα φευγει το Johnny Walker ερχεται)...........
2. maya ετοιμασου καρναβαλια να ανεβεις βορεια.....και βαψε με ο,τι χρωμα θες, το χαμογελο δε φευγει ;)
3. Αλεξανδρα εσενα δε σου εχω ακομα θαρρος, θα το παρω ομως, [εχω ΚΑΙ θρασσος] και σε αναλαβω κι εσενα σιγα σιγα ;)
Καλημερα ολη μερα......θα σου ξαναπερασω στο επομενο κενο απο τη δουλεια ;)
Φιλουμπες!!!
@Dee Dee δεν μένει παρά να κανονίσουμε να ανέβουμε προς τα πάνω. Θεσσαλονίκη αν δεν κάνω λάθος ε;
Θα έρθει και η maya μαζί, να παίξετε με τις μπογιές...
Να πάρεις όσο θάρρος θέλεις...
Και εγω πεταχτά απ΄την δουλειά γράφω...
Φιλιά πολλά
αχαχχααχαχαα..τι χανω οταν δουλευω και κοιμαμαι!!!
νεο στολιδι!
ταραντουλα βαμμενη χρυσσαφι..πασπαλισμενη με χιονοσκονη..
παραγγελια φορ μαγια μελαγια!
(Ντι μην συστηνεσαι με λετπομερειες ..λεγε παιδι μου "ειμαι απλα Λεων.."))
Το ανεκδοτο το καταλαβα με τη δευτερη::)
Αλεξάνδρα μου το ευχαριστώ λίγο είναι, στην δίπλα πόρτα μου κατοικείς... ανοίγω το παραθύρι και μυρίζει το γιασεμί σου!!!
όνομα λατρευτό νάσαι καλά!!! για τις στιγμούλες που μου δίνεις, κι όλες μαζί))) όμορφη ζωή μ' αντιχούν!!
πολλά φιλιά
σταμάτα, κοκκινίζω...
@Talisker: με χρονοκαθυστέρηση σου λέω πως εσυ με τις ταχύτητες που κινήσε δεν χάνεις τίποτα ποτέ.
Ωραίο στολίδι η ταραντούλα δε λέω μα με το δηλητήριό της πως τα βγάζεις πέρα;
Το κατάλαβες πάντως το ανέκδοτο...
Φιλί
@mist: να είναι καλά η blogογειτονιά με τα αρώματά της και τους ανθρώπους της.
Στις στιγμές μας εύχομαι να γίνουν άπειρες...
Φιλί
@σπύρος σεραφείμ: να σε δω να κοκκινίζεις μόνο...
φιλιά πολλά!
με όμορφες μουσικές και περισσότερες ραδιοφωνικές κουβέντες. Θέλω να σ ακούω να σ΄ακούω να μιλάαααας
Φιλιά
Ε μετά από κάτι τέτοια ποστ
Το λες ο θεός να ευλογεί αυτόν που ανακάλυψε το ιντερνετ η δεν το λες;
Το έχω ξαναγράψει κα΄που οτι για μένα αυτή η ε-επικοινωνία μαζί σας μου είναι ΠΟΛΥΤΙΜΗ.
Σε φιλώ.
Κελλυ
@rodoula-kelly: κάθε είδους επικοινωνία είναι πολύτιμη. Μα τούτη εδω που βλέπει κατευθείαν στα μάτια την ψυχή, είναι ομολογώ, δώρο απροσδόκητο, που ποτέ δεν είχα φανταστεί
Φιλιά Κέλλυ
καληνύχτα
Δημοσίευση σχολίου