Πάντα κι όπου σ’ αντικρίζω με λαχτάρα σταματώ
και περήφανα δακρύζω ταπεινά σε χαιρετώ.
Δόξα αθάνατη στολίζει κάθε θεία σου πτυχή
και μαζί σου φτερουγίζει της πατρίδας η ψυχή.
Όταν ξάφνου σε χαϊδεύει τ’ αγεράκι τ’ αλαφρό
μοιάζεις κύμα που σαλεύει με χιονόλευκον αφρό.
Κι ο σταυρός που λαμπυρίζει στην ψηλή σου κορυφή
είν’ ο φάρος που φωτίζει μιαν ελπίδα μας κρυφή.
Σε θωρώ κι αναθαρρεύω και τα χέρια μου χτυπώ
σαν αγία σε λατρεύω, σα μητέρα σ’ αγαπώ.
Κι απ’ τα στήθη μου ανεβαίνει μια χαρούμενη φωνή
να ‘σαι πάντα δοξασμένη. Ω! Σημαία γαλανή
Όποιος νιώθει έτσι όπως περιγράφει το ποίημα για μένα τιμάει τη σημαία και μπορεί να την σηκώσει.
Μήπως θα έπρεπε να ρωτήσουν τους ανθρώπους που πολέμησαν το ΄40 και ζουν ακόμα, οι δημοσιογράφοι στα τηλεοπτικά παράθυρα, την άποψή τους;
Αν τα παιδιά δεν ξέρουν να ξεχωρίζουν τις εθνικές επετείους και δεν ξέρουν τα γεγονότα, μήπως υπεύθυνοι είναι οι δάσκαλοι και οι γονείς τους;
Η ιστορία γράφεται για να διδάσκει. Κι όποιος λαός δεν παίρνει το μάθημα είναι καταδικασμένος να ζήσει και πάλι την ιστορία...
37 σχόλια:
Προσωπική μου γνώμη: η ίδια η ζωή καθορίζει με τρόπο αμείλικτο τι είναι ζωντανό και τι έχει πεθάνει!
Καλώς ή κακώς η εποχή των παρελάσεων (μαθητικών και στρατιωτικών) έχει παρέλθει! Τίποτα ουσιαστικό δεν προσφέρουν και συγκινούν ολοένα και λιγότερους...
(κάτι ανάλογο -αν και δεν συγκρίνονται σε σπουδαιότητα- συνέβη και με την πορεία του Πολυτεχνείου)
Μπράβο κορίτσι μου, ορθά τοποθετήθηκες, έξω από φτηνές και στενές πολιτικές αντιλήψεις.
ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ, ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΜΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ΕΔΩΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ, ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΑΓΩΝΑ ΙΕΡΟ, ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΣΤΗ ΛΗΘΗ....
Ευτυχισμένα τα παιδιά σου που έχουν τόσο άξια ΜΑΝΝΑ!
Καλή σου εβδομάδα!
Φιλί και Γλκαρένιες αγκαλιές
ΜΠΡΑΒΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ!!
ειχα αρχισει να νιωθω
οτι ειμαι εκτος τοπου και χρονου, πολυ της μοδας βλεπεις
οι εκσυχρονισμοι
και ενας απο αυτους
να γινουμε ακομα πιο αχταρμας να θυμιζουμε Ευρωπη
με το επιχειρημα
οτι ειμαστε οι μονοι
που ακομα παρελαυνουμε!!
Δεν μπορω να καταλαβω
με ποιο μυαλο
με ποια κουλτουρα υπαρχουν ελληνες που καταδικαζουν
και απεχθανονται
αυτον τον θεσμο
ενω πχ αποδεχονται μετα χαρας
την παρελαση του Καρναβαλου!(θεσμος αρχαιοτατων χρονων αλλα βλεπεις εκει δεν γινεται ο διαχωρισμος "φυτων και σπαστικων..."(αλλο ενα "τρανταχτο" επιχειρημα)
ειναι ολοι
ο επιθυμητος αχταρμας ..
και στο τελος φεσι...)
καθολου δεν μας χαλαει ...
ειναι ιν και στη Μυκονο βλεπεις(και τοσο μπαναλ ξερετε παρωχημενοι μου νεανιες)
Πολτος!!!
Δεν μπορω να καταλαβω
πως δεν ακουν την απαντηση
που δινουν
οι ιδιοι οι νεοι ...
παρελαυνοντας με καμαρι
και περηφανια...
Ισως να μην εχουν ακομα παιδια...
(ολοι πολλα λεγαμε πριν κανουμε )ισως να μην ειχαν γονεις που πολεμησαν ή θρηνησαν δικους τους..
ισως νιωθουν ελευθεροι
με το να καταδικαζουν
τα παντα
για να μην φαινονται
οι μονοι γυμνοι..
δεν ξερω...
παντως σημερα...
οπως καθε φορα εδω και λιγα χρονια ..
οσο μεγαλωνω...
βουρκωσα και εκατσα να την δω ολη..
κι οταν περασε απο μπροστα μου ενα τμημα που δεν θελω να ονομασω εδω..
σκεφτομουν ολους αυτους ....
που κανουν τους εκσυχρονιστες
και τους καθολου ρατσιστες ...
ποσο ρατσιστες ειναι
με το ιδιο τους το παρελθον...
Αυτο της πατριδας τους
που ειναι η μονη που δοκιμαστηκε επι αιωνες ...
και που αν δεν ειχαΝ σκοτωθει τα θυματα της σημερινης επαιτειου..
θα ζουσαν ακομα αναμεσα μας ...
..
Θλιβερή Πενία ...
ειδικα γι αυτους που θελουν να λεγονται...
προχωρημενοι!
ειλικρινα χαρηκα ..που δεν ειμαι η μονη...
και φυσικα θα συμφωνησω με την Γλαρενια!!!!:)
Ρε συ εχουμε καταντησει να θεωρουμαστε εθνικιστες στην ιδια μας την πατριδα και οπαδοι του Λαος ...
αν πουμε μια κουβεντα παραπανω για παρελασεις και το αληστου μνημης βιβλιο ..και δεν το παιξουμε κουλτουρα με βλεμα απλανες και επανασταση..
το κερατο μου!
ΤΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ
.....ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ...
ΟΥΤΕ ΩΣ ΙΔΕΑ!
Παρόλο που στο παρασκήνιο είχα πάρει θέση,
με κάλυψες περισσότερο.
:)
συμφωνω απολυτα στο οτι δεν φταινε τα παιδια πρωτον και στο οτι θα επρεπε να ψαχνουν για τους ηρωες οι δημοσιογραφοι κι οχι για μπερδεμενα παιδια που κανουν χαβαλε!
για να νιωσεις τα λογια του ποιηματος πρεπει να εχεις μαθει ιστορια και να την εχεις βιωσει και μεσω της μνημης των προγονων σου!
καλο ξημερωμα!
άλλο φιλόπατρις, άλλο εθνικιστής. Κι ας βολεύει κάποιους να τα λένε ίδια.
διάβαζα σε κυριακατικη εφημερίδα την αφήγηση μιας γηραιάς πλέον κυρίας από την Χειμάρα που στην ηλικία των 7 ετών φιλοξενούσαν 12 παληκάρια που πολεμούσαν δίπλα από το σπίτι της και τελικά τα έθαψαν στον κήπο τους.
Αυτή είναι η ιστορία μας, αυτές οι πραγματικές ιστορικές πηγές. Ας λένε ό,τι θέλουν οι ανιστόρητοι κι εκείνοι που βολεύονται με το να μη μαθαίνουμε τι συνέβη.
Λαός δίχως ιστορική μνήμη και συνείδηση είναι καταδικασμένος να χαθεί.
καλή σου μέρα Αλεξάνδρα μου
και ένα απόσπασμα από τον ήρωα Οδυσσέα Ελύτη:
Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε
Σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί
Στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε·
Σκύψανε τα βουνά της Θράκης και το φτύσανε
Μια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μες το κλάμα του·
Βγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά
Και το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα...
Ύστερα οι μέρες τρέξανε, παράβγαν στο λιθάρι,
Καβάλα σε φοραδοπούλες χοροπήδηξαν
Ύστερα κύλησαν Στρυμόνες πρωινοί
Ώσπου κουδούνισαν παντού οι τσιγγάνες ανεμώνες
Κι ήρθαν από της γης τα πέρατα
Οι πελαγίτες οι βοσκοί να παν των φλόκων τα κοπάδια
Εκεί που βαθιανάσαινε μια θαλασσοσπηλιά,
Εκεί που μια μεγάλη πέτρα εστέναζε!
Ήταν γερό παιδί·
Τις νύχτες αγκαλιά με τα νεραντζοκόριτσα
Λέρωνε τις μεγάλες φορεσιές των άστρων
Ήταν τόσος ο έρωτας στα σπλάχνα του
Που έπινε μέσα στο κρασί τη γέψη όλης της γης
Πιάνοντας ύστερα χορό μ' όλες τις νύφες λεύκες
Ώσπου ν' ακούσει και να χύσ' η αυγή το φως μες στα μαλλιά του,
Η αυγή που μ' ανοιχτά μπράτσα τον έβρισκε
Στη σέλλα δυο μικρών κλαδιών να γρατσουνάει τον ήλιο
Να βάφει τα λουλούδια
Ή πάλι με στοργή να σιγονανουρίζει
Τις μικρές κουκουβάγιες που ξαγρύπνησαν...
Α τι θυμάρι δυνατό η ανασαιμιά του
Τι χάρτης περηφάνιας το γυμνό του στήθος
Όπου ξεσπούσαν λευτεριά και θάλασσα!...
Ήταν γενναίο παιδί.
Με τα θαμπόχρυσα κουμπιά και το πιστόλι του,
Με τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά,
Και με το κράνος του - γιαλιστερό σημάδι
(Φτάσανε τόσο εύκολα μες στο μυαλό
που δεν γνώρισε κακό ποτέ του)
Με τους στρατιώτες του ζερβά δεξιά
Και την εκδίκηση της αδικίας μπροστά του.
-Φωτιά στην άνομη, φωτιά!
Με το αίμα πάνω από τα φρύδια
Τα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε
Ύστερα λυώσαν χιόνι να ξεπλύνουν
Το κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής
Και το στώμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο,
Και τα χέρια του, ανοιχτές πλατείες της ερημίας.
Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας
Δεν έκλαψαν.
Γιατί να κλάψουν;
Ήταν γενναίο παιδί!
Μέσα σε ένα απόσπασμα του Γιώργου Σεφέρη γράφει :
« Ο Ελληνικός λαός πολέμησε τότε στις 28 του Οκτώβρη για έναν άλλο λόγο ακόμη. Γιατί είχε αρχίσει να πολεμά με την ψυχή του, πολύ πριν από την ημέρα εκείνη ... ».
* Το θέμα είναι στην ψυχή μας, μήπως θέλουν να τα ισοπεδώσουν όλα;
Να τα χαιρόμαστε τα καμάρια μας.
Δεν θα σχολιασω καλυτερα, δεν εχω παιδια και το πως νιωθω γι' αυτο το θεμα εξαρταται απο ποιον εχω απεναντι μου.
Παντως δακρυσα με μια γιαγιακα που δεν μπορουσε να προλαβει τα υπολοιπα γεροντακια και πηγαινε τελευταια με την μαγκουρα της και ολο περηφανια απο το χειροκροτημα που εισεπρατε!!! (Οσοι κατεβηκαν στην παρελαση της Θεσσαλονικης την Κυριακη θα καταλαβουν ποια λεω!)
Αν δεν ειχα γνωστο μου που εκανε παρελαση δεν θα πηγαινα να τη δω, ισως να πηγαινα αν ηξερα την ωρα που βγαινουν αυτα τα γεροντακια. Θα μου θυμωσετε, το ξερω, αλλα ετσι νιωθω! Ολα τα αλλα μου φαινονται λιγακι σαν την παρελαση στο καρναβαλι της Ξανθης, που ανεφερε η Talisker, μονο που εκει δεν προσποιουμαστε κατι αλλο απο το να ειμαστε καρναβαλοι :)
Καλη εβδομαδα Αλεξανδρα μου.
Το post είναι πατριωτικό και όχι εθνικιστικό.Και μπράβο σου που κατάφερες να μην περάσεις την λεπτή γραμμή.
Έχω παρελάσει και σαν μαθητής και σαν στρατιώτης.Και δεν θα το κρύψω, ειδικά σαν στρατιώτης,ένοιωθα πολύ υπερήφανος όταν μια ολόκληρη πόλη με έβλεπε στο τιμητικό άγημα που ύψωνε την σημαία στον ιστό της.
Νοιώθω όμως ότι η αγάπη προς την πατρίδα είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και διαφορετικότερο.Όσο καλά κι αν παρελαύνεις,δεν αγαπάς την πατρίδα σου όταν π.χ. πας και χτίζεις εκεί που πριν ήταν δάσος.........
@ασκαρδαμυκτί: κάθε φορά που πηγαίνω τα παιδιά στην παρέλαση βλέπω πολύ κόσμο.
Δεν νομίζω πως οι παρελάσεις είναι ζήτημα μόδας.
Ο γιός μου σήμερα το πρωί μου είπε πως θέλει να γίνει καλύτερος για να κρατήσει την σημαία.
Οταν πέρασαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες της εθνικής αντίστασης, δάκρυσα σκεπτόμενη τις κουβέντες στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Ο πατέρας μου είχε χάσει ένα αδερφάκι από την πείνα, ζούσαν στον Βύρωνα βλέπεις.
Πως να αφαιρέσω την ζωή του πατέρα μου και του παππού μου απ΄την μνήμη μου και να θεωρήσω τις παρελάσεις ξεπερασμένες;
καλή εβδομάδα
να έχουμε
Ωφείλω - στη μνήμη των προγόνων μου - να μην ξεχάσω ποτέ και στα παιδιά μου να ξέρουν τα γεγονότα όπως μου τα έχουν διηγηθεί. Χωρίς κακία, χωρίς μένος, μα πρέπει να γνωρίζουν.
Και δεν δέχομαι ότι δεν έχω ευθύνη αν δεν ξέρουν να ξεχωρίζουν την 28η Οκτωβρίου απ΄την 25η Μαρτίου...
@φύρδην-μίγδην: η αλήθεια είναι αχρωμάτιστη. Απλά υπάρχει. Και εγω απλά δεν θα βάλω ποτέ παρωπίδες για να προσποιηθώ πως δεν την βλέπω.
Σε ευχαριστώ για τα πολύ όμορφα λόγια σου.
Super mama σε θαυμάζω και το ξέρεις. Οι πολιτικές αποχρώσεις έβλαψαν σοβαρά την Ελλάδα.
Καλή μας εβδομάδα.
Φιλιά
@Talisker: καλή μου, δεν είμαστε οι μόνες. Για κάποιο λόγο έτσι θέλουν να περάσουν, ότι τάχα μου οι Ελληνες αδιαφορούν για τις παρελάσεις. Οι δικές μου διαπιστώσεις είναι άλλες.
Δεν είναι, φυσικά, επιχείρημα ότι μόνο εμείς παρελαύνουμε, άλλωστε τι να κάνουμε που η ιστορία μας χάνετε στο βάθος όχι αιώνων μα χιλιετηρίδων; Μοιραίο ήταν γι αυτή τη χώρα να περάσει τόσα...
Δεν ήξερα ότι είσαι μανούλα. Να σου ζήσουν το/τα παιδάκια σου καλή μου. Ισως και αυτό να παίζει το ρόλο του. Αν και εμένα πάντα μου άρεσε να παρακολουθώ τις παρελάσεις...
Τώρα, πως οι προοδευτικές δυνάμεις πέρασαν το μήνυμα πως όποιος νοιάζεται για την χώρα του ψηφίζει ΛΑΟΣ στην καλύτερη και είναι εθνικιστής δεν ξέρω... απλά απορώ...
Talisker (με το ζόρι κρατιέμαι να μην κοτσάρω το -ιτσα που σιχαίνεσαι) και εμένα με χαροποίησε το γεγονός ότι συμφωνούμε.
Φιλιά πολλά
καλή μας εβδομάδα
@αγγελος σπύρου:
Με τα παιδιά υποχρεώνεσαι να ξεκαθαρίζεις πολλά μέσα σου. Γιατί πρέπει να τους μεταβιβάσεις αυτό που πιστεύεις. Και να τους δώσεις την ικανότητα να επιλέγουν ελεύθερα...
Φιλιά πολλά
καλή μας εβδομάδα
@una mama και όχι μόνο:
χαίρομαι που συμφωνούμε στο ... αυτονόητο.
Αν μόνο αναλαμβάναμε τις ευθύνες μας, πόσο πιο όμορφη θα γινόταν η ζωή μας...
Χαίρομαι! που όλο και περισσότερα στοιχεία έρχονται να μας ενώσουν...
καλή μας εβδομάδα
@κωνσταντίνος π: σε ευχαριστώ πολύ για τον κόπο σου να μου φέρεις λόγια του Οδυσσέα Ελύτη. Δεν το είχα διαβάσει.
Πανέμορφο!
καλή μας εβδομάδα
φιλιά πολλά
καλέ μου φίλε
@vassilis: ευχαριστώ και σένα για τον Σεφέρη τον λατρευτό που έφερες.
Αυτό δεν δέχομαι: να ξεπουλήσω τις ψυχές που πάτησαν αυτά τα χώματα και που τώρα η μοίρα όρισε να πατήσω εγω.
Φιλιά
σ΄όλη την οικογένεια.
@dee dee: Κάποτε ρώτησα ένα ανάπηρο πολέμου, πως νιώθει εκείνος που έχει χάσει πόδι στον πόλεμο να ακούει όλα αυτά γύρω του. "Πως το αντέχεις;" είχα τολμήσει να τον ρωτήσω.
"Εγω το χρέος μου το έκανα και δεν μετάνιωσα στιγμή γι αυτό. Κι αν ήταν να ξαναπολεμήσω θα πέθαινα για την πατρίδα μου και την ελευθερία". Αυτό ήταν η απάντησή του. Ελαφρύ να είναι το χώμα που τον σκέπασε.
Και τώρα πρέπει να γίνουμε μοντέρνοι και προχωρημένοι και να ξεχάσουμε. Να λέμε την σφαγή, συνωστισμό, και τις παρελάσεις εθνικιστικό φαινόμενο.
Αχ πόσο ωριμότητα και γνώση θέλει η δημοκρατία...
καλή σου εβδομάδα
κορίτσι μου
@μικρός πρίγκηπας: χαίρομαι που κατάφερα να δώσω το στίγμα μου. Είχα φόβο όταν έβαζα την ανάρτηση πως θα με παρεξηγούσατε...
ναι! συμφωνώ σε όλα.
Πρέπει να την αγαπήσουμε απ΄την αρχή την Ελλάδα μας και να μην θέλουμε να την βλάψουμε. Να μην σκεπτόμαστε βραχυπρόθεσμα και κοντόφθαλμα. Μα με λογική, αγάπη και σύνεση να την προστατέψουμε...
Δυστυχώς - το έχω ξαναγράψει - ο εχθρός της Ελλάδας είναι οι Νεο-
Ελληνες....
αλεξάνδρα μου,
ένα μοιραία αντιδημοκρατικό καθεστώς, προσπαθεί να μας περάσει πράγματα, άνισα μ’ αυτά που πιστεύαμε ως τώρα ως αρχές.
Στην ιδεολογία μας, τις αξίες, τη δουλειά, τον τρόπο σκέψης πάνω απ’ όλα. Λυπάμαι γι αυτούς που πείθονται και χάνουν το δρόμο… τι κρίμα…!
Κι όποιος λαός δεν παίρνει το μάθημα είναι καταδικασμένος να ζήσει και πάλι την ιστορία...
τι άλλο να πει κανείς...έχουμε να πάθουμε!!!!!
φιλιά φιλενάδα
ειπώθηκαν πολλά για να λέω κι άλλα.
υγ. χωρίς να φάω φατούρο, να τολμήσω να πω οτι αρχίζει και μου διαφεύγει κάπως η περηφάνια για το σήμερα? για μια ελλάδα με ελάχιστα ουσιαστικά ιερά και όσια...(και δεν εννοώ θρησκευτικά). αυτό βέβαια με γεμίζει συγκίνηση για άλλους έλληνες, πριν απο μας. που είχαν κάθε λόγο να νοιώθουν περήφανοι και να υπερασπίζονται την χώρα τους, την ελευθερία τους, τον συνάνθρωπο τους. σαν να πνίγονται οι έννοιες αυτές...
χχχχχχχχχχχχχχχχ
@γιάννης φιλιππίδης: είναι εύκολο να χαθείς στους καιρούς μας καλέ μου...
φιλί
@maya: καλά τα λες, μα είπαμε εύκολο να χαθείς στις μέρες μας και να ξεπουλήσεις σε τιμή ευκαιρίας αξίες και ιδανικά.
Πρέπει να το παλαίψουμε όμως. Να το αντιστρέψουμε. Το χρωστάμε στους προηγούμενους και στους επόμενους από μας.
Φιλιά
Σε κάποια χρόνια μόνο οι εικόνες θα μας μέινουν ! ντροπή μας ! απορώ ειλικρινά απο που προέκυψε θέμα και γιατί με τις παρελάσεις..
@lockheart: έλα μου ντε... γίναμε μοντέρνοι εκτός από ευρωπαίοι και δεν μας αρέσουν πια οι παρελάσεις.
Να τα ξεχάσουμε όλα... Να γυρίσουμε σελίδα...
φιλιά Σπύρο
Δεν θα μπορουσα να το πω ουτε εγω καλυτερα!!!
Ολοι σαν γονεις εχουμε την υποχρεωση να μαθαινουμε στα παιδια μας αυτα που πρεπει και η ιστορια μας ειναι ενα μεγαλο κομματι απο αυτο!!!
καληνυχτα Αλεξανδρα!!
φιλια!!
Αλεξάνδρα, καλημέρα είμαι η Μαρία, η αδελφή της φίλης σου της Άννας...
Συγχαρητήρια για τις όμορφες σκέψεις σου....
Κάθε ημέρα ανοίγω την ιστιοσελίδα σου..
ΦΙΛΑΚΙΑ πολλά
Η ιστορια επαναλαμβανεται και μας δινει συνεχως μαθηματα.. και τη ζουμε και την ξαναζουμε.. το θεμα ειναι να υπάρχουν ιδανικά!
Πολυ καλη η τοποθέτησή σου Αλεξάνδρα
ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΜΟΥ Η ΠΑΤΡΙΔΑ
Της σημαίας μου η πατρίδα
ήταν κάποτε μια νύμφη
Της σημαίας μου η πατρίδα
είναι χήρα μαυροφορεμένη
Της σημαίας μου η πατρίδα
ήταν τίμια, θαρραλέα
Της σημαίας μου η πατρίδα
είναι πόρνη και φτηνή
Της σημαίας μου η πατρίδα
μ΄ αγαπούσε και το ξέρω
Της σημαίας μου η πατρίδα
με μισεί και μου το δείχνει
Της σημαίας μου η πατρίδα
ήταν κάποτε ΠΑΤΡΙΔΑ
Της σημαίας μου η πατρίδα
τώρα μοιάζει ξένος τόπος
Της πατρίδας μου σημαίες
ήταν ήρωες αγνοί
Της πατρίδας μου τις σημαίες
κρατάνε χέρια μιαρά
...............................
Είχα να το ακούσω απο τότε που το έλεγα μικρή στο σχολείο. Θάταν το 66? Σίγουρα. Και με συγκίνησε που το ξαναδιάβασα. Γι άλλο ήρθα, άλλο βρήκα, και ΜΠΡΑΒΟ
@tzotza: τα παιδιά χαίρονται με τις αληθινές ιστορίες που τους διηγούνται οι μεγαλύτεροι. Χωρίς υπερβολές και φανατισμό. Την απλή αλήθεια...
Φιλιά καλή μου
@Μαρία: ευχάριστη έκπληξη να μαθαίνω πως έρχεσαι σιωπηλά με το καφεδάκι σου παρέα.
Φιλιά πολλά
@leila: μα άνθρωπος χωρίς ιδανικά είναι άνθρωπος κενός και επικίνδυνος. Ολα, όλα επιλογές μας είναι καλή μου...
Θα αφήσω εδώ σιωπηλά το φιλί, θα σου ψιθυρίσω πως μεγάλωσα σε μέρος μικρό και παρέλασα πολλές πολλές φορές και σήμερα ακόμα την ίδια διάθεση έχω... το όνομά μου δε, του παππού μου, που σε αυτόν τον πόλεμο έπεσε υπέρ πατρίδος...
Να τα χαίρεστε, καλή μου! Να είστε καλά όλοι!
Βίκυ
@Βίκυ!!! πόσο χαίρομαι που σε βρίσκω εδω!
Τους παππούδες μας σκεφτόμουν και εγώ στην παρέλαση και είπα δεν μπορεί, δεν πρέπει να σβήσουμε ότι μας θυμίζει τις θυσίες τους.
Φιλιά καλή μου
μην σε χάσω...
Δημοσίευση σχολίου