Πάει καιρός που έκανα τις τσάρκες μου στη μπλογκογειτονιά. Κι έχουν συμβεί τόσα πολλά. Τόσες πολλές αλλαγές, τόσοι που έφυγαν για το ταξίδι χωρίς επιστροφή, μα και τόσες ομοιότητες που λες και δεν πέρασε μια μέρα.
Δεν είχαμε μοιραστεί και λίγα... κάποιοι μπήκαν στη ζωή μου κι έμειναν. Κάποιοι άλλοι έφυγαν... κάποιοι απ αυτούς τρέχοντας... Κάποιους τους βρήκα σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εύχομαι όλοι να είστε καλά.
Εριξα μια γρήγορη βόλτα. Είδα πολλά μπλόγκ με κλειστά τα σχόλια. Αλλαξε η γειτονιά. Κάποτε τα ψάχναμε, αδημονούσαμε, περιμέναμε... Σήμερα όλα πιο τσιγκούνικα μου μοιάζουν. Ισως να φταίνε τα Capital Control που μας θέλουν μετρημένους...
Μεγάλωσα κι άλλο... ώρες ώρες νομίζω πως γεννήθηκα μεγάλη... ψάχνω να θυμηθώ την ανεμελιά μου και δεν την βρίσκω ούτε στην ανάμνηση.
Μεγάλωσαν και τα παιδιά...
Η ζωή όμως χειροτερεύει... δεν φανήκαμε άξιοι να κρατάμε το τιμόνι της. Την χτυπάμε απο δω, την παρατάμε εκεί κι ύστερα ψάχνουμε να θυμηθούμε που την παρκάραμε, σε ποιά γωνιά... Σταματήσαμε να την φροντίζουμε. Πάλιωσε το μοντέλο της, γέρασε κι αυτή, άρχισαν οι σκουριές να χαλούν το χρώμα της. Κάποτε την θέλαμε καθαρή κι όμορφη. Γεμάτη όνειρα κι ελπίδες... Ξεθώριασαν κι αυτά... Πως θα την δώσουμε στη νέα γενιά έτσι αφρόντιστη;
Για να δεις το ουράνιο τόξο, λένε, πρέπει πρώτα να μουσκέψεις απ την βροχή... Μούσκεψα κι ίσως να φταίει που το κυνήγησα να το δω κι εκείνο έπαιξε το παιχνίδι μου και κρύφτηκε... Κρύφτηκε τόσο καλά, που το έχασα...
Γεμάτο το e mail μου με προσφορές Black Friday την Παρασκευή, Cyber Monday λέει σήμερα... Πλάκα μου κάνουν...
Αφήνομαι στη μουσική... ότι πιο σοφό έχει περάσει απ τη ζωή μου, εκεί στις νότες βρίσκεται...
Η μουσική ξέρει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου