Πέμπτη, Αυγούστου 02, 2007

Μια Ιστορία Για Όλους Τους Καιρούς




...Ενας ιδιοκτήτης pet shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω απ΄το κατάστημά του, που έγραφε:



ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ



Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας: "Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι;"



Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν απο 30 έως 100 δολάρια.



Ο μικρός βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε:

"Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια;"



Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.



Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια. Το ένα απ΄αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω απ΄τ΄άλλα κουτάβια.

Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει;"



Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο γοφό και πως θα έμενε έτσι σ΄όλη του τη ζωή.



Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα αποφασιστικά: " Θέλω να το αγοράσω!"



Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό κουτάβι. Αλλά, πάλι, αν επιμένεις θα σου το χαρίσω.."



Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να το αγοράσει έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντάς του ένα ποσό κάθε μήνα.



Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: "το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου όπως τ΄άλλα σκυλιά..."



Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό σίδερο.

"Όπως βλέπετε, ούτε κι εγω θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του... επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον να το καταλαβαίνει..."


Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει...

Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε:
"Εύχομαι... όλα τα κουτάβια να βρούν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα..."


ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΑΓΑΠΑ

ΣΕ ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΤΙΜΑ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ...



Υγ: Ισως αυτή να είναι η τελευταία ανάρτηση πριν φύγω για διακοπές...
Την αφιερώνω στον σκύλο μου και σύντροφό μου για 8 χρόνια
Πάρη που δεν είναι πια εδώ....



Υγ 2: Δεν θα μου λείψετε γιατί θα σας πάρω μαζί μου...
17 μέρες είναι θα περάσουν

34 σχόλια:

elenitheof είπε...

Πολύ συγκινητική ιστορία!
Μου θύμισε το σκύλο μου που αναγκαστήκαμε να του κάνουμε ευθανασία γιατί ήταν άρρωστος.
Μου λείπει όπως και όλες οι χαριτωμένες γατούλες που είχα αλλά οι γείτονες τις δηλητηρίασαν.
Καλές διακοπές.

Aντώνης είπε...

Να περάσεις όμορφα! Και να τα λέμε, μη το ρίξεις στις βουτιές και μας ξεγράψεις:)

Cinestef είπε...

Για το ποστ: Αμήν!

Για σένα: Ξέρω ότι θα περάσεις τέλεια. θα τα πούμε σύντομα! Φιλιά!

Αλεξάνδρα είπε...

@elenitheof: την αγάπη την πίστη και την εμπιστοσύνη που βρήκα στους σκύλους μου σπάνια την συνάντησα στους ανθρώπους.

@αντώνη: δεν ξεχνιέστε με τίποτα! Θα σας έχω μαζί μου!

@cinestef: Και βέβαια εμείς δεν χανόμαστε, με τίποτα

Γουφ είπε...

κιαπο Αύγουστο χειμώνα... καλα μπανια.

Μαρινα ..... είπε...

ομορφα πολυ όμορφα να περασεις....ADIPLE μου!!!!
με δάκρυσες....

φιλι σου στελνω πρωινου
πιες ενα ουζακι στην χαρά (μας) και στην σκεψη μας σε Εσενα....
σε φιλω....σε φιλω...

E είπε...

Adiple μου, πολύ όμορφη ιστορία. Μακάρι σ΄όλη μας τη ζωή, όλοι να βρίσκαμε τα συμβατά μας :)

Nα περάσεις όμορφα, μεστά και χαλαρά. Θα μας λείψεις..

Φιλια,
Ε.

Αλεξάνδρα είπε...

@εκληπτωρ: μου αρέσει που αλλάζεις ψευδώνυμα πιο πολύ κι από πουκάμισα!

Αλεξάνδρα είπε...

@μαρίνα:
μαζί μου θα είσαι...
...όταν στις χαρές και στις λύπες μας θα πίνω. Σ΄αυτά που πέρασαν και σ΄αυτά που είναι μπρος μας. Στην υγειά μας τα ουζάκια!

έχουμε τόσα ακόμα να πούμε!!!

Αλεξάνδρα είπε...

@elena72: και συ μαζί μου θα είσαι! κι ας μην το ξέρεις!

Θα περάσει σαν νερό ο καιρός και θά΄μαι πάλι εδώ...

Φιλιά Πολλά

γιάννης φιλιππίδης είπε...

Πέρασα να πω μια καλησπέρα, να δω τι κάνεις, μετά από μέρες πολλές χωρίς net…
Να περνάς καλά όπου κι αν είσαι. Σε σκέφτομαι, ελπίζω να μη μου λείψεις πολύ…

Η ιστορία με το αγόρι και το κουτάβι με άφησε άφωνο…

και πάλι εδώ, επέστρεψα,
ο γιάννης

an205 είπε...

από μικρό κι από τρελλό....

Σπύρος είπε...

Οχι μην πας πουθενά εδώ θα μείνεις!!!!:)

Τρομερή ιστοριούλα!!!! αγαπη ανευ όρων πέρα απο εξωτερικους προσδιορισμούς και κοινωνικές διαμορφώσεις !!Καλά να περάσεις!!

George είπε...

καλά να περάσεις. Όμορφη ιστορία !

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Συγκινητική ιστορία.
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ!
Και πού είσαι..νόμιζες πως θα μου λείψεις;;
Αμ δε, γελάστηκες...
Μαζί σου θα 'μαι, όπου και να 'σαι τσσσσσουπ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ!!!

Φιλί και μεγάλες Γλαρένιες αγκαλιές

elenitheof είπε...

adiple, όταν θα γυρίσεις από τις διακοπές σου θα εκτιμούσα πολύ αν ερχόσουν να διαβάσεις ένα αφιέρωμα που έγραψα για το χωριό μου που κάηκε. Έβαλα και φωτογραφία του χωριού. Νιώθω τη ανάγκη να μοιραστώ τον πόνο μου με μπλογκόφιλους που γνωρίζω και εκτιμώ. Είναι σημαντικό για μένα.

Ανώνυμος είπε...

Συγκινητική ιστορία δεν θα πει τίποτα με σοφό δίδαγμα...

Να είσαι καλά και ο σκύλος σου ο Πάρης να είναι καλύτερα ακόμα στον παράδεισο των σκύλων/φίλων μας.

καλές διακοπές και να γυρίσεις ανανεωμένη.

Ανώνυμος είπε...

εγω μολις ηρθα...καλες διακοπες σου ευχομαι! οι διακοπες ειναι σημαντικο κεφαλαιο στη ζωη μας... η ιστορια σου περνα ενα πολυ ωραιο μηνυμα...ενιωσα ομορφα που την διαβασα!

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Καλά να περνάς! Ωραία ιστορία, σπουδαίο συμπέρασμα! Ζητούμενο ασφαλώς η αγάπη όπως την περιγράφεις στην εποχή της δηθενιάς, της κατινιάς και της κυριαρχίας των κάθε λογής "πακέτων".

Ανώνυμος είπε...

Ήρθα να σε...δω κι αντ'εσού βρήκα να με περιμένουν σοκολατάκια με γέμιση κίτρο. Αν υποδέχεσαι μ' αυτόν τον τρόπο, ετοίμασε μου θέση...
ελενη στασινου

s_pablo είπε...

Όμορφο blog έχετε φτιάξει εδώ. Αφου σας επισκέφθηκα να πω κι εγώ καλές διακοπές και μια φράση του Olof Palme από μια ομιλία του που συνέκρινε το αμερικάνικο με το σουηδικό μοντέλο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

"Οι Σουηδοί βλέπουν τα άτομα με αναπηρίες ως ανθρώπους σε διαφορετικά στάδια της ζωής. Όλα τα μωρά είναι ανήμπορα και τα φροντίζουν οι γονείς τους, οι άρρωστοι φροντίζονται από τους υγιείς, οι ηλικιωμένοι από τους νεώτερους κλπ.

Οι αρτιμελείς είναι ικανοί να φροντίζουν αυτούς που το έχουν ανάγκη, όχι από οίκτο, αλλά επειδή γνωρίζουν ότι η στιγμή που θα έχουν ανάγκη και αυτοί από φροντίδα θα έρθει και γι' αυτούς"

Αλεξάνδρα είπε...

@Γιάννης Φιλιππίδης: ευχομαι να έχεις λύσει τα διαδικτυακά προβλήματα!!!
Μπήκα για πολύ λίγο απο internet cafe του ξενοδοχείου, ίσα να δω τι κάνετε...
Η ιστορία είναι αληθινή και γι αυτό πολύ δυνατή!
Ξεκινήσαμε πολύ στραβά τις διακοπές αλλά τώρα όλα είναι όμορφα!

Αλεξάνδρα είπε...

@an205 έτσι είναι! τα ζώα και τα μικρά παιδιά έχουν ένα είδος σοφίας που οι υπόλοιποι δεν μπορούν να αγγίξουν....

Ανώνυμος είπε...

@lockheart περνάω όμορφα και σας σκέφτομαι όλους πολύ!
Φιλιά από Ρόδο!!!

Αλεξάνδρα είπε...

@george rose: και εσεις να περνάτε καλά και όμορφα! Κρίμα που οι διακοπές είναι τόσο λίγες.....

Αλεξάνδρα είπε...

Φυρδην Μιγδην: και φυσικά μαζί μου είσαι!!!
Και έχει και καλό κρασί το ξενοδοχείο...
Οσο για θάλασσα: να την πιεις που λένε!

Φιλάκια
από Ρόδο

Αλεξάνδρα είπε...

@elenitheof πάει και το χωριό σου;
Λυπάμαι που σκεφτόμαστε τόσο βραχυπρόθεσμα.
Λυπάμαι που δεν εκτιμούμε ότι μας δώθηκε.
Λυπάμαι που δεν καταλαβαίνουμε την διαφορά του χρόνου που χρειάζεται για να ξανακτιστεί ένα σπίτι σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζεται για να ξαναφτιαχτεί ένα δάσος...
Συνήθως μάλιστα φυτρώνουν σπίτια στο δάσος αντι για δέντρα!

Ξέρω πως θα θυμάσαι το χωριό σου και εύχομαι να γιατρέψει γρήγορα τις πληγές του...

Αλεξάνδρα είπε...

@τρελοφαντασμένη: ανανεωμένη και μαυρισμένη σίγουρα...
Αλλά θα θέλω κι άλλοοοοοοοοοοο

Φιλιά

Αλεξάνδρα είπε...

@una mama και όχι μόνο: άρα επέστρεψες ανανεωμένη!
Μην ξεχνάς αυτό που ζούμε σήμερα θα είναι η αυριανή ανάμνηση....

Εμεις περνάμε υπέροχα και δεν χορταίνουμε την θάλασσα...

Φιλιά πολλά

Αλεξάνδρα είπε...

@Βασίλης Αδαμόπουλος: επέστρεψες ε;
Φαντάζομαι πως πέρασες υπέροχα και χόρτασες ξεκούραση και θάλασσα!

Ναι τα παιδιά με την αθωότητα και την γνησιότητά τους μας δίνουν καλά μαθήματα!

Φιλιά από Ρόδο και όχι από Κυλλήνη
:-))))

Αλεξάνδρα είπε...

@ανώνυμη Ελένη Στασινού: και σοκολατάκια και ότι ζητάει η καρδιά σου!

Θέσεις υπάρχουν ελεύθερες...

Αλεξάνδρα είπε...

s pablo τελειώνει η κάρτα του ιντερνετ και ισα που προλαβαίνω να σου πω πως χάρηκα που τον θυμήθηκες και πως ήταν πολύ σωστά αυτά που πρέσβευε... γι αυτό τον σκότωσαν...

Θα προσπαθήσω να μπω ξανά

Φιλιάαααα

Μαρινα ..... είπε...

γελιο γελιο ειπες....
δακρυ δακρυ....

ομορφα να περνας ομορφια μου
ομορφα....
φιλι σου στελνω....

Αλεξάνδρα είπε...

@Μαρίνα: είναι όμορφα τώρα! Αλλά σκέψου τίποτα δεν μου δίνεται χωρίς κόπο. Ούτε οι διακοπές....

Ετσι δάκρυ δάκρυ
γέλιο γέλιο
εναλάσσεται
στη ζωή μου...

Είσαι στη σκέψη μου...

Φιλί Φιλί