Χάθηκα για λίγο στον λαβύρινθο της καθημερινότητας, που ομολογώ πως βοήθησα στον σχεδιασμό του.
Χάρηκα που μπορώ να υπερηφανεύομαι πως μετράω τα χρόνια ανάμεσα στους φίλους που τόσο απρόσμενα έκανα μέσα από την μπλογκογειτονιά.
Γεννητούρια της DeeDee, πατέρας ο Takiz χαίρομαι με την χαρά τους, εύχομαι τα μωρά να ζήσουν σε έναν ακόμα καλύτερο κόσμο. Να έχουν υγεία και αγάπη. Πολύ αγάπη!!!
Κράτησα μια κουβέντα ενός φίλου σήμερα που αφού ήταν καυστικός με την πολιτική κατάσταση της χώρας μου είπε: " Μα εμένα τι με νοιάζει... Δεν είμαι από δω... Εγω κατοικώ πάνω σε ένα σύννεφο". Τι όμορφη κουβέντα.... Την άφησα να με πάρει μαζί της πάνω στο σύννεφο.
Κι ύστερα ένα δώρο: ένα όμορφο τραγούδι μαζί με τους στίχους του. Το αγάπησα από το πρώτο άκουσμα. Δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει και το έχει γράψει ένα νέο παιδί ο Ορέστης Ντάντος όπως με πληροφόρησε o kryos που μου το έστειλε. Είναι το τραγούδι που ακούγεται από το podcast.
Οι στίχοι:
"Λοιπόν λυπάμαι, αλλά δεν ξέρω που πάμε
Αν θέλεις έλα, είσαι μεγάλη κοπέλα
Κι αποφασίζεις αν προχωράς ή αν γυρίζεις...
Εγώ θα πάω, παίρνω ανάσα, βουτάω.
Φτάνω στον πάτο. Δεν είναι ωραία εκεί κάτω...
Μετά ανεβαίνω, τώρα το καταλαβαίνω, Ξανα-ανασαίνω
Και τώρα καταλαβαίνω
Περνάς τ’ αγκάθια, περνάς τ΄αγκάθια μονάχα για την προσπάθεια...
Ένα μαχαίρι κρατάει το αόρατο χέρι και κάθε μέρα, σου λέει την ίδια φοβέρα:
θα το παλέψεις ή αλλιώς θα μου τα επιστρέψεις όπως τα βρήκες
και μη μετράς πόσες νίκες, γιατί στ' αγκάθια...γιατί στ' αγκάθια
Μετράει μόνο η προσπάθεια...
Βλέπω το μέλλον των κερδισμένων κυπέλλων και λέω ΟΧΙ
τέρμα οι μεγάλοι μου στόχοι γιατί είναι τύχη, αν τελικά θα πετύχει
και δεν με νοιάζει που πάω μ' όποια σου μοιάζει καμιά εμπάθεια.
Καμιά εμπάθεια, γι'αυτούς που κάνουν προσπάθεια...
Δεν τους ζηλεύω, μ'αρέσει απλώς να χαζεύω
τι έχουν οι άλλοι μες στο δικό τους κεφάλι, σε τί διαφέρουν
όλοι μπορούν να στη φερουν μ'αυτά τα χάδια που αφήνουν βαθιά σημάδια...
μη σταματήσεις, μη σταματήσεις ειν' η καλή σου προσπάθεια...
Μα ποιά ζωή σου; Θα πάρεις κάτι μαζί σου;
πόσα θα μείνουν κι αν όσα θέλεις δεν γίνουν, θα γίνουν άλλα...
είναι μεγάλη η σκάλα...
Δεν πάω πάσο κι αν όλα είναι να τα χάσω καμιά ευθύνη...
Ποτέ μη σώσει και γίνει.
Εγώ ομορφιά μου τ' αγαπάω τα καρφιά μουκαι δεν κωλώνω
στον πρώτο δυνατό πόνο
και πες στο χάρο...και πες στο χάρο...
ΘΑ ΠΑΩ ΟΤΑΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ...
και πες στο χάρο θα πάω οταν γουστάρω...
Ναι, και πες στον χάρο θα πάω εγώ όταν γουστάρω....»
Εδειξα το μισοφέγγαρο στην Ανθή καθώς γυρίζαμε με την "πάπια" από το ωδείο. Κι ύστερα τον ήλιο που μέσα στο πορτοκαλί του πάπλωμα μας καληνύχτιζε... "Τέτοια ώρα είναι ακόμα μέρα το καλοκαίρι" μου είπε η μικρή παραπονεμένα. "Θα αγαπούσες τόσο πολύ το καλοκαίρι αν δεν ήξερες τον χειμώνα;" την ρώτησα. "Εχεις δίκιο. Αλλωστε ο χειμώνας έχει τα χιόνια και τα χριστουγεννιάτικα δώρα". Εσφιξε τα χεράκια της γύρω από την μέση μου. Ο άνεμος έφερε την τελευταία της κουβέντα να μου χαιδέψει την καρδιά: "Σ΄αγαπάω μαμά"
Υγ έχεις δίκιο. Δεν περπατάμε τσάμπα τόσα χρόνια πάνω στη γη.
26 σχόλια:
λοιπόν μου θυμίζει πολύ τζίμη ο τύπος .
ωραίοι στίχοι ...
ο,τι μιλάει για ορμή, για σαβούρες, για πείσμα και ΖΩη
με καβλώνει !
υπέροχη αγανάκτηση φιλενάδα !
πάω να την ξαναδιαβάσω ...
δεν φεύγω !
φιλιάαααααααα προσωρινά
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
Καλώς την σοφή μου - κατά ένα χρόνο - φιλενάδα ;-)
Αυτές τις μέρες είμαι πολύ πιεσμένη από χρόνο, από δουλειά...
Μια καλή κουβέντα, ένα όμορφο τραγούδι και πήρα την διάθεση αλλιώς...
Ο τύπος στην αρχή και μένα μου θύμισε Τζιμάκο στα καλύτερά του. Ο στίχος μου πήγε γάντι.
Μιλάμε το έχω λιώσει από το πρωί.
φιλάκια!!!
Εγώ θα πάω, παίρνω ανάσα, βουτάω.
Φτάνω στον πάτο. Δεν είναι ωραία εκεί κάτω...
Μετά ανεβαίνω, τώρα το καταλαβαίνω
κι ας μην ξέρω πού θα με πάει .
έτσι !
με πυξίδα το θέλω ...
αλάνθαστο για την ανάσα !
την αληθινή ανάσα .
αυτήν που κάποιες φορές έχει κοπεί,
πολλές φορές έχει δυσκολευτεί
μα κάποιες τεράστιες στιγμές έχει ρουφήξει το σύμπαν όλο :))))
ξαναλέω : υπέροχη αγανάκτηση φιλενάδα !!
νάσαι καλά !
και πούσαι ?
βέβαια σε αγαπάει το ανθρωπάκι σου .
όχι μόνο επειδή είσαι η μαμά της !
μα επειδή ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ .
κι ας μην το καταλαβαίνει ακόμη .
τι τυχερό κοριτσάκι ...
χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
@maya της λεω πολλές φορές πως θα μου λείψει η λεπτή φωνούλα της, τα μικρά λεπτά χεράκια της που με χαιδεύουν και χαρίζουν άλλο νόημα στη ζωή μου.
Μάλλον εγω είμαι η τυχερή....
Κι αν ξέρω από κομμένες ανάσες... μα πόση αξία έχει η καθαρή ανάσα που είναι όλη δική σου ε; Οπως το είπες: σαν να έχεις ρουφήξει το σύμπαν όλο!
Χαίρομαι που σου άρεσε το κομμάτι. Θυμάσαι που ανταλάσσαμε στίχους;
φιλιά
Το είπες και το έκανες ε ? :))
Εκείνο το " σ αγαπάω μαμά " πόσο μακριά μπορεί να σε πάει ? πόσα χαμόγελα μπορεί ν ανθίσει ?
"βέβαια σε αγαπάει το ανθρωπάκι σου .
όχι μόνο επειδή είσαι η μαμά της !
μα επειδή ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ .
κι ας μην το καταλαβαίνει ακόμη ."
Το είπε μια χαρά η maya .... κι όσο μεγαλώνει τόσο και περισσότερο θα σ αγαπάει .... έχω μια μικρή περιέργεια για κείνα τα χρόνια της εφηβικής επανάστασης ( επαναστάτρια κόρη v επαναστάτρια μητέρα ) :) αλλά ξέρω πως όταν στον πυρήνα υπάρχει αγάπη όλα τα προβλήματα ξεπερνιούνται .... γεροί να μαστε και να τα λέμε και τότε .
Όμορφα όνειρα θα σου ευχηθώ Αλεξάνδρα μου .... να μην χάνεσαι από τη γειτονιά !!!
Το ειχα ξανακουσει στον Οδοιπορο, υπεροχο τραγουδι!
Περπαταμε στη γη και δραπετευουμε στα συννεφα, καθε φορα και πιο ψηλα!
Καλημερα Αλεξανδρα!
σε ευχαριστώ........
και σύντομα από κοντά τα άλλα....
σου χαμογελώ......
σου χαμογελώ......το αξίζεις μητέρα
Kαλημέρα,
συχνά λέω πως ζω στον γυαλινο κώδωνά μου και μην ενοχλείτε. Με παρεξηγούν.
και στέκομαι στον στίχο.
"Μα ποιά ζωή σου; Θα πάρεις κάτι μαζί σου;"
και είμαι αντίθετη. Ναι εγώ δεν θα πάρω τίποτα μαζί μου.
Αλλά η μάνα, θα πάρει ένα "σ' αγαπάω μαμά και μια αγκαλιά".
τα φιλια μου στα μαλλάκια της μικρής σου!
και στη μάνα, μην ξεχνιόμαστε! ε?
@kryos: αυτά τα "σ΄αγαπώ" τους με κάνουν να μπορώ να κολυμπάω στα βαθιά. Να θέλω να τολμώ ακόμα περισσότερα. Να ρουφάω καθαρές ανάσες και να βουτάω...
Αν θα σου πω πως είμαι το ίδιο περίεργη για τα εφηβικά τους χρόνια; Γελάω γιατί ο Γιώργος είναι συντηρητικός από "κούνια", έπρεπε να δεις πως έκανε όταν του είπα να πάμε να του τρυπήσω τ΄αυτιά. Η Ανθή είναι λίγο πιο τολμηρή....
Την δική μου εφηβεία δεν νομίζω πως θα την δω στα δικά μου παιδιά, ευτυχώς ;-)
Να μετράμε χρόνια και να τα λέμε. Ωραία θα είναι!!!
Φιλιά
@Butterfly: δικαίωμα στο όνειρο ε;
Το τραγούδι είναι υπέροχο και χαίρομαι να μαθαίνω πως κυκλοφορεί στα μπλογκ.
Πως το είχε πει ο Λουδοβίκος των Ανωγείων; "Μην φοβάσαι να πετάς ψηλά. Τα χαμηλοπετάγματα πονάνε και ματώνουν".
Την καλησπέρα μου
@Takiz: Να σου ζήσει η πριγκιπέσσα σου να γεράσεις δίπλα της και να την δεις όπως εκείνη θέλει.
Λυπάμαι που δεν πήρες τις ευχές μου με την γέννησή της όπως θα ήθελα.
Θα τα πούμε όμως όλα από κοντά. Εύχομαι σύντομα.
Ρούφα τις στιγμές σου, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να παρακολουθείς το θαύμα της αγάπης σας να αναπτύσσεται και να γίνεται αυτόνομο.
φιλιά
@ Γλυκό - Κερασο - Ζουζούνα:
Υπάρχει μια παροιμία που λέει:
"Εχεις παιδιά; Να τα χαίρεσαι.
Δεν έχεις παιδιά; Να χαίρεσαι."
Ξέρεις, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα έκανα παιδιά. Δεν ήμουν σίγουρη ότι ήθελα να τα φέρω σ΄αυτόν τον κόσμο. Ούτε καν να παντρευτώ δεν ήθελα. Κατ΄επιλογήν, που λες κι εσυ.
Ομως ποτέ μην λες ποτέ, που λένε...
Ο Νίκος μπήκε στην ζωή μου και μου ανέτρεψε σχεδόν όλα μου τα "Ποτέ" μεταξύ των οποίων και την άποψή μου να μην κάνουμε παιδιά.
Ο στίχος του Σαββόπουλου τα λέει όλα: "Μα ο χρόνος ο αληθινός, είναι ο γιός μας ο μεγάλος και ο μικρός"
Υπάρχουν φορές που νιώθω εγω το παιδί ανάμεσά τους. Υπάρχουν άλλες που νιώθω πως εκείνα με ενηλικιώνουν...
Ασε που το άγγιγμά τους, μια τους λέξη, ένα τους κοίταγμα είναι ικανό να με ξανασυντονίσει στην ομορφιά της ζωής...
Οπως έγινε χθες που μια της κουβέντα με έκανε να ξεχάσω πόσο δύσκολη ήταν η μέρα μου.
φιλιά
Αλεξάνδρα μου!!!!
μου έλειψες! αλλά αξίζει να λείπεις για όσα κάνεις και για τα χαμόγελα και γλυκόλογα των παιδιών.
δε λέω περισσότερα.
ευχαριστώ για το τραγούδι. εκπληκτικό σε κάθε του στίχο και ήχο,
δεν το ήξερα...
πολλά πολλά φιλιά
τι κάνεις αλεξάνδρα μου; καλά το ασμα ήθελα να το βρω.. το ακούω στο ράδιο.. καταπληκτικος στίχος.. :):)
αχ τα μικρούλια.. ε έτσι ειναι η ζωή.. μια θα με ζηλέψεις μια θα σε ζηλέψω.. :):)
καλημερούδιααα :):)
@drunk Tank: πόσο καιρό είχα να δω το ψευδώνυμό σου!!!
Σε ευχαριστώ που με σκέφτεσαι. Κι εσυ μας λείπεις. Πρέπει να κατέβεις ή να ανέβουμε.
Ναι το τρέξιμο είναι ασταμάτητο. Χαλάλι τους όμως. Μήπως θα το γλιτώναμε; Τουλάχιστον τώρα είναι για τα παιδιά μας.
Σημαία το έχω κάνει το τραγούδι αυτό. Να είναι καλά ο kryos που μου το έστειλε.
Φιλιά πολλά
@kulpa: σήμερα χαίρομαι που αύριο θα γλιτώσω λίγο τρέξιμο.
Πολύτιμα δώρα αυτές οι αργίες.
Χαίρομαι που σου άρεσε το τραγουδάκι.
Αντε κι από κοντά να τα πούμε.
φιλιά πολλά
τζα !
:))))
χαλαρώνεις λίγο ?
άντε .
καλή ξεκούραση αύριο !
φιλιά
πάω και γω να ονειρευτώ ...
χχχχχχχχχχχχχχχ
@maya: λίγο πριν παραδοθώ στον Μορφέα και τις περιπέτειές του ναι κάνω βόλτα στα αγαπημένα μου στέκια.
Ομορφη η παρουσίαση που έκανες στο νεογέννητο βιβλίο του Γιάννη Πέτσα. Του φίλου μας του Γιάννη.
Ανυπομονώ να το πιάσω στα χέρια μου.
φιλιά πολλά
...και περνούν τα καλοκαίρια
κι έρχονται οι χειμώνες
και μένουν ό,τι χτίσαμε
κι ό,τι αγαπήσαμε
κι ό,τι πονέσαμε
Ας μην περπατάμε τσάμπα πάνω στη γη!...
Καλημέρα, φίλη!
Αλεξανδρα μου
η μπουμπου μας ειναι μια χαρα και σ' ευχαριστω πολυ για τις αληθινες ευχες σου!! Σας σκεφτομουνα! Προχθες βρηκα λιγο χρονο και τηλεφωνησα στην Ταλι και την ρωτησα για σας! Εναι πολυ ιδιαιτερο αυτο που εχει δημιουργηθει εδω μεσα με καποιους ανθρωπους! Νιωθω ευλογημενη για πολλα!!!
Το τραγουδι μου αρεσε παρα πολυ!! Καπου νομιζω εχω ξανακουσει το ονομα του νεαρου, αλλα δεν μπορω να θυμηθω!
Η μικρη σου ειναι πολυ τυχερη που σε εχει μαμα. Κι εσυ ακομη πιο τυχερη που εχεις αυτα τα υπεροχα πλασματακια να σε αγαπανε και να σου δινουν φτερα να αραζεις πανω στα συννεφα :)
Καλο απογευματακι!!
xxxxxx
Υπέροχο το τραγουδάκι ...
Πράγματι νόημα δεν έχει η ζωή
μόνο για να μετράς τις νίκες ...
Αξίζει και μόνη η προσπάθεια !!!
Το αποτέλεσμα ερχεται νομοτελειακά.
Και για βραβείο μας η διαπίστωση ...
" Δεν περπατάμε λοιπόν τζάμπα στη γη " !!!
Φιλιά απ' τη Σάμο ...
@Προμηθεύς Πυρφόρος:
Στ αγκάθια μετράει μόνο η προσπάθεια...
Τ΄αγαπάω τα καρφιά μου...
Πες στο χάρο, θα πάω όταν γουστάρω...
Από την διαδρομή μας στη ζωή μετράνε τα γέλια μας, οι πόνοι μας κι οι άνθρωποι, οι άνθρωποι που ήταν ή δεν ήταν κοντά μας...
Καλό μας χειμώνα!!!
Υγ κάπου, κάπως θα βρεθούμε
@Dee Dee
Η ΑΜ Talisker μας παρέδωσε τους χαιρετισμούς σου.
Ισως να ανέβω Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβρη όπου εύχομαι να τα καταφέρουμε και να βρεθούμε.
Να χαιρόσαστε αυτό που η αγάπη σας γέννησε.
Νομίζω πως εγω είμαι η τυχερή.
;-)
φιλιά
@Side21: στη Σάμο ε; Και δεν την έχω ποτέ επισκεφτεί. χμ χμ
Ζήσε Αγάπα Γέλα
είναι η ζωή μια τρέλα!
Φιλιά από το μεγάλο καζάνι
την Αθήνα!
Φιλενάδα αυτήν την ανάρτηση την έχεις πολύ καιρό για τα δικά σου δεδομένα...οπότε καταλαβαίνω πόσο περιορισμένος είναι ο ΔΙΚΟΣ σου χρόνος...ανύπαρκτος ε!!!
φιλάκια πολλά πολλά!!!!!!!!
Άννα.Κ
@Αννα: είναι περίοδος γεμάτη τεστ για τα παιδιά, οι αγωνιστικές στο bowling τρέχουν η μια πίσω απ΄την άλλη, έχουμε πια και τηλεοπτική κάλυψη, κι έτσι ο χρόνος μου είναι στα κόκκινα.
Εχω στα χέρια μου και τρία πολύτιμα βιβλία φίλων που διαβάζω σιγά σιγά...
Εχω χάσει κι εσένα τα πρωινά αφού φεύγω του σκοτωμού για δουλειά...
και σ΄ανώτερα που λένε...
πάντα όμως σ΄αγαπώ και σε σκέπτομαι.
Να μεταφέρεις τα χρονια πολλά στον Δημήτρη. Δεν πέρασαν 40 μέρες...
φιλιά πολλά
Δημοσίευση σχολίου