Σάββατο, Οκτωβρίου 27, 2007

Για πάντα...



Τα νεανικά ζευγάρια, όταν βρίσκονται στη νιότη, όρκο δίνουν Για Πάντα, στην αγάπη τους την πρώτη.

Το "Για Πάντα" θα μου πείτε, είναι λέξη πλανερή, απ΄τις ψεύτικες εκείνες που κανείς δεν τις τηρεί.

Κι όμως γνώρισα μια νέα που ΄χε κάποτε ορκιστεί το "Για Πάντα" σ΄έναν νέο κι έμεινε σ΄αυτό πιστή.

Την παράτησε ο νέος, αλλά αυτή δεν τον ξεχνούσε, το "για πάντα" που σαν χτύπους στην καρδούλα της χτυπούσε.

Δέκα χρόνια είχαν περάσει και μια μέρα, κάποιο δείλι, μια μικρή χαρά σαν πρώτα, έλαμψε στα ωχρά της χείλη.

-"Τι συμβαίνει" την ρωτάνε "κι έχεις σήμερα χαρά;" -"Σαν και σήμερα" τους λέει "τον πρωτόδα μια βραδιά".

Πέρασαν δεκάδες χρόνια και την είδαν μονάχη να χαμογελάει μια μέρα κι απόρρησαν: "Τι να΄χει;"

"Σαν και σήμερα" τους είπε "μου ΄πε πριν από καιρό, πως θα μ΄αγαπά Για Πάντα κι όρκο έδωσε ιερό".

Έγειρε χαμογελώντας, κουρασμένη στη βεράντα και σε λίγο η καρδιά της, σταμάτησε Για Πάντα...

20 σχόλια:

Vassilis Stranger είπε...

Αλεξάνδρα μου
σαν σχόλιο σου παραθέτω
ένα απόσπασμα από το Σκονισμένο Ημερολόγιο …

« Όταν τα μάτια σου τα είδα
για πρώτη φορά μου έκαναν
τρομερή εντύπωση.

Τώρα που έφυγαν
μακριά και δεν τα
βλέπω πια, δεν είναι
δυνατόν να ξεχαστούν.

Άμα πω, η τελικά πείσω
τον εαυτό μου ότι κάτι
ήταν και πέρασε.
Είναι σα να θέλω
να ξεχάσω όλη μου τη ζωή. »

Δεν έχω να πω κάτι άλλο πιστεύω τα λέει όλα.

Ζαφειρένια είπε...

Μελαγχόλησα φιλενάδα...
Άδικο, πολύ άδικο...
Την παράτησε λες, όχι κάτι συνέβη πέραν των δυνάμεών του...
Την παράτησε...

Γλυκό μεν, μα παντελώς ΑΔΙΚΟ. Προς τον εαυτό της...

Aggelos Spyrou είπε...

Για πάντα;

Πόσα "για πάντα" μπορείς να υποσχεθείς σε μια ζωή;

Πόσα να κρατήσεις;

Πάντα θα ζεις το τελευταίο σου "για πάντα" και τα υπόλοιπα θα σε τρώνε σαν σαράκι...

Εκτός αν είσαι από αυτούς που δεν το πίστευαν όταν το έλεγαν...

Αλεξάνδρα, μπορεί να μην κατάλαβες το σχόλιό μου,
μπορεί όμως πάλι κάτι να κατάλαβες.

:)

Αλεξάνδρα είπε...

@vassilis: ότι ζούμε στη ζωή δεν σβήνει, κι ας θέλουμε... γράφει ανεξίτηλα στη ψυχή και στην καρδιά μας.

Ομορφη η παράθεσή σου.

φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@ζαφειρένια:

Αδικο; όταν ακολουθείς αυτό που νιώθεις και το πιστεύεις κι ας φαίνεται παράλογο στους άλλους, είναι σωστό και συμβατό σε εσένα.

Είχα έναν τέτοιο γνωστό - μεγάλης ηλικίας - που έμεινε γεροντοπαλλήκαρο. Κάποια στιγμή - τι σου είναι η ζωή - συνάντησε την πρώτη του αγάπη στο μαγαζί μου. Και ήμουν μάρτυρας σε μια τέτοια στιγμή που ένα ζευγάρι αγαπημένο, βρέθηκε μετά απο πολλά πολλά χρόνια...
Ετσι έμαθα πως εκείνος τήρησε το για πάντα του σε εκείνην. Θες την συνέχεια; Από τότε - χήρα εκείνη - αγαπήθηκαν απ΄την αρχή.

Και εγω γνώρισα την δύναμη που μπορεί να έχει η αγάπη, όσα χρόνια και να περάσουν...

Φιλιά ομορφιά μου

Αλεξάνδρα είπε...

@αγγελος σπύρου: αν κατάλαβα λες;
πάρα πολύ καλά.

Απ το πρώτο μου προδομένο Για Πάντα που μου το παρέδωσε αυτοπροσώπος η πρώτη μου αγάπη, ορκίστηκα στο Οσο...

Δεν έχει βγει ποτέ το Για Πάντα απ΄τα δικά μου χείλη όσο και αν το πιστεύει η καρδιά μου.

Και να σου πω κάτι; Κι αν προδόθηκε το Για πάντα και χάθηκαν εκείνες οι αγάπες, τα δώρα τους έμειναν:
Μας έκαναν αυτό που είμαστε σήμερα.

Φιλιά πολλά

an205 είπε...

στον τάφο της δεν γράφει RIP αλλά LFE..

Εφιάλτης είπε...

Φοβερή ιστορία, έχει πολλά νοήματα..

drunk tank είπε...

"Μη μου υποσχεθείς ποτέ να με λατρεύεις σε όλη τη ζωή. Κυρίως μην ανταλλάξουμε ποτέ τέτοιους όρκους μια που σε ξέρω και με ξέρεις. Ας κρατήσουμε την αίσθηση ότι ο έρωτάς μας είναι ένας έρωτας δίχως αύριο" (από τον Τρελό Πιερρό του Γκοντάρ)

Αλεξάνδρα είπε...

an205:ίσως να έχει και τα δυό. Μα σίγουρα αυτό που αξίζει περισσότερο είναι το δεύτερο.

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@εφιάλτης: είναι μια ιστορία πίστης και αφοσίωσης μιας αγάπης που τελείωσε μόνο απ΄την μια πλευρά...

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@κωνσταντίνος π: καλέ μου τι όμορφο ήταν αυτό που μου έφερες!

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!

"Ας κρατήσουμε την αίσθηση ότι ο έρωτάς μας είναι ένας έρωτας δίχως αύριο".

Μου άρεσε πολύ. Αντε να κρατήσεις το πάθος που απογειώνεται...Τον πόθο να τα ζήσεις όλα τώρα, σήμερα!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... είπε...

Το για πάντα στους ερωτευμένους που αγαπήθηκαν σημαίνει «ονειρεύομαι».
Στους ερωτευμένους που εραστές έγιναν μονάχα «ως αύριο».

Ανώνυμος είπε...

πολυ ομορφο απο τη μια να νιωθεις τον ερωτα και την αγαπη τοσο εντονα...πολυ ασχημο απο την αλλη να σε χαρακωνει, να σε στιγματιζει και να σε παρασυρει στην αβυσσο!
καλο ειναι να βρισκουμε την δυναμη να προχωραμε!!!

φιλια πολλα...μια ομορφη κυριακη ευχομαι!

maya είπε...

πέρασα αλλά έχουμε μια κρίση στεναχώριας πεθαμένων χρυσόψαρων (!) και δεν είμαι ήρεμη να απολαύσω εδώ...
απλά να ξέρεις οτι πέρασα
και πάλι θα έρθω.

αααα σου άφησα εκπληκτικό μελομακάρονο που μουφερε η κυρία τάλισκερ για όταν επιστρέψεις απο την παρέλαση!

χχχχχχχχχχχχχχχχχ

Αλεξάνδρα είπε...

@ήχος πλάγιος μόνος: όμορφη έκπληξη η παρουσία σου εδώ.

Αχ ήχε γιατί να μην εννοούμε ότι λέμε; Γιατί το συναίσθημα αλλάζει τη ρότα του;

Αλεξάνδρα είπε...

@una mama και όχι μόνο: οι περισσότεροι αυτό κάνουμε: προχωράμε.

Φιλιά κορίτσι μου
και στα κορίτσια σου

Αλεξάνδρα είπε...

@maya: μμμ, μπήκα και βρήκα το μελομακάρονό σου. Σου είπα; της εννοούσα. Της κυρίας Τάλισκερ. Μα εσυ έκανες τον κόπο να μου το φέρεις.
Σας ευχαριστώ και τις δυό. Και που να δεις τα Χριστούγεννα τι έχει να γίνει. Εμαθα ότι θα στολίσουμε το δέντρο σε εσένα πρώτα.
Αχ, τα καημένα τα κορίτσια. Είδαν έναν απ΄τους κύκλους της ζωής. Πάνε τα χρυσόψαρα ε; Ευκαιρία για μάθημα μανούλα. Ζωή και Θάνατος...

Θα είμαι κοντά. Πρέπει να αλλάξω τα καλοκαιρινά με τα χειμωνιάτικα.
Μα χτύπα εσυ και εγω θα ακούσω...

Φιλιά

Σπύρος είπε...

Eνα τέλος άδοξο...ευχομαι να γεμισε αγαπη η καρδια που σταμάτησε..; ..:)

Αλεξάνδρα είπε...

@lockheart: δεν πιστεύω ότι έφυγε ποτέ απ΄την καρδιά της η αγάπη και η πίστη...